digital

سه شنبه 14 آبان 1398



لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد. کتابهای زیادی در شصت و سه درصد گذشته، حال و آینده شناخت فراوان جامعه و متخصصان را می طلبد

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله.

در محیط زیبای Upcote Farm در چلدنام، سال ۲۰۰۰، جشنواره های درختی، اگرچه به اندازه کافی خوش شانس بوده اید، جشنواره ی درختان به شمار می رود … این جشنواره را در سال ۲۰۰۸ هنگامی که روبن به عنوان سرفصل بود پیدا کردم اما حتی چند هفته قبل از جشنواره، طرفداران ما هنوز تصمیم گرفتند که بجنگند، و پسر خوشحالم که می کردم … در حال جشنواره کوچک ۵۰۰۰ ظرفیتی بودم اما به اندازه کافی نبودم ۲۰ دقیقه ایستادمدر بارها و توالت ها. تعادل بین جو و قابلیت دسترسی دوم به هیچ وجه نیست. استراحت غذا همه دست برداشت شده است، همانند سیری های محلی / آبجو و آبجو، سازمان دهندگان واقعا آن را در سر داشتند، می توانید بگویید که آنها خودشان هستند، و همچنین بعضی ها اسامی بزرگ، آن را واقعا برای هر فن موسیقی نوع.
لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ است.لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد.لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد.

  • نظرات() 
  • دوشنبه 13 آبان 1398


     
    ویژگی عمده سرمایه شرکت ، ثابت بودن آن است. چه ، سرمایه شرکت تضمین طلب طلبکاران است و شرکا نمی توانند با برداشت سرمایه از میزان آن بکاهند. ضمن این که مجبور نیستند بر میزان آن بیفزایند. اما در طول حیات شرکت، ممکن است به علت نوسانات اقتصادی و بحران های مالی تغییراتی در سرمایه شرکت به وجود آید و سرمایه اولیه شرکت را افزایش یا کاهش دهد. در تغییر سرمایه اعم از کاهش یا افزایش، هیات مدیره باید حداقل 45 روز قبل از تشکیل مجمع عمومی فوق العاده پیشنهاد خود را به بازرس یا بازرسان شرکت تسلیم کنند. بازرس یا بازرسان شرکت ، پیشنهاد هیات مدیره را مورد رسیدگی قرار می دهند و نظر خود را طی گزارشی به مجمع عمومی فوق العاده تسلیم می نمایند. مجمع عمومی فوق العاده پس از استماع گزارش بازرس یا بازرسان، تصمیم مقتضی اتخاذ می کند.
    در مقالات قبلی به تشریح نحوه افزایش سرمایه شرکت پرداختیم، در این مطلب به بررسی کاهش سرمایه شرکت می پردازیم. لازم به توضیح است ، در صورت نیاز به هرگونه مشاوره در این رابطه می توانید با همکاران متعهد و کاردان ما در ثبت شرکت نیک تماس حاصل فرمایید .

    کاهش سرمایه
    درست است که سرمایه شرکت تضمین طلب طلبکاران از شرکت است، و به همین دلیل شرکا نمی توانند از آن برداشت کنند، با این حال می توان در اساسنامه تقلیل سرمایه شرکت را با تعیین حداقل آن پیش بینی نمود، در این صورت شرکت می تواند سرمایه اولیه خود را به واسطه برداشت تقلیل دهد. باید توجه نمود که کمتر از عشر، سرمایه اولیه شرکت را حداقل قرار دادن ممنوع است ( ماده 222 قانون تجارت ) . کاهش سرمایه در فرضی که شرکت به سبب زیان در شرایط نامطلوبی قرار دارد، مفید است. چه ، هرگاه شرکت به سبب زیان، قسمتی از سرمایه اش را از دست بدهد، تا این ضرر جبران نشود، تقسیم سود میان شرکا امکان پذیر نخواهد بود. به هر حال در کاهش سرمایه اعم از اختیاری و اجباری، هیات مدیره حداقل 45 روز قبل تشکیل مجمع عمومی فوق العاده ، پیشنهاد کاهش سرمایه را ضمن توجیه لزوم کاهش به بازرس یا بازرسان تسلیم می کند، بازرسان پیشنهاد هیات مدیره را مورد بررسی قرار می دهند و نظر خود را طی گزارشی به مجمع عمومی فوق العاده تسلیم می نمایند. مجمع پس از استماع گزارش بازرس تصمیم مقتضی اتخاذ می کند.

    نخست : کاهش اختیاری سرمایه
    کاهش اختیاری سرمایه در موردی است که مجمع عمومی فوق العاده شرکت به پیشنهاد هیات مدیره ، نسبت به تقلیل سرمایه شرکت به طور اختیاری اتخاذ تصمیم می کند، مشروط بر این که :
    الف- بر اثر کاهش سرمایه، به تساوی حقوق صاحبان سهام لطمه ای وارد نشود.
    ب- سرمایه شرکت از حداقل مقرر در قانون ( پنج میلیون ریال ) کمتر نشود. کاهش سرمایه به روش اختیاری تنها از یک طریق میسر است و آن عبارت است از : کاهش بهای اسمی سهام به نسبت متساوی و رد مبلغ کاهش یافته هر سهم به صاحب آن .

    دوم : کاهش اجباری سرمایه
    مطابق ماده 141 لایحه قانونی، هر گاه بر اثر زیان های وارده حداقل نصف سرمایه شرکت از بین برود، هیات مدیره مکلف است بلافاصله مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام را دعوت نماید تا موضوع انحلال یا ابقای شرکت را مورد بررسی قرار دهند و در صورتی که مجمع مذکور رای به انحلال شرکت ندهد، می تواند سرمایه را به مبلغ سرمایه موجود کاهش دهد. به این نوع کاهش سرمایه شرکت ، طریق اجباری گویند. قانون گذار در تبصره ماده 189 لایحه قانونی، کاهش اجباری سرمایه را به دو طریق پیش بینی کرده است .از طریق کاهش تعداد سهام و از طریق کاهش مبلغ اسمی سهام .

  • نظرات() 
  • دوشنبه 13 آبان 1398


     
    موسسات غیر تجاری به موسساتی گفته می شود که فعالیت تجاری انجام نمی دهند. به موجب ماده 1 آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیرتجاری مقصود کلیه تشکیلات و موسساتی است که برای مقاصد غیرتجاری از قبیل امور علمی و ادبی یا امور خیریه و امثال آن تشکیل می شود. اعم از آنکه موسسین و تشکیل دهندگان قصد انتفاع داشته و یا نداشته باشند.
    تشکیلات مذکور می توانند تحت عناوین انجمن، بنگاه، موسسه، کانون و نظایر آن تاسیس شوند لیکن استفاده از عناوینی که مختص تشکیلات دولتی است نظیر سازمان،وزارت یا اداره و دایره میسر نیست.
    به موجب مواد 585 و 584، تشکیلات و موسساتی که برای مقاصد غیر تجارتی تاسیس شده یا بشوند از تاریخ ثبت در دفتر ثبت مخصوصی که وزارت دادگستری معین خواهد کرد شخصیت حقوقی پیدا می کنند و شرایط ثبت این قبیل موسسات نیز به موجب نظامنامه وزارت مذکور تعیین می شود.
    در ذیل به بررسی شرایط ثبت سازمان ها و موسسات غیرتجاری می پردازیم. لازم به توضیح است کلیه ی خدمات ثبتی در کوتاه ترین زمان ممکن توسط تیم کاردان و متعهد  به صورت ویژه ارائه می گردد.
    شرایط ثبت سازمان ها و موسسات غیر تجاری :

    حداقل تعداد شرکا
    حداقل تعداد شرکا برای ثبت یک موسسه 2 نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد.

    حداقل سرمایه موسسات
    حداقل سرمایه جهت ثبت یک موسسه یک میلیون ریال برابر با یکصد هزار تومان می باشد. لازم به توضیح است افزایش سرمایه مجاز است اما نباید از این مبلغ کمتر شود.

    حداقل تعداد مدیران و بازرسین
    حداقل 2 نفر عضو اصلی در موسسه که به سن قانونی رسیده باشند. ( 18 سال تمام ) . لازم به توضیح است هر دو عضو موسسه باید شریک باشند، حتی یک درصد.
    انتخاب بازرس برای موسسات اجباری نمی باشد. اما موسسه می تواند دارای بازرس باشد.

    ساختار مدیریتی موسسه
    مجمع عمومی + مدیر ( انتخاب بازرس الزامی نمی باشد اما می توان بازرس داشت ) .

    دوره انتخاب مدیران
    دوره انتخاب مدیران و مدیر عامل بدون محدودیت می باشد. در صورت داشتن بازرسین دوره انتخاب آن ها حداکثر یک سال می باشد.
    ثبت این قبیل موسسات از طریق تنظیم اظهارنامه انجام می شود. اظهارنامه می بایست به ضمیمه صورتجلسه مجمع عمومی و اساسنامه و با قید تاریخ و امضاء موسسین به اداره ثبت شرکت ها تسلیم شود .
    اظهارنامه باید حاوی موارد ذیل باشد :
    1-نام موسسه
    2- تابعیت
    3- مرکز اصلی فعالیت
    4- اسامی موسسین
    5- دارایی موسسه ( نقدی و غیر نقدی )
    6- مراکز شعبه موسسه
    7- موضوع فعالیت

  • نظرات() 
  • یکشنبه 12 آبان 1398


     
    جواز تأسیس، سندی است که بر اساس پرسشنامه تکمیل شده توسط متقاضی صادر می شود و بیانگر پیش بینی ظرفیت و نوع تولید برای محصول یا گروهی از محصولات است.
    جواز تأسیس برای ایجاد ظرفیتهای جدید، انتقال، توسعه و تکمیل ظرفیتهای موجود صادر می گرد. اطلاعات مندرج در جواز تأسیس شامل شناسه کسب و کار ( یکتایی که به متقاضی اختصاص می یابد. این شناسه روی مجوزهای صادره درج میشود.) ، شماره و تاریخ ثبت دبیرخانه، شرایط مربوط به جواز، نام و شناسه شخص حقیقی یا حقوقی دارنده جواز، فهرست محصولات، پیش بینی سرمایه گذاری، اشتغال، ظرفیت، ارزش ماشین آلات داخلی و خارجی، تعیین قدرت اجرای طرح و دوره گزارش پیشرفت پروژه است.
    نکاتی در رابطه با جواز تاسیس :
    مرجع صادر کننده ی جواز تاسیس بر حسب نوع فعالیت اقتصادی مد نظر سرمایه گذار متفاوت است. _
    _ جواز تاسیس به دو صورت حقیقی و حقوقی قابل اخذ می باشد.
    _ چنانچه برای واحد تولیدی خود قصد داشته باشید وام بالای یک میلیارد تومان اخذ نمایید بهتر است که جواز حقوقی باشد.
    _ مدت زمان اعتبار جواز تأسیس یک سال از زمان صدور است
    _ کارشناسی هر سه ماه یک بار پیشرفت فیزیکی طرح را بررسی کرده و گزارش می دهد.
    _ متناسب با پیشرفت کار نسبت به تمدید قبلی، جواز تأسیس مجددا تمدید می شود
    شرایط اخذ جواز تاسیس برای افراد حقیقی به قرار ذیل است :
    تابعیت دولت جمهوری اسلامی ایران ؛ حداقل سن 18 سال تمام؛  دارا بودن برگه پایان خدمت یا معافیت (ویژه ی آقایان) ؛ تهیه طرح توجیهی ؛ دارا بودن شرایط لازم برای سرمایه گذاری
    شرایط اخذ جواز تاسیس برای افراد حقوقی :
    ثبت شرکت ؛ داشتن مدارک ثبتی شرکت شامل اساسنامه ، تقاضانامه و …؛  تهیه طرح توجیهی ؛  دارا بودن برگه پایان خدمت یا معافیت برای مدیر عامل ؛ دارا بودن شرایط سرمایه گذاری
    مدارک مورد نیاز جهت اخذ جواز تأسیس :
    الف ) برای اشخاص حقیقی

    کپی مدارک شناسایی
    تکمیل فرم پرسشنامه جهت اخذ جواز تأسیس
    ب) برای اشخاص حقوقی

    کپی مدارک شناسایی مدیر عامل
     کپی آگهی تأسیس و آخرین تغییرات شرکت
     روزنامه رسمی تأسیس شرکت
    کپی شرکتنامه یا اظهارنامه
    تکمیل پرسشنامه درخواستی
    صدور پروانه بهره برداری :
    پس از صدور جواز تاسیس می توان نسبت به اخذ پروانه بهره برداری اقدام نمود. پروانه بهره برداری مجوزی است که کلیه واحدهای صنعتی که اقدامات لازم ، شامل تامین زمین و تاسیسات  و احداث ساختمان ، را برای نصب ماشین آلات خط تولید تامین نیروی انسانی مورد نیاز و تولید آزمایشی را انجام داده اند اعم از اینکه دارای جواز تاسیس بوده یا نبوده داده می شود.
    هدف از صدور پروانه بهره برداری، ایجاد وحدت رویه و متناسب سازی صدور پروانه بهره برداری بخش تولید با رویکردهای جدید صنعتی است.
    دارندگان پروانه بهره برداری می توانند از کلیه امتیازات و مشوق هایی که وزارت صنعت ، معدن و تجارت برای واحدهای تولیدی فعال در نظر می گیرد، استفاده جویند. از جمله این مزایا به شرح ذیل می باشد :
    _ پروانه بهره برداری به دارندگان آن ها امکان وارد کردن ماشین آلات داخلی بدون پرداخت مالیات گمرکی را می دهد.
    _ پروانه بهره برداری باعث معافیت مالیاتی واحدهای صنعتی جدید می شود.
    _ پروانه بهره برداری برای ثبت برند نیز بسیار حائز اهمیت است.
    _ از تمامی تشویقات وزارت صنعت بهره مند خواهید شد.
    _ در صورت انجام فعالیت های هنری از دادن مالیات معاف خواهید بود.
    _ پروانه بهره برداری به دارندگان آن ها امکان شرکت در مناقصه های دولتی و همچنین خصوصی به عنوان تولید کنندگان کالا را می دهد.
    _ پروانه بهره برداری به دارندگان آن ها امکان حضور در نمایشگاه های خارجی و داخلی و همچنین ارائه محصولاتشان می گردد.

    مدارک مورد نیاز جهت درخواست صدور پروانه بهره برداری
    1.تکمیل فرم تقاضا در سامانه بهین یاب
    2.تصویر کپی کارت ملی مدیر عامل
    3.تصویر کلیه مدارک شرکت جهت اشخاص حقوقی
    4.کپی آگهی تغییرات شرکت در مورد شخصیت های حقوقی ( در صورت وجود )
    5.اسناد مالکیت زمین محل استقرار یا اجاره نامه و اقرار نامه رسمی برای محل های استیجاری
    6.اعتبار جوازتاسیس
    7.تصویر پایان کار ساختمانی
    8.کپی از قرارداد خرید امتیازهای آب و برق
    9.اصل و فتوکپی فاکتور خرید ماشین آلات
    10.فاکتور خرید مواد اولیه
    11.فاکتور خرید و اجرای سوله
    12.ارائه اطلاعات پرسنل کارخانه از طریق فایل EXCEL
    13.ارائه پاسخ استعلام های مربوطه
    14.رسید پرداخت هزینه صدور پروانه بهره برداری
    15.رسید پرداخت هزینه تمبر بانکی

    مراحل صدور پروانه بهره برداری :
    _ ثبت نام در سامانه بهین یاب و ثبت تقاضا و تکمیل پرسشنامه
    _ بررسی تقاضا توسط سازمان
    _ در صورت موافقت تقاضا، کارشناس مربوطه از واحد تولیدی بازدید به عمل خواهد آورد.
    _ ظرفیت سنجی تعیین ظرفیت تولید بر اساس ماشین آلات منصوبه پیوست شماره دو، برای سه شیفت کاری و برای 5000 ساعت برای تمام صنایع در سال محاسبه می شود. ظرفیت سنجی توسط کارشناسان سازمان صنایع و معادن استان یا کارشناسان و مشاوران مورد تأید سازمان صورت می گیرد
    _ تهیه گزارش از وضعیت پیشرفت طرح
    _ استعلام از سازمانهای محیط زیست، اداره نظارت بر مواد غذایی و دارویی، مرکز بهداشت و ..
    _ تهیه پیش نویس فرم پروانه بهره برداری
    _ارسال به معاونت مربوطه جهت تأیید پیش نویس و امضای آن
    _ واریز هزینه تمبر پروانه بهره برداری. ( مطابق ماده 46 قانون مالیاتهای مستقیم)
    _ صدور پروانه بهره برداری.

  • نظرات() 
  • یکشنبه 12 آبان 1398


    انسان همیشه در تهدید خطر است، هر آن ممکن است حادثه ای مال یا جان انسان را در معرض تلف قرار دهد. حال آن که ایمنی و احساس امنیت در زمان حال و آینده یکی از نیازهای اصلی انسان است. اگر انسان با مخاطرات غیرقابل پیش بینی روبرو شود، نمی تواند از عهده جبران آن برآید. خطراتی از قبیل سرمایه زدگی محصول، قحطی، خشکسالی ،آتش سوزی، سرقت و … همواره در کمین آدمیان و مایه نگرانی آنان بوده است. نیاز انسان به ایمنی و امنیت، موجب گرایش انسان به بیمه شده است و چون نگرانی های انسان و تکرار خطرها گوناگون است، به تبع این خطرهای عظیم و وحشتناک گوناگون، موسسات بیمه بازرگانی گوناگون ایجاد شده است.
    برای روشن شدن مطلب ضمن تعریف بیمه و انواع موسسات بیمه، به نحوه ی ثبت سازمان ها و شرکت های بیمه می پردازیم. همچنین، علاوه بر مطالعه  

    بیمه و انواع موسسات بیمه
    بیمه قراردادی است که به موجب آن بیمه گر، در قبال دریافت حق بیمه، تعهد می کند که اگر خطر یا خسارتی به موضوع بیمه وارد شد، خسارت وارده را جبران کند یا وجه مشخصی را به بیمه گذار پرداخت کند.
    عناصر تشکیل دهنده این تعریف عبارتند از : بیمه گر، حق بیمه و موضوع بیمه. بیمه گر، بنگاهی است که جان یا مال کسی را در برابر خطرات و خسارت های احتمالی بیمه می کند. بیمه گذار شخصی است که به نفع خود یا دیگری، قرارداد بیمه را امضا می کند. حق بیمه، وجهی است که بیمه گذار به بیمه گر می پردازد و موضوع بیمه چیزی است که بیمه می شود. مهم ترین اقسام موسسات بیمه عبارتند از :
    1. بیمه آتش سوزی
    2. بیمه حمل و نقل دریایی
    3. بیمه حمل و نقل زمینی
    4. بیمه حمل و نقل هوایی
    5. بیمه حوادث
    6. بیمه شخص ثالث
    7. بیمه اتکایی و …

    شرایط ثبت شرکت بیمه
    ثبت هر موسسه بیمه در ایران منوط به ارائه پروانه تاسیس که از طرف بیمه مرکزی ایران صادر می شود خواهد بود. به موجب آیین نامه 75 شورای عالی بیمه، نماینده بیمه می تواند شخص حقیقی یا حقوقی باشد. وفق ماده 5 وماده 6 این آیین نامه، شرایط اعطای نمایندگی بیمه به قرار ذیل است.
    الف ) شخص حقوقی
    شخص حقوقی متقاضی اخذ پروانه نمایندگی بیمه باید واجد شرایط ذیل باشد:
    1- تشکیل و ثبت در قالب شرکت های سهامی خاص یا شرکت تعاونی متعارف
    2- تهیه اساسنامه طبق نمونه ابلاغی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
    3- موضوع فعالیت نماینده حقوقی به طورانحصاری نمایندگی بیمه باشد.
    4- تعداد اعضای هیات مدیره حداقل 3 نفر باشد.
    5- داشتن حداقل یک میلیارد ریال سرمایه اولیه
    6- ارائه گواهی نامه بانک حاکی از تادیه نقدی سرمایه ، حداقل به مقدار 50 درصد کل سرمایه نماینده حقوقی
    7- ارائه صورت کامل اسامی سهامداران ، مدیران و میزان سهام هر یک از آن ها
    8- ارائه گواهی عدم سوء پیشینه کیفری مطابق بند ث ماده 5 آیین نامه 75
    9- مدیر عامل و حداقل یک عضو بیمه ای هیات مدیره باید واجد شرایط مندرج در ماده 5 این آیین نامه باشد.
    10- ارائه صورت جلسات مجمع عمومی موسس و هیات مدیره
    11- ارائه اظهارنامه ثبت نمایندگی حقوقی و تادیه به نام آن
    تبصره 1- سهامداران نمایندگی حقوقی باید صرفاَ اشخاص حقیقی باشند و مکلفند مبلغ تعهدی سرمایه خود را حداکثر ظرف مدت 2 سال تادیه نمایند.
    تبصره 2- مشارکت اشخاص حقوقی در سهام نمایندگی حقوقی بیمه ، پس از تایید بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و موسسات وابسته به آن ها ( اعم از رسمی ، پیمانی ، قراردادی و ساعتی ) ، کارگزاران ( دلالان رسمی ) بیمه ، نمایندگان بیمه و ارزیابان خسارت بیمه ای و کارکنان هر یک از آن ها نمی توانند در نمایندگی حقوقی بیمه سمت و یا سهم داشته باشند.
    تبصره 3- میر عامل، اعضای هیات مدیره و کارکنان شاغل شرکت های بیمه و بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و موسسات وابسته به آن ها ( اعم از رسمی، پیمانی ، قراردادی و ساعتی ) ، کارگزاران ( دلالان رسمی ) بیمه، نمایندگان بیمه و ارزیابان خسارت بیمه ای و کارکنان هر یک از آن ها نمی توانند در نمایندگی حقوقی بیمه سمت و یا سهم داشته باشند.
    ب) شخص حقیقی
    شخص حقیقی متقاضی اخذ پروانه نمایندگی بیمه باید واجد شرایط ذیل باشد:
    1-  تابعیت دولت جمهوری اسلامی ایران
    2- اعتقاد به اسلام با یکی دیگر از ادیان رسمی کشور
    3- عدم اعتیاد به مواد مخدر
    4- عدم حجر
    5- نداشتن سوء پیشینه کیفری و همچنین نداشتن سابقه محکومیت به جرایم نامبرده در ماده 64 قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
    6- داشتن گواهی پایان خدمت وظیفه عمومی یا معافیت دائم ( برای آقایان)
    7- داشتن حداقل مدرک کارشناسی در رشته بیمه ( و یا سایر رشته ها با گرایش بیمه ) بدون نیاز به داشتن سابقه کار بیمه ای ، یا حداقل مدرک کارشناسی در رشته های مرتبط ( شامل اقتصاد ، امور مالی ، حسابداری ،آمار ، مدیریت و حقوق ) با یک سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی یا حداقل مدرک کارشناسی در سایر رشته ها با دو سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی ، یا حداقل مدرک دیپلم با سه سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی
    تبصره 1- متقاضیان فاقد سابقه کار ، باید دوره آموزشی مربوط را حداقل به مدت 120 ساعت طبق دستورالعمل ابلاغی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران در شرکت بیمه و با موسسات آموزشی مورد تایید بیمه مرکزی ج.ا.ایران گذرانده و گواهی نامه قبولی را ارایه نمایند.
    تبصره 2- اعطای پروانه نمایندگی به متقاضیان دارای مدرک تحصیلی دیپلم و یا فوق دیپلم منوط به موافقت کتبی مدیر عامل شرکت بیمه ذیربط خواهد بود.
    8- موفقیت در آزمون نمایندگی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
    تبصره- بیمه مرکزی می تواند برگزاری آزمون نمایندگی بیمه را به شرکت های بیمه یا موسسات آموزشی ذیصلاح یا پژوهشکده بیمه تفویض نماید.
    9- گذراندن دوره کارآموزی به مدت 15 روز اداری در شرکت بیمه مربوطه برای کلیه متقاضیان نمایندگی بیمه.

    مدارک مورد نیاز جهت اخذ پذیرش نمایندگی بیمه
    1- تکمیل فرم تقاضای نمایندگی
    2- تصویر شناسنامه و کارت ملی
    3- اصل گواهی سابقه کار بیمه ای
    4- تصویر آخرین مدرک تحصیلی
    5- چهار قطعه عکس سه در چهار
    6- کپی کارت پایان خدمت یا معافیت ویژه آقایان

  • نظرات() 
  • شنبه 11 آبان 1398

     
    یکی از مدارک اصلی که در رابطه با مبحث واردات و صادرات کالا ضروری است کارت بازرگانی است.مطابق قوانین گمرکی کشور، کارت بازرگانی مجوزی است که دارنده ی آن، اعم از شخص حقیقی و حقوقی می تواند با داشتن آن، اقدام به تجارت در عرصه واردات و صادرات کالا کند. در ایران تنها بازرگانانی می توانند در واردات و صادرات فعالیت نمایند که دارای کارت بازرگانی باشند .لذا، این کارت برای صادرات و واردات کالای تاجر ضروری بوده و تاجر اعم از شخص حقیقی یا حقوقی می تواند با در دست داشتن آن برای امور تجاری از جمله گشایش اعتبار در بانک استفاده نماید .
    کارت بازرگانی توسط شعب اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در تهران یا شهرستان ها به نام متقاضیانی که واجد شرایط  باشند صادر می گردد. لذا افراد می توانند پس از گذراندن مراحل لازم ( شرکت در کلاس های آموزشی ) و تکمیل مدارک در صورت داشتن شرایط لازم اقدام به اخذ کارت بازرگانی نمایند.
    صدور کارت بازرگانی برای بازرگانان و شرکت های خارجی منوط به معامله متقابله است، یعنی در صورتی به بازرگانان خارجی کارت بازرگانی داده می شود که کشور آن ها نیز به بازرگانان ایرانی اجازه فعالیت بازرگانی بدهد.
    مزایای کارت بازرگانی چیست ؟

    صادرات کلیه کالاهای مجاز
    واردات از مناطق آزاد مانند جزیره کیش ، جزیره قشم ، بندر چابهار ، اروند رود ، بندر انزلی ، ارس
    ثبت سفارش و ترخیص کالا
    مبادرت در حق العمل کاری در گمرک
    ثبت نام تجاری لاتین
    صدور گواهی مبدا
    صدور ویزای تجاری
    شرکت در نمایشگاه های ملی و بین المللی داخلی و خارجی
     بهره مندی از یارانه صادرات
    امکان ارتباط با بازرگانان خارجی
    امکان عضویت در اتاق های بازرگانی
    موارد معافیت از داشتن کارت بازرگانی به قرار ذیل است:
    1. شرکت های تعاونی مرزنشینان برای ورود کالاهای مورد نیاز خانوارهای مرزنشین طبق فهرست مربوط و در حد تعداد، مقدار و ارزش تعیین شده و صدور کالاهای ما به ازاء کالاهای وارداتی.
    2. ملوانان ایرانی شاغل در شناورهایی که بین سواحل ایران و سایر کشورها در تردد هستند برای ورود کالاهای مورد نیاز خانواده خود در حد تعداد، مقدار و ارزش تعیین شده
    3. پیله وران، برای ورود کالاهای قابل ورود مورد نیاز استان خود و استان های همجوار در صورت اخذ کارت پیله وری و مجوز ورود از اداره بازرگانی شهر یا استان مربوطه.
    4. کارگران ایرانی شاغل در خارج از کشور در صورت داشتن کارنامه شغلی از وزارت کار و امور اجتماعی طبق فهرست مربوط و در حد تعداد، مقدار یا ارزش تعیین شده
    5. کالاهایی که ورود و صدور آن ها، به تشخیص گمرک برای فروش نمی باشد.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 8 آبان 1398


     
    از زمان های بسیار قدیم، افراد بشر با جمع کردن سرمایه و تلاش خود با سرمایه و تلاش دیگران به منظور رسیدن به بازدهی اقتصادی بیشتر آشنا بوده اند . در آن زمان شرکت بیشتر جنبه خانوادگی و اعتماد به یکدیگر را داشته و حوزه عمل آن ها محدود بوده است.


    در خصوص پیشینه تاریخی شرکت ها، و این که اول بار در چه کشوری و چه زمانی تشکیل شده اند تاریخ دقیقی وجود ندارد. اما آن چه مسلم است، از دیرباز کسانی که با تجارت آشنا شده اند، مشارکت را نیز مدنظر قرار داده، به تاسیس شرکت اقدام نموده اند. در تمدن بابل، حمورابی ششمین پادشاه آن سرزمین در سال های 2067- 2025 قبل از میلاد، دستور گردآوری و تدوین قوانینی موسوم به مجمع القوانین حمورابی را صادر کرده و در آن به موضوع شرکت ها و تنظیم قراردادها پرداخته است. چینی ها از 4500 سال قبل از تولد مسیح با امر بیمه و در نتیجه، مشارکت در جبران خسارت و تشکیل شرکت هایی بدین منظور آشنا بوده اند. در ایران با وجود آن که قانون مدنی ایران پس از قانون تجارت، یعنی در سال 1313 شمسی به تصویب رسیده است ، در مبحث شرکت ها به مقررات قانون تجارت در خصوص شرکت های تجاری اشاره ای نکرده است. نخستین قانون تجاری که در آن از شرکت های تجاری صحبت شده، قانون 25 دلو 1303 است. بعد از آن قوانین 12 فروردین و 12 خرداد 1304 شمسی به تصویب رسید. در تاریخ 11/ 3/ 1310 قانون ثبت شرکت ها به تصویب رسید که پاره ای از موادش در تاریخ 30/ 12/ 1362 اصلاح گردید.
    اما قانونی که برای نخستین بار در خصوص شرکت های تجاری وضع شد، قانون تجارت مصوب 13/ 2/ 1311 است، که از آن زمان تاکنون حقوق تجارت ایران است . این قانون که اساس قانون تجارت را تشکیل می دهد ، شامل مطالب ذیل است :
    تجار و معاملات تجاری ، دفاتر تجاری، دفتر ثبت تجاری، شرکت های تجاری ، بروات تجاری و چک، دلالی ، حق العمل کاری ، قرارداد حمل و نقل ، قائم مقام تجاری و سایر نمایندگان تجاری ، ضمانت ، ورشکستگی ، اسم تجاری ، شخصیت حقوقی.
    این قانون بعداَ به موجب لایحه قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/ 12/ 1347، اصلاح گردید. که به لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت موسوم گردید، البته این خود نیز خیلی قدیمی است، که باید متناسب با تغییرات عمیقی که در قوانین تجاری دنیا به عمل می آید، تغییر یابد.
    به هرحال در مورد قانون گذاری شرکت ها، در حال حاضر، قانون تجارت دارای نظامنامه ای است که در سال 1311 توسط وزارت عدلیه تدوین و تصویب شده و تشکیل شرکت ها را موکول به تنظیم شرکتنامه رسمی کرده است. ( ماده 1) . ثبت تشکیلات غیرتجاری- موضوع ماده 584 قانون تجارت – نیز موضوع آیین نامه ای است که در 1337 به تصویب رسیده و ” آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیرتجاری ” نام دارد. همچنین باید توجه داشت شرکت های تعاونی تولید و مصرف که موضوع مواد 190 لغایت 194 قانون تجارت اند در حال حاضر انحصاراَ تابع قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران ( مصوب 13/ 6/ 1370) هستند. در واقع ماده 2 قانون اخیر مقرر کرده است : ” شرکت هایی که با رعایت مقررات این قانون تشکیل و به ثبت برسند تعاونی شناخته می شوند “. تا وضع قانون اخیر به استثنای شرکت های تعاونی تولید و مصرف، شرکت های تعاونی دیگر تابع قانون شرکت های تعاونی ( مصوب 16/ 3/ 1350) و اصلاحیه های بعدی آن بودند و به تجاری بودن یا تجاری نبودن آن ها بستگی داشت. با وضع قانون بخش تعاونی، این وضعیت در مورد کلیه شرکت های تعاونی صادق است، به عبارت دیگر، هیچ شرکت تعاونی الزاماَ تجاری نیست. اگر شرکت تعاونی به اموری بپردازد که مطابق قانون تجاری تلقی می شود شرکت تجاری است و در غیر این صورت شرکت تجاری نخواهد بود. دو گانگی وضعیت حقوقی شرکت های تعاونی موجب شده است که امروزه این شرکت ها را در کتب اختصاصی و عمدتاَ در حوزه عمل حقوق تعاون مورد بررسی قرار دهند.
    در حقوق روم، فرض و تئوری شخصیت حقوقی برای هیات های مربوط به حقوق عمومی مانند انجمن های سیاسی یا مذهبی شناخته شده بود و در مورد شرکت های تجاری که هدف آن ها تامین منافع خصوصی است، به وجود شخصیت قائل نبودند. همچنین در بعضی از قوانین قدیم در خصوص معابد و قبائل، معتقد به حقوق و تعهدات، و در نتیجه شخصیت حقوقی بودند. در حقوق اسلام هم موقوفات از این شخصیت بهره مند بود و معاملات متصدیان به نام موقوفه انجام می گرفت و در واقع وقف یک نوع شخصیت حقوقی بود..”
    به طور کلی، شرکت در سیستم های حقوقی مختلف، وسیله تحدید مسئولیت فعالان تجاری است؛ به این معنا که تجار شخصی یعنی تجاری که به صورت انفرادی فعالیت می کنند، در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت نامحدود دارند و کل دارایی آن ها، اعم از سرمایه تجاری و اموال خصوصی، وثیقه پرداخت دیون آن ها به طلبکاران است؛ اما اشخاصی که فعالیت تجاری شان از طریق تشکیل شرکت انجام می گیرد، مسئولیتی عمدتاَ محدود دارند و – البته در شرکت های به اصطلاح سرمایه – فقط تا آن بخش از دارایی شان بدهکار طلبکاران هستند که در شرکت گذاشته اند. همین مزیت شرکت موجب شده است که در دنیای اقتصادی غرب، حتی تجار انفرادی ، به جای فعالیت تجاری سنتی، در قالب شرکت های به اصطلاح ” تک شریک ” به تجارت بپردازند تا در عین اینکه در کنار شرکای دیگر قرار نمی گیرند، مسئولیتشان ، در قبال طلبکاران، محدود به سرمایه ای شود که به شریک تک شریک اختصاص داده اند.

      

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 8 آبان 1398

     
    با نگاه به تاریخ حقوق کشورهای مختلف جهان، می بینیم که از دوران بسیار قدیم، مردم هر جامعه ای با توجه به بافت اجتماعی خویش با یکدیگر و با سایر جوامع داد و ستد داشته اند و به علت عدم قوانین مدون، معاملات تجاری خود را بر اساس عرف و آداب و رسوم زمان خویش انجام می دادند. قدیمی ترین قانونی که بشر تنظیم کرده به احتمال زیاد قانون حمورابی است که به دستور ششمین پادشاه بابل تدوین شده است. قسمتی از این مجمع القوانین که در حفریات شوش به دست آمده، در موزه ی لوور پاریس نگهداری می شود. قسمت هایی از قانون به شرکت های تجاری، حمل و نقل، نگهداری کالا، حق العمل کاری اختصاص دارد. در نوشته های یونان، رم قدیم، مصر و فینیقی ها کم و بیش قواعدی در این خصوص دیده می شود.
    سابقه تجارت در ایران نیز در حد تمدن ایران است. در ایران باستان، بازرگانان با سایر کشورها ارتباط تجاری داشتند. جاده ی ابریشم نمونه ای از تجارت بین کشور ایران و چین بوده است که از کشورهای کنونی ترکمنستان، ازبکستان و قرقیزستان عبور کرده و به سرزمین چین منتهی می گردید.
    در حقوق ما نخستین قانون تجاری که در آن از شرکت های تجاری بحث شده قانون 25 دلو 1303 می باشد.بعد از آن قوانین 12 فروردین و 12 خرداد 1304 شمسی به تصویب رسید.اما نخستین قانونی که اولین بار در خصوص شرکت های تجاری وضع شد قانون مصوب 1311/2/3 است که از آن زمان تاکنون قانون تجارت ایران می باشد.این قانون بعدها به موجب لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 47/12/24 اصلاح گردید.
    قانون تجارت ما تعریفی از شرکت تجاری ننموده است و ناچار باید به تعریفی که قانون مدنی از شرکت نموده است مراجعه نماییم ، ولی باید در نظر داشت که تعریف قانون مدنی خیلی کلی است. با در نظر گرفتن اصول و مقررات مربوط به شرکت های تجاری، می توان شرکت های تجاری را چنین تعریف نمود:
    شرکت تجاری عبارت است از سازمانی که بین دو یا چند نفر تشکیل می شود که در آن هر یک سهمی به صورت نقد یا جنس یا کار خود در بین می گذارند تا مبادرت به عملیات تجاری نموده و منافع و زیان های حاصله را بین خود تقسیم کنند.
    این شرکت ها دارای شخصیت جداگانه از شرکاء بوده و رأساً دارای حقوق کامل می باشند که در روابط آن با شرکاء و یا اشخاص ثالث و طلبکاران شرکت و طلبکاران شخصی شرکاء تاثیر دارد.
    به موجب ماده 588 قانون تجارت، “شخص حقوقی می تواند دارای کلیه حقوق و تکالیفی شود که قانون برای افراد قائل است، مگر حقوق و وظایفی که بالطبیعه فقط انسان ممکن است دارای آن باشد، مانند حقوق و ظایف ابوت، بنوت و امثال ذالک”.
    قانون تجارت ایران در ماده 20، شرکت های تجاری را بر 7 قسم و به شرح ذیل احصاء نموده است:
    1. شرکت های سهامی ( به موجب ماده 4 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 1347/12/24 شرکت سهامی به دو نوع شرکت سهامی عام و خاص تقسیم می شود.)
    2. شرکت تضامنی
    3. شرکت با مسئولیت محدود
    4. شرکت مختلط غیر سهامی
    5. شرکت مختلط سهامی
    6. شرکت نسبی
    7.شرکت تعاونی تولید و مصرف
    باید یادآوری کرد که شرکت های تجاری، مانند هر پدیده اجتماعی دیگر، برحسب ضرورت و نیاز اجتماع ابتدا به صورت ابتدایی و ناقص به وجود آمده و سپس بر حسب مقتضیات و موارد مختلف راه تکامل را طی نموده و به انواع مختلف تقسیم شده اند. حتی شرکت تجاری در معنی امروزی که دارای شخصیت حقوقی است نیز خیلی دیر به وجود آمده است، در حالی که امر تجارت بین چند نفر به صورت مشارکت در معنی تودیع مبلغی سرمایه به صورت شرکت برای امور تجاری و به قصد تقسیم سود و زیان احتمالی از دیر زمان وجود داشته است. اولین شرکتی که در عالم تجارت پیدا شده ظاهراَ شرکت سهامی بوده است سپس شرکت های تضامنی پیدا شدند و بالاخره سایر شرکت ها به مرور زمان به وجود آمدند.
    قانون مقررات زیادی برای شرکت های تجاری وضع نموده که رعایت آن ها هر یک به نوبه ی خود لازم است، ولی یک رسیدگی و بازرسی کلی و دقیق در ابتدای تأسیس شرکت لازم است تا معلوم شود وجود آوردن این شخصیت حقوقی، با رعایت مقرراتی است که وضع شده یا خیر و آن ثبت شرکت ها است. ثبت شرکت به عنوان اقدام نهایی در تاسیس شرکت به شمار می رود. با توجه به ماده ی 95 قانون تجارت که ثبت کلیه ی شرکت های تجاری را الزامی دانسته، ثبت شرکت کامل کننده ی همه ی شرایط تشکیل و از جمله شرایط شکلی است.
    از طرفی دیگر فعالیت تحت عنوان شرکت به علت امتیازاتی که قانون برای شرکت ها در نظر گرفته است – نظیر اعطای وام– و حمایت هایی که از اشخاص حقوقی به عمل می آورد ، موجب اطمینان خاطر شرکت ها جهت فعالیت با امنیت شغلی بیشتر نسبت به فعالیت شخصی می گردد. همچنین ثبت شرکت، به شرکت ها امکان حضور در مناقصات و مزایدات را می دهد که سود قابل توجهی را برای طرفین معامله به همراه دارد.
    حال این سوال مطرح می شود که چه کسانی می توانند شرکت ثبت کنند؟ شرایط ثبت شرکت چیست؟
    به موجب قوانین ایران،  کسانی که می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند به قرار ذیل می باشند:

    کلیه ی اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از ایرانی و خارجی می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند.
    اشخاص خارجی می توانند بدون شریک ایرانی به صورت مالکیت 100% در ایران شرکت ثبت نمایند.
    چند شرکت با هم می توانند بدون وجود اشخاص حقیقی شرکت مستقلی ثبت نمایند.(Joint Venture)
    در ادامه، به منظور تشریح کم و کیف موضوع ، ضمن توضیح راجع به شرایط عمومی و اختصاصی شرکت ، به شرح و بسط انواع شرکت که هر شرکت جهت ثبت و تاسیس به لحاظ الزامات قانونی ملزم به رعایت آن است می پردازیم و در انتها، مراحل ثبت انواع شرکت را بررسی می کنیم.
    در قرارداد شرکت مثل همه عقود و قراردادها باید شرایط عمومی صحت عقود رعایت شود که عبارتند از :
    1-. قصد و رضا
    قصد و رضا ناشی از اراده و اختیار است و فقدان هر یک موجب بطلان قرارداد است.فقدان قصد مثل اینکه قرارداد در حال مستی و بیهوشی واقع شود.فقدان رضا مثل اینکه شرکت بر اثر اکراه یا اشتباه یا تدلیس واقع شود.
    2- اهلیت
    شرکای شرکت باید اهلیت انجام دادن معامله را داشته باشند. اهلیت عبارت از داشتن رشد و عقل است.ملاک رشد از نظر قانون رسیدن به سن هیجده سال و ضابطه عقل عرف و نظر پزشک قانونی است.
    3- معین بودن موضوع
    موضوع شرکت یعنی معاملاتیکه انجام خواهد داد باید معین و مشخص باشد و شرکت برای امر مبهم و غیر معین باطل است.
    4-  قانونی بودن جهت و هدف
    جهت و هدف شرکت امر غیر قانونی مثل قاچاق و قمار و سرقت و اغتشاش و نظایر این ها باشد باطل است.
    علاوه بر شرایط عمومی شرایط اختصاصی شرکت عبارتند از :
    1- وجود شرکا
    شرکت با حداقل دو نفر تشکیل می شود ولی حداکثری برای تعداد شرکاء وجود ندارد
    2- همکاری شرکا
    همکاری شرکا در دادن سرمایه و حضور در مجامع عمومی و در صورت انتخاب شدن به نمایندگی شرکت از هیات مدیره و بازرسی حضور و فعالیت در آنست.
    3- سرمایه گذاری
    سرمایه شرکت اعم از نقد یا جنس و یا حتی هنر و عمل و امتیاز از طرف شرکاء تامین می شود.
    4- مبادرت به عملیات بازرگانی
    اساس شرکت تجاری بر انجام معاملات تجاری است. برای رفع هر گونه ابهام باید گفت که معاملات در غیر منقول و یا برای حوائج شخصی اگر چه از طرف شرکت های تجاری باشد تجارت محسوب نیست.
    5- تقسیم سود و زیان
    در شرکت ،سود و زیان بین شرکا تقسیم می شود و اگر شرکت ضرر بکند آن هم بین شرکا تقسیم خواهد شد.

    شرکت سهامی عام
    شرکت های سهامی به دلیل کثرت سرمایه، تعدد شرکاء و تنوع گستره فعالیت، مهم ترین و فعال ترین نوع شرکت در میان شرکت های موجودی به حساب می آیند. شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود : شرکت سهامی عام و شرکت سهامی خاص . به موجب قانون، شرکت سهامی عام شرکتی است که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند.
    یادآوری می شود که :
    1. در شرکت سهامی عام ، حداقل شرکا 5 نفر و حداقل هیات مدیره یا مدیران 5 نفر است.
    2. حداقل سرمایه اولیه ، مبلغ پنج میلیون ریال است که سرمایه شرکت توسط موسسین و عموم مردم تامین می شود. در صورتیکه سرمایه شرکت بعد از تاسیس به هر علت از حداقل مذکور کمتر شود باید ظرف یک سال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر اقدام به عمل آید یا شرکت به نوع دیگر از انواع شرکت های مذکور در قانون تجارت تغییر شکل یابد وگرنه هر ذینفع می تواند انحلال آن را از دادگاه صلاحیتدار درخواست کند.هر گاه قبل از صدور رای قطعی موجب درخواست انحلال منتفی گردد دادگاه رسیدگی را موقوف خواهد نمود.
    3. سهم سرمایه موسسین نباید از 20 درصد سرمایه شرکت کمتر باشد.
    4. 35% از مبلغ مندرج در بند 3 مذکور باید به صورت نقدی توسط موسسین تامین و در حسابی تحت عنوان ” شرکت سهامی عام در شرف تاسیس ” نزد یکی از بانک ها سپرده شود.
    5. رسید سپرده نقدی و در صورتیکه بخشی از آن در قالب تعهد غیر نقدی باشد اسناد مالکیت مربوطه در همان بانکی که واریز نقدی در آن انجام پذیرفته ، تودیع و گواهی بانک به ضمیمه اظهارنامه به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود.
    6.  مجمع عمومی موسس پس از رسیدگی و احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و پرداخت مبالغ لازم می بایست وارد شور شده و اساسنامه شرکت را تصویب و اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را انتخاب می نمایند و مدیران و بازرسان باید کتباَ قبولی خود را اعلام و در این مرحله شرکت تشکیل شده محسوب می گردد. آنگاه اساسنامه به انضمام اظهارنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام  به امضا کلیه موسسین رسیده باشد ، با قید نام روزنامه کثیرالانتشار منتخب ، در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ثبت شرکت ها و در نقاطی که دایره ثبت وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت شود. ( ماده 6 قانون تجارت )
    قابل ذکر است ، مسئولیت شرکا در شرکت سهامی عام   «به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک» است .

    مدارک لازم برای ثبت شرکت سهامی عام :
    مرحله اول: (مرحله تشکیل و تحصیل اجازه پذیره نویسی
    1- دو نسخه طرح اعلامیه پذیره نویسی که بایستی به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد.
    2- دو نسخه اظهارنامه ی تکمیل شده
    3- دو نسخه طرح اساسنامه تکمیل شده
    4- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت موسسین
    5- اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت سرمایه (حداقل 35% از 20 % سرمایه تعهد شده)
    6- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
    7- اصل مجوز اولیه از سازمان بورس و اوراق بهادار
    8-تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام پیشنهادی های و همچنین فیش واریزی مربوطه
    مرحله دوم: ( مرحله ایجاد و ثبت شرکت های عام سهامی)
    1- دو نسخه اساسنامه که به تصویب مجمع عمومی موسس رسیده باشد.
    2- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین متضمن تصویب اساسنامه تعیین،اعضاء هیئت مدیره،انتخاب بازرسان و روزنامه های کثیرالانتشار
    3- دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
    4- اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت(در صورتیکه قسمتی از سرمایه موسسین بصورت غیر نقدی باشد)
    5- اصل مجوز سازمان بورس و اوراق بهادار(مجوز ثانویه)

    شرکت سهامی خاص
    شرکت سهامی خاص، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مبلغ اسمی آنان است. تعداد سهامداران شرکت سهامی خاص نباید از سه نفر کمتر باشد.
    لازم است بلافاصله قبل از نام شرکت یا بعد از آن عنوان ” شرکت سهامی خاص ” در تمام اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های آن به طور روشن و خوانا نوشته شود. این نوع از شرکت ، جهت اخذ نمایندگی ها و یا شرکت در مناقصات و مزایده های دولتی و نمایشگاه ها و همچنین اخذ تسهیلات بانکی از اعتبار نسبتاَ خوبی برخوردار است. از آن جایی که صاحبان شرکت سهامی خاص می توانند تا 10 برابر سرمایه ثبت شده خود از سیستم بانکی وام بگیرند ، بنابراین در هنگام اخذ تسهیلات معمولاَ می بایست افزایش سرمایه داشته باشند.
    با ثبت شرکت سهامی خاص، می توان با جمع آوری سرمایه های کوچک  در محیطی دوستانه ، به انجام فعالیت تجاری پرداخت. البته ،سرمایه شرکت های سهامی خاص قابل معامله در بازار بورس نیست اما توسط مردم به راحتی قابل داد و ستد می باشد.
    در رابطه با ثبت شرکت سهامی خاص نکات ذیل حائز اهمیت است :
    1- حداقل 3 نفر عضو اصلی در شرکت که به سن قانونی رسیده باشند. ( 18 سال تمام )
    2- حداقل سرمایه شرکت 1.000.000 ریال باشد.
    3- در بدو تاسیس حداقل 35% سرمایه به صورت نقدی باید به حساب شرکت تودیع شود.
    4- در صورت سرمایه غیر نقدی ( در صورت وجود ) باید به تفکیک تقویم و در اظهارنامه منعکس گردد.
    5- سرمایه شرکت صرفاَ توسط موسسین تامین می شود.موسسین شرکت،نسبت به کلیه اعمال و اقداماتی که به منظور تاسیس و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند،مسوولیت تضامنی دارند.تا وقتی که شرکت به ثبت نرسیده است،صدور ورقه سهم یا گواهینامه موقت سهم ممنوع است.در صورت تخلف امضاء کنندگان آن ها،مسوول جبران خسارات اشخاص ثالث خواهند بود.
    6- اعضاء هیات مدیره باید حداقل از 2 نفر تشکیل گردد و اعضا و هیات مدیره باید حداقل دارنده یک سهم باشند و اعضا و هیات مدیره نباید دارای سوء پیشینه کیفری باشند.

    مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص به قرار ذیل است :
    1- دو برگ اظهارنامه شرکت سهامی خاص،تکمیل آن و امضاء ذیل اظهارنامه توسط کلیه ی سهامداران
    2- دو جلد اساسنامه شرکت سهامی خاص که ذیل تمام صفحات آن به امضاء کلیه ی سهامداران رسیده باشد.
    3- دو نسخه صورت جلسه مجمع عمومی موسسین که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
    4- دو نسخه صورت جلسه هیئت مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد.
    5- فتوکپی شناسنامه کلیه سهامداران و بازرسین برابر اصل شود.
    6- ارائه گواهی پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تاسیس در آن جا باز شده است.
    تذکر: در صورتی که مقداری از سرمایه ی شرکت آورده ی غیر نقدی باشد (اموال منقول و غیر منقول) ارائه ی تقویم نامه کارشناس رسمی دادگستری الزامی است و در صورتیکه اموال غیر منقول جزء سرمایه شرکت قرار داده شود ارائه ی اصل سند مالکیت ضروری است.
    7- ارائه مجوز در صورت نیاز بنا به اعلام کارشناس اداره ثبت شرکت ها
    8- کپی کارت ملی
    توجه: کلیه شرکت های سهامی خاص موظفند یک جلد دفتر سهام جهت ثبت سهام شرکت تهیه نمایند و تغییرات سهام نیز طبق مقررات در آن ثبت گردد.

    شرکت با مسئولیت محدود
    شرکت با مسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد ، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است . در اسم شرکت باید عبارت ( با مسئولیت محدود ) قید شود و همچنین اسم شرکت نباید متضمن نام هیچ یک از شرکاء باشد والا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده و در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن را در شرکت تضامنی خواهد داشت . ( م 95 ق.ت )
    حداقل تعداد شرکاء در شرکت با مسئولیت محدود دو نفر خواهد بود. ( م 94 ق. ت) . در هر شرکت با مسئولیت محدود که تعداد شرکاء بیش از 12 نفر باشند باید دارای هیات نظار بوده و هیات نظار لااقل سالی یک مرتبه مجمع عمومی شرکاء را تشکیل دهد . ( م 109 ق. ت) هیات نظار مرکب از 3 نفر بوده که از بین شرکاء برای مدت یک سال انتخاب می شوند و اعضای هیات نظار نبایستی عضو هیات مدیره شرکت باشند.
    شرایط تشکیل شرکت با مسئولیت محدود :
    الف- شرایط شکلی تشکیل شرکت
    تشکیل شرکت با مسئولیت محدود باید به موجب قرارداد کتبی میان شرکا باشد و کلیه شرکا باید این قرارداد را شخصاَ یا توسط وکیل دارای اختیار امضا کنند.این قرارداد باید حتماَ به صورت رسمی تنظیم شود والا طبق مواد 47 و 48 قانون ثبت بلا اثر خواهد بود.
    در شرکتنامه باید به صراحت قید شده باشد که سهم الشرکه های غیر نقدی هر کدام به چه میزان تقویم شده است.این نکته که موضوع ماده 97 قانون تجارت است،تنها نکته ای نیست که باید در شرکتنامه قید شود، ولی اهمیت آن از دیگر نکات بیشتر است؛ چرا که قانون گذار عدم ذکر آن را در قرارداد شرکت ، موجب بطلان قرارداد تلقی کرده است.( ماده 100 ق.ت )
    البته تنها چیزی که موجب بطلان قرارداد شرکت است ، عدم قید میزان تقویمی سهم الشرکه های غیر نقدی است.بنابراین، هر گاه در شرکتنامه میزان سرمایه نقدی قید نشده باشد و یا به صراحت قید نشده باشد که سرمایه کلاَ یا جزئاَ پرداخت شده است یا خیر ، قرارداد شرکت باطل نیست.
    اما در مواد 107 ، 108 و 111 قانون تجارت به ” اساسنامه ” شرکت با مسئولیت محدود هم اشاره شده است.آیا وجود اساسنامه ، علاوه بر شرکتنامه برای تشکیل شرکت ضروری است یا خیر ؟ جواب قطعاَ منفی است و اغلب اوقات در عمل برای این نوع شرکت اساسنامه تنظیم نمی شود و این امر ، در صورتی که در شرکتنامه تمام موارد لازم راجع به شرکت قید شده باشد ، ضروری هم نیست.
    علی الاصول در شرکتنامه باید نکاتی چند قید شود ، از جمله : سهم هر یک از شرکا در سود و زیان ، اینکه سرمایه شرکت پرداخت شده است و اینکه مدیران شرکت چه اختیاراتی خواهند داشت.مع ذلک، عدم قید این نکات موجب بی اعتباری شرکت نخواهد بود.اسم شرکت نیز باید در شرکتنامه قید شود که نباید متضمن اسم هیچ یک از شرکا باشد والا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده ، در مقابل اشخاص ثالث ، حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت.( ماده 95 ق.ت)
    ب- شرایط ماهوی تشکیل شرکت
    قواعد ماهوی راجع به تشکیل شرکت با مسئولیت محدود عمدتاَ به دلیل حفظ حقوق اشخاص ثالث ، یعنی طلبکاران شرکت ، وضع شده اند.این شرایط را می توان به دو دسته تقسیم کرد: شرایط راجع به شرکا و شرایط راجع به سرمایه شرکت
    1.شرایط راجع به شرکا
    در قانون تجارت،شرکت با مسئولیت محدود باید لااقل دو شریک داشته باشد.قانون تجارت سقفی برای تعداد شرکا معین نکرده است.بنابراین ، این شرکت می تواند متضمن هر تعداد شریک باشد.
    2.شرایط راجع به سرمایه
    قانون گذار ایران هیچ گونه حداقل و حداکثری برای سرمایه شرکت با مسئولیت محدود معین نکرده است.بنابراین ، سرمایه شرکت می تواند به هر میزانی باشد.نتیجه این وضع در حقوق ایران این است که شرکت با مسئولیت محدود ، علی الاصول هیچ گاه نمی تواند به دلیل میزان سرمایه اش باطل اعلام شود ، برخلاف آنچه در مورد شرکت های سهامی صدق می کند.
    سرمایه شرکت از سهم الشرکه های شرکا تشکیل می شود که ممکن است به هر میزانی باشد.مع ذلک ، نمی تواند به شکل اوراق تجارتی قابل انتقال ، اعم از بانام یا بی نام درآید.( ماده 102 ق.ت ) ؛ پذیره نویسی سهام این نوع شرکت نیز ممنوع است.سرمایه شرکت می تواند از آورده های نقدی تشکیل شده باشد یا از آورده های غیر نقدی
    2.1 آورده نقدی
    ماده 96 قانون تجارت تشکیل شرکت با مسئولیت محدود را به پرداخت تمام سرمایه نقدی موکول کرده است.برخلاف آنچه در شرکت های سهامی معتبر است ، قانون گذار حداقلی برای سرمایه معین نکرده و فرض کرده است که وضع این قاعده می تواند تضمینی کافی برای طلبکاران در پرداخت طلبشان توسط شرکت باشد.
    قانون گذار شکل و تشریفات به خصوصی را برای پرداخت سرمایه نقدی پیش بینی نکرده است و در نتیجه ، پرداخت ممکن است به هر صورتی باشد ، مشروط بر اینکه واقعی باشد.به این ترتیب ، پرداخت می تواند با پول نقد یا چک و یا با حواله حساب به حساب صورت گیرد ، اما هیچ لزومی ندارد که برای پرداخت به شرکت ، حساب به خصوصی در بانک باز شود ، هر چند در عمل تشکیل دهندگان شرکت های با مسئولیت محدود چنین می کنند و وجوه دریافتی از شرکا را در حساب مخصوصی واریز می کنند تا پس از تشکیل شرکت مورد استفاده قرار گیرد.به هر حال پرداخت باید قبل از تشکیل شرکت صورت گیرد و اگر در مدت معقولی پس از پرداخت توسط بعضی از شرکا ، شرکت به سبب عدم پرداخت سهم شرکای دیگر تشکیل نشود ، شرکایی که سهم خود را پرداخته اند می توانند از دادگاه تقاضا کنند که وجه پرداختی به آن ها مسترد شود.
    2.2 آورده غیر نقدی
    علی الاصول آنچه درباره پرداخت سرمایه نقدی گفته شد ، در مورد آورده های غیر نقدی نیز صدق می کند.مع ذلک ، در مورد آورده های غیر نقدی می بایست نکات چندی را در نظر گرفت و آن اینکه آورده های غیر نقدی که صورت مال دارند.این آورده ها باید تقویم شوند و در شرکتنامه ،ارزش آن ها مشخص شود.تشکیل شرکت با مسئولیت محدود مشروط به تقویم و تسلیم این اموال است.( مواد 96 و 97 ق.ت ) البته تسلیم باید به گونه ای باشد که شرکت بتواند هر گونه تصرفی در مال انجام دهد.
    در رابطه با شریکی نیز که صنعت خود را می آورد قابل اذعان است که با توجه به اینکه قانون تجارت ما منعی در آوردن صنعت به عنوان حصه ندارد باید این گونه تلقی کرد که در حقوق ما آوردن صنعت به عنوان حصه در شرکت با مسئولیت محدود مجاز است ، اما مسلم است که تقویم این حصه در حقوق طلبکاران تاثیری ندارد، چه در تشکیل سرمایه موثر نیست ، بلکه برای تعیین سهم شریک در سود شریک است.

    مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود:
    1- دو نسخه شرکتنامه ی تکمیل شده
    2-  دو نسخه تقاضانامه ی تکمیل شده
    3- دو نسخه اساسنامه ی تکمیل شده
    4- تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام های پیشنهادی و همچنین فیش واریزی
    5- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
    6- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از 12 نفر باشد)
    7- اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضا ی هیات مدیره،مدیر عامل
    8- دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسس
    9- دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره
    10-  اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.

    شرکت تضامنی
    شرکت تضامنی، شرکتی است که تحت اسم مخصوص برای امور تجاری، بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی های شرکت کافی نباشد ، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام بدهی های شرکت است. هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد ، در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود.
    در نام شرکت ، عبارت ” شرکت تضامنی ” و لااقل اسم یکی از شرکا باید ذکر شود. به علاوه در صورتی که نام شرکت مشتمل بر نام تمام شرکا نباشد ، بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است ، کلماتی از قبیل ” و شرکا”  یا ” و برادران ” باید قید شود.
    مادام که شرکت تضامنی منحل نشده است ، بدهیهای آن را باید از خود شرکت مطالبه کرد ؛ یعنی قبل از انحلال ، دارایی خود شرکت وثیقه طلب طلبکاران آن است و پس از انحلال، نخست دارایی شرکت بین طلبکاران وی تقسیم می شود. اگر دارایی شرکت برای پرداخت تمام طلب طلبکاران کافی نباشد، آن ها می توانند برای گرفتن باقیمانده طلب خود به شرکا مراجعه کنند و آن را از دارایی شخصی آن ها وصول کنند؛ بنابراین دارایی شرکت تضامنی، حایل بین طلبکاران شرکت و دارایی شرکاست و تا وقتی که شرکت تضامنی منحل نشود و پس از انحلال و پرداخت طلب طلبکاران طلبی باقی نماند ، طلبکاران شرکت حق مراجعه به شرکا را ندارند. طلبکاران برای وصول باقیمانده مذکور می توانند به اختیار خود به هر یک از شرکا منفرداَ یا به دو یا چند و یا همه آن ها مجتمعاَ مراجعه و علیه آن ها در دادگاه اقامه دعوی کنند. در هر حال هیچ یک از شرکا حق ندارد به استناد اینکه میزان باقیمانده بدهی شرکت از میزان سرمایه او در شرکت ، تجاوز می کند از پرداخت بدهی مذکور خودداری کند و استناد وی در دادگاه مسموع نخواهد بود. هر قراری که بین شرکا برخلاف این نرتیب گذاشته شده باشد ، در مقابل طلبکاران شرکت باطل است ؛ زیرا اصل تضامن جزء ذات شرکت تضامنی و از مقررات آمره قانونی است و قرارهای شخصی شرکا نمی تواند آن را برهم زند ؛ ولی چنین قرارهایی در روابط بین شرکا لازم الرعایه است ؛ زیرا تعارضی با اصل فوق الاشعار ندارد. در رابطه بین شرکا ، مسئولیت هر یک از آن ها در پرداخت بدهی های شرکت ، به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند ، مشروط بر اینکه شرکا در بین خود قرار دیگری نگذاشته و ترتیب دیگری اتخاذ نکرده باشند. در هر حال هر گاه احدی از شرکا یا بعضی از آن ها طلب طلبکاران شرکت را بپردازد، می تواند به هر کدام از شرکای دیگر مراجعه کند و قسمتی از پرداختی خود را به نسبت سرمایه ای که وی در شرکت دارد از او وصول کند.
    سرمایه شرکا ممکن است نقدی و غیر نقدی باشد. شرکت تضامنی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی پرداخت و سهم الشرکه غیرنقدی، تقویم و تسلیم شده باشد. هیچ یک از شرکا نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند ، مگر اینکه تمام شرکا به این امر رضایت دهند. امور شرکت را مدیر یا مدیرانی اداره می کنند که شرکا آن ها را از بین خود یا از خارج انتخاب می کنند. تقسیم منافع شرکت بین شرکا و حق رای شرکا در امور مربوط به شرکت ، به نسبت سهم الشرکه ای است که در شرکت دارند، مگر اینکه شرکتنامه ترتیب دیگری را اتخاذ کرده باشد. مسئولیت مدیر یا مدیران شرکت تضامنی در مقابل شرکا همان مسئولیتی است که وکیل در مقابل موکل دارد.

    مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت تضامنی :
    1- دو نسخه شرکتنامه تکمیل شده
    2- دو نسخه تقاضانامه تکمیل شده
    3- دو نسخه اساسنامه تکمیل شده
    4- تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام های پیشنهادی و همچنین فیش واریزی
    5- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذی ربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
    6- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکاء،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از 12 نفر باشند)
    7- اصل گواهی عدم سوءپیشینه جهت امضای هیئت مدیره،مدیر عامل
    8- دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسسین
    9- دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره
    10- اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.

    شرکت نسبی
    شرکت نسبی یکی دیگر از شرکت های شخصی است که با اتکا بر شخصیت و اعتبار شرکا تشکیل شده ، فعالیت می کند. در تعریف شرکت نسبی می توان گفت : شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری، در تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل می شود و مسئولیت هر یک از شرکا در برابر بدهی های شرکت به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته است ، بنابراین هر گاه دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی های آن کافی نباشد ، هر یک از شرکا بر خلاف شرکت تضامنی، مسئول پرداخت تمام باقیمانده آن نیست بلکه به نسبت سرمایه ای که در شرکت دارد، مسئول پرداخت است. در شرکت نسبی نیز مانند شرکت تضامنی، دارایی شرکت حایل بین طلبکاران شرکت و دارایی شرکاست و تا وقتی شرکت منحل نشود و پس از انحلال و پرداخت طلب طلبکاران ، باقیمانده ای از طلب آن ها نماند ، طلبکاران شرکت حق مراجعه به شرکا را ندارند.
    در نام شرکت نسبی ، عبارت ” شرکت نسبی ” و لااقل اسم یک نفر از شرکا باید ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر نام تمام شرکا نباشد ، بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است ، کلماتی از قبیل ” و شرکا ” یا ” و براداران ” باید قید شود. سرمایه شرکا ممکن است نقدی و غیر نقدی باشد.
    شرکت نسبی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیر نقدی، تقویم و تسلیم شده باشد. منافع شرکت به نسبت سهم الشرکه که بین شرکا تقسیم می شود ، مگر آنکه شرکتنامه ترتیب دیگری مقرر کرده باشد. همچنین حق رای شرکا به نسبت سرمایه آن هاست ، مگر اینکه شرکتنامه ترتیب دیگری را معین کند. در شرکت نسبی هیچ یک از شرکا جز با رضایت همه آن ها نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند. مدیریت شرکت بر عهده مدیرانی است که شرکا از بین خود یا از خارج انتخاب می کنند و مسئولیت آن ها در برابر شرکا مانند دمسئولیت مدیران شرکت تضامنی، همان مسئولیتی است که وکیل در برابر موکل دارد.

    مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت نسبی :
    1- دو نسخه شرکتنامه ی تکمیل شده
    2- دو نسخه تقاضانامه ی تکمیل شده
    3- دو نسخه اساسنامه ی تکمیل شده
    4- تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت
    5- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
    6- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه شرکا ،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده نفر باشد)
    7- اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضاء هیات مدیره،مدیر عامل
    8- دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسسین
    9- دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره
    10- اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.

    شرکت مختلط سهامی
    شرکت مختلط سهامی، شرکتی است که تحت اسم مخصوصی، بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان سرمایه ای است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه بدهی هایی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران شرکت و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود.
    در نام شرکت باید عبارت ” شرکت مختلط ” و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود. بهتر است کلمه ” سهامی ” نیز در آن ذکر شود تا تمیز آن در بادی امر از شرکت مختلط دیگر ممکن باشد.
    مدیریت شرکت مختلط سهامی، مخصوص به شریک یا شرکای ضامن است که می توانند خود ، مدیریت را بر عهده بگیرند و یا شخص یا اشخاص دیگری به عنوان مدیر شرکت تعیین کنند. در هر یک از شرکت های مختلط سهامی، هیئت نظار مرکب از لااقل سه نفر وجود دارد. اعضای هیئت باید از شرکا باشند و انتخاب آن ها با مجمع عمومی شرکاست. ترتیب انتخاب هیئت نظار و مدت آن در اساسنامه تعیین می شود و در هر حال اولین هیئت نظار برای یک سال انتخاب خواهد شد.
    اعضای هیئت نظار دفاتر و صندوق و کلیه اسناد شرکت را بررسی و همه ساله گزارشی به مجمع عمومی تسلیم می کنند. هیئت نظار می تواند شرکای شرکت را برای تشکیل مجمع عمومی دعوت کند. می توان گفت که تعداد شرکای شرکت مختلط سهامی حداقل باید 4 نفر باشد ؛ زیرا بنا بر آنچه گفته شد ، در شرکت مختلط  سهامی حداقل وجود سه نفر از شرکا برای عضویت در هیئت نظار و یک نفر شریک ضامن برای مدیریت لازم است و طبق اصول کلی، مدیر شرکت نمی تواند عضو هیئت نظار که سمت بازرسی شرکت را دارد باشد.

    مدارک لازم برای ثبت شرکت مختلط سهامی :
    1- یک نسخه مصدق از شرکت نامه
    2- یک نسخه مصدق از اساسنامه
    3- اسامی مدیر یا مدیران شرکت
    4- نوشته ای با امضای مدیر شرکت ،حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه و پرداخت واقعی لااقل ثلث از آن سرمایه
    5- سوابق مصدق از تصمیمات مجمع عمومی در موارد مذکور در مواد 40،41 و 44
    6- نوشته ای با امضای مدیر شرکت،حاکی از پرداخت تمام سرمایه ی نقدی شرکای ضامن و تسلیم تمام سرمایه ی غیر نقدی با تعیین قیمت حصه های غیر نقدی

    شرکت مختلط غیر سهامی
    شرکت مختلط غیر سهامی، شرکتی است که برای امور تجاری، در تحت اسم مخصوصی، بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود ، بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن مسئول کلیه بدهی هایی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت دارد.
    در نام شرکت باید ” شرکت مختلط ” و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود. بهتر است کلمه ” غیر سهامی ” نیز در آن ذکر شود تا تمیز آن از شرکت مختلط دیگر آسان باشد.
    هر گاه شریک ضامن بیش از یک نفر باشد ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران شرکت و روابط آن ها با یکدیگر ، تابع مقررات راجع به شرکت تضامنی خواهد بود. مدیریت شرکت مختلط غیر سهامی، مانند شرکت مختلط سهامی به عهده شریک یا شرکای ضامن است که می توانند مدیر یا مدیرانی برای شرکت تعیین کنند یا خود شخصاَ مدیریت شرکت را عهده دار شوند. تشکیل شرکت مختلط غیر سهامی، با دو نفر شریک ممکن است ؛ زیرا همان طور که در بالا گفته شد ، برای تشکیل آن یک نفر شریک ضامن و یک نفر شریک با مسئولیت محدود می تواند کافی باشد.

    مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت مختلط  غیر سهامی:
    1- یک نسخه ی مصدق از شرکت نامه
    2- یک نسخه ی مصدق از اساسنامه(اگر باشد)
    3- اسامی شرکت یا شرکای ضامن که سمت مدیریت دارند.

    شرکت های تعاونی
    شرکت های تعاونی برای تامین منافع مادی و بهبود وضع اجتماعی اعضا و براساس توحید مساعی و همکاری آن ها تشکیل می شود ، در تعریف شرکت تعاونی می توان چنین گفت : شرکت تعاونی شرکتی است که برای فعالیت در امور مربوط به تولید و توزیع ، در جهت اهداف مصرح در قانون بخش تعاونی و به منظور بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضا از طریق همکاری و تشریک مساعی آن ها با رعایت قانون مذکور تشکیل می شود. لذا چنانچه قصد دارید فعالیت تعاونی زیر نظر وزارت تعاون داشته باشید این نوع از شرکت برای شما گزینه ی مناسبی است.
    در شرکت تعاونی، حداقل شرکا 7 نفر، حداقل سرمایه محدودیتی ندارد ، حداقل هیات مدیره یا مدیران ، یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا در شرکت تعاونی  « در صورت سهامی بودن به میزان مبلغ اسمی هر سهامدار.در غیر سهامی: با توجه به تراضی شرکا در اساسنامه» می باشد.
    فقط اشخاص حقیقی، یعنی افراد انسانی،می توانند به تشکیل شرکت تعاونی اقدام کنند و به عضویت آن درآیند.این مطلب از منطوق ماده 8 قانون بخش تعاونی که می گوید:”عضو در شرکت های تعاونی،شخصی است حقیقی”مستفاد می شود.

    مدارک لازم برای ثبت و اخذ مجوز :
    مدارک و اوراق ذیل بایستی توسط هیات مدیره همراه با درخواست خود تحویل اداره تعاون گردد :
    1- اساسنامه مصوب شرکت
    2- دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
    3- صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی ، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان .
    4- رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی ، طبق اساسنامه
    5- مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنبی بوده است.
    6- فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی .
    7-  فهرست اسامی حاضران در اولین مجمع عمومی عادی که حاوی امضای آن ها باشد.
    8-  فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد.
    9- قبولی کتبی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
    10- صورتجلسه راجع به جلسه اولین هیات مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره ، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل
    _ ثبت انواع شرکت :
    مرجع ثبت شرکت ها در تهران ” اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی ” و در خارج از تهران ” اداره ثبت اسناد و املاک ” مرکز اصلی فعالیت شرکت است که دفتری مخصوص برای ثبت شرکت ها اختصاص داده است. در صورتیکه در محل مربوطه ، ثبت اسناد نباشد ، دفاتر اسناد رسمی یا دفتر دادگاه مرجع ثبت خواهد بود .
    جهت ثبت شرکت ابتدا به سامانه اداره ثبت شرکت ها به نشانی  مراجعه نموده و پس از تکمیل اطلاعات خواسته شده ( شامل درج مشخصات متقاضی، انتخاب نام شرکت ، . کد پستی و شماره تلفن، شماره دورنگار، پست الکترونیک شرکت ، نوع سرمایه شخص حقوقی، شعبه شرکت و.. ) اوراق لازم را در سامانه بارگذاری نمایید. شایان ذکر است در انتخاب نام شرکت توجه به نکات ذیل ضروری است :
    – دارای معنا و مطابق با فرهنگ اسلامی باشد.
    – واژه ی بیگانه نباشد و فارسی باشد.
    – دارای سابقه ثبت نباشد.
    – جهت تعیین  اسم شرکت حداقل تعداد سیلاب ها 3 سیلاب است.
    – لاتین نباشد.
    – از عنوان های دانشمندان و کاشفان در عصر حاضر انتخاب نشود.
    – در انتخاب نام شرکت حتماَ باید از اسم خاص استفاده شود.
    – اشخاص حقوقی که ثبت نام پیشنهادی آن ها مستلزم اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح است باید پیش از ارایه تقاضای ثبت تاسیس به مرجع ثبت شرکت ها،به طریق مقتضی نسبت به اخذ مجوز اقدام و به ضمیمه مدارک تسلیم نمایند.
    پس از طی این مراحل ، کارشناس حقوقی به بررسی اطلاعات وارد شده می پردازد  ، اگر دارای نقص باشد برای شما درسامانه ابلاغ رفع نقص ارسال می گردد و باید نقص را رفع نمایید و در صورت عدم نقص اطلاعات ، آن را تاًیید می کند.پس از پذیرش اینترنتی از طریق سامانه و اخذ تاًییدیه ی پذیرش ، باید نسخ اصلی صورت جلسات تنظیمی و ضمائم آن ها را از طریق باجه های پست به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاًییدیه ی پذیرش ارسال نمایید و از مراجعه ی حضوری به منظور تحویل مدارک خودداری کنید.
    سپس ، در صورت تکمیل بودن مدارک، مسئول اداره ، دستور ثبت در دفتر ثبت شرکت ها را صادر می نماید و شرکا تماماً ذیل ثبت را امضا خواهند نمود. در آخر، یک نسخه اساسنامه و شرکتنامه و اظهارنامه، تحویل موسسین می گردد.در صورتی که سند مالکیت هم وجود داشته باشد، به مدیران تحویل می گردد و نسخه ی دیگر اظهارنامه و اساسنامه و شرکتنامه و پیش نویس آگهی را که تشکیل پرونده گردیده، جهت تحریر به اتاق تایپ ارسال می دارد.
    بدین ترتیب، تقریبا تمامی کارها انجام شده است و تنها باید آگهی ثبت شرکت در روزنامه رسمی چاپ شود که در آن ، نام شرکت، نوع و زمینه ی  فعالیت شرکت درج می گردد.

  • نظرات() 
  • لینک

    دوشنبه 6 آبان 1398













  • نظرات() 
  • پنجشنبه 2 آبان 1398


     
    شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی و حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبودی وضع مادی و اجتماعی اعضاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آن ها طبق اصولی که در قانون تعاونی ها مطرح است تشکیل می شود.

    موضوع شرکت های تعاونی ممکن است یک یا چند منظوره باشد. مانند انجام خدمات عمومی، هرگونه فعالیت مربوط به تولید محصولات کشاورزی و صنعتی و فروش محصولات مزبور، تهیه و توزیع هر نوع کالا و لوازم مورد نیاز زندگی و حرفه ای آنان ( شرکاء ) ، تحصیل وام و اعتبار برای شرکاء ، قرار دادن وسائل کار در اختیار کسانی که قادر به کار هستند ولی وسائل کار و توان مالی ندارند ( مثل دار قالی بافی و پشم جهت فرش بافی ) ، اقدام به عملیات ساختمانی و ایجاد مسکن و …
    با توجه به آن چه گفته شد، چند نمونه از شرکت های تعاونی عبارت است از :
    1- شرکت تعاونی تولید اعم از محصولات کشاورزی، صنعتی، دامداری و پرورش طیور
    2- شرکت تعاونی فروش محصولات
    3- شرکت تعاونی مصرف لوازم مورد نیاز زندگی شرکاء
    4- شرکت تعاونی صنوف
    5- شرکت تعاونی روستایی
    6- شرکت تعاونی ساختمان یا مسکن
    7- شرکت تعاونی وام و اعتبار
    در این نوع شرکت ، مسئولیت هر یک از سهامداران در مقابل قروض و دیون شرکت محدود به مبلغ اسمی سهم یا سهامی است که سهامدار در شرکت تعاونی دارا می باشد.
    شایان ذکر است، شرکت تعاونی، مانند شرکت های تجاری، دارای شخصیت حقوقی است و دارایی آن، مجزا و مستقل از دارایی اعضاء می باشد.

    ارکان شرکت تعاونی
    شرکت تعاونی برای اداره امور خود دارای ارکان ذیل است :
    – مجامع عمومی ؛
    – هیئت مدیره ؛
    – بازرسی .

    اعضاء شرکت تعاونی
    در شرکت تعاونی :
    1-  تعداد اعضاء شرکت تعاونی نمی تواند کمتر از 7 نفر باشد.
    2-  اعضاء می توانند شخص حقیقی یا حقوقی باشند.
    3-  اگر عضو شخص حقوقی است، باید در زمره اشخاص حقوقی غیردولتی باشد. بنابراین دولت ، وزارتخانه ها ، سازمان های دولتی و شرکت های دولتی نمی توانند به عنوان عضو در یک شرکت تعاونی وارد شوند.
    4-  شرایط عضویت در تعاونی ها عبارت است از : تابعیت جمهوری اسلامی ایران ، عدم ممنوعیت قانونی و حجر ، خرید حداقل سهام مقرر در اساسنامه ،درخواست کتبی عضویت و تعهد به رعایت مقررات اساسنامه تعاونی ، عدم عضویت در تعاونی مشابه.

    حداقل سرمایه در شرکت های تعاونی
    به موجب تبصره ( 3 ) ماده 3 آیین نامه اجرایی قانون بخش تعاونی اقتصاد ج.ا.ا اصلاحی 18 / 1 / 1392 :
    حداقل سرمایه برای تشکیل تعاونی نباید از ده دصد سرمایه گذاری مورد نیاز کمتر باشد ؛ و در صورتی که در سایر قوانین و مقررات برای موضوع فعالیت حداقل میزان سرمایه تعیین شده باشد رعایت آن الزامی است.

    اساسنامه شرکت تعاونی
    هر شرکت تعاونی باید دارای اساسنامه باشد.اساسنامه انواع شرکت های تعاونی، به صورت " نمونه اساسنامه " به وسیله وزارت تعاون تهیه شده و در اختیار تشکیل دهندگان شرکت قرار می گیرد.
    اساسنامه شرکت تعاونی طبق قانون بخش تعاونی ، باید حاوی نکات ذیل باشد :
    1- نام شرکت با قید کلمه تعاونی ؛
    2- نوع شرکت ( تولیدی یا توزیعی بودن و نوع فعالیت )؛
    3- هدف شرکت ؛
    4- مرکز اصلی عملیات و نشانی ؛
    5- سرمایه شرکت ( میزان سرمایه ، تعداد سهام ، ارزش هر سهم ، تعداد سهامی که هر عضو می تواند داشته باشد ، میزان مبلغ لازم التادیه هر سهم ، حداکثر مدت برای تادیه مبلغ پرداخت نشده سهام ، با نام و غیر قابل تقسیم بودن سهام ، مقررات راجع به ورقه سهم ، شرایط انتقال سهام ، سرمایه گذاری ارگان های دولتی و عمومی در شرکت ، هدایای نقدی و جنسی افراد و موسسات ) ؛
    6- مقررات راجع به عضو ( شرایط ورود به عضویت ، مرجع قبول عضو ، موارد خرج از عضویت ، شرایط اخراج عضو و مرجع تصمیم گیری در اخراج ، حقوق و تکالیف اعضا ) ؛
    7- مجامع عمومی شرکت ( انواع مجامع و مقررات راجع به آن ها از قبیل مقررات راجع به دعوت ، نصاب رسمیت جلسات ، اکثریت لازم برای اتخاذ تصمیمات و انتخاب هیئت مدیره و بازرسان ، وظایف و اختیارات و صلاحیت های مجامع عمومی ) ؛
    8- هیئت مدیره و مدیر عامل ( تعداد اعضای اصلی و علی البدل ، وظایف و اختیارات و مقررات راجع به اعمال مدیریت و تصمیم گیری ، مدیر عامل و وظایف و حدود اختیارات وی ، شرایط لازم برای انتخاب شدن به مدیریت و مدیر عاملی ) ؛
    9- بازرس یا بازرسان ( تعداد بازرسان اصلی و علی البدل ، شرایط لازم برای انتخاب شدن ، وظایف و حدود اختیارات ، حق الزحمه بازرسان ) ؛
    10- مقررات مالی ( سال مالی شرکت ، مقررات راجع به ترازنامه و حساب سود و زیان ، سود خالص شرکت و ترتیب تقسیم آن ، ذخیره قانونی و اندوخته احتیاطی و میزان آن ها ) ؛
    11- مقررات مختلف از قبیل مقررات راجع به عضویت شرکت در اتحادیه های تعاونی ، اتاق تعاون و صندوق تعاون ، مقررات راجع به سرمایه گذاری و به کار انداختن وجوه مازاد بر احتیاج شرکت ، مقررات راجع به استقراض و تحصیل اعتبار و دریافت قرض الحسنه برای توسعه یا رفع تنگناهای مالی ؛
    12- ضوابط ادغام شرکت با شرکت تعاونی دیگر ؛
    13- موارد انحلال شرکت تعاونی و طرز تصفیه .

     ثبت تعاونی
    لازمه وجود تعاونی ، ثبت آن است و ماده 2 قانون بخش تعاونی با بیان اینکه " شرکت هایی که با رعایت این قانون تشکیل و به ثبت برسند تعاونی شناخته می شوند "، وجود شرکت تعاونی را موکول به ثبت آن می کند.
    مرجع ثبت تعاونی ها در تهران " اداره کل ثبت شرکت ها " و در شهرستان ها " اداره ثبت " واقع در مرکز اصلی تعاونی است.
    اولین هیئت مدیره مکلف است ظرف یک ماه از تاریخ جلسه اولین مجمع عمومی عادی اقدامات ضروری برای ثبت تعاونی را به انجام برساند. برای ثبت هر شرکت لازم است نخست "مجوز ثبت " صادر شود. مجوز ثبت حاکی از تایید وزارت تعاون بر مطابقت اقدامات انجام شده برای تشکیل تعاونی با مقررات مربوط است.
    مدارک لازم برای ثبت و اخذ مجوز ثبت عبارت است از :
    1- اساسنامه مصوب شرکت یا اتحادیه ؛
    2- دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی ؛
    3- صورت جلسه اولین مجمع عمومی عادی، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ؛
    4- رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی، طبق اساسنامه ؛
    5- مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنسی بوده است. ( اگر وجود داشته باشد ) ؛
    6- فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی ؛
    7- فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد ؛
    8- قبولی کتبی اعضای اولین هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ؛
    9- صورت جلسه راجع به جلسه اولین هیئت مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیئت مدیره، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل.
    همان طور که اشاره شد، هیئت مدیره مکلف است ظرف یک ماه از تاریخ برگزاری اولین مجمع عمومی عادی مدارک لازم را برای ثبت و صدور آگهی مربوط به مرجع ثبت تسلیم کند.
    مدارک لازم برای ثبت تعاونی ، علاوه بر مدارک اولیه ثبت ( شامل تصویر شناسنامه و مدارک تحصیلی اعضاء، تصویر گواهی پایان خدمت نظام وظیفه عمومی یا معافیت برای آقایان، سه قطعه عکس و گواهی عدم سوء پیشینه ) به قرار ذیل است :
    1- مجوز اداره تعاون
    2- اساسنامه مورد تصویب شرکت تعاونی
    3- دعوت نامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
    4- صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی دال بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس با بازرسان
    5- صورتجلسه اولین هیات مدیره دال بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره انتخاب صاحبان امضاء مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و مدیرعامل
    6- تقاضانامه و شرکت نامه که به صورت اوراق چاپی توسط اداره ثبت شرکت قرار می گیرد.
    7- قبولی کتبی اعضاء اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
    8- لیست اسامی و امضاء حاضرین در اولین مجمع عمومی عادی
    9- لیست اسامی و مشخصات و نشانی اعضاء اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
    10- رسید پرداخت سرمایه شرکت طبق اساسنامه به صندوق تعاون
    پس از تحویل مدارک نامبرده به اداره ثبت شرکت ها، ثبت شرکت تعاونی به وسیله آگهی در روزنامه رسمی به اطلاع عموم می رسد.

    آگهی ثبت تعاونی
    ثبت تعاونی به وسیله درج آگهی در " روزنامه رسمی " به اطلاع عموم می رسد. عندالاقتضا می توان علاوه بر روزنامه رسمی در یکی از روزنامه های محلی یا با الصاق آگهی در معابر عمومی مرکز تعاونی نیز ثبت آن را اعلام کرد. ( شرکت ها و اتحادیه های تعاونی، از پرداخت حق الثبت و نصف تعرفه آگهی ثبت در روزنامه رسمی معاف اند ).

    پروانه تاسیس
    هیئت مدیره تعاونی پس از ثبت باید از وزارت تعاون برای آن پروانه تاسیس بگیرد و پس از اخذ پروانه تاسیس است که شرکت تعاونی می تواند به فعالیت بپردازد.
    مدارک لازم برای اخذ پروانه تاسیس عبارت است از :
    1- فتوکپی مدارک ثبت تعاونی
    2- تقاضانامه برای اخذ پروانه تاسیس که به عنوان وزارت تعاون نوشته شده است.
    در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید.
    جهت ثبت انواع شرکت های تجاری از نخستین گام همراه و مشاور شما خواهیم بود.

  • نظرات() 
  • پنجشنبه 2 آبان 1398


     
    با نگاه به تاریخ حقوق کشورهای مختلف جهان، می بینیم که از دوران بسیار قدیم، مردم هر جامعه ای با توجه به بافت اجتماعی خویش با یکدیگر و با سایر جوامع داد و ستد داشته اند و به علت عدم قوانین مدون، معاملات تجاری خود را بر اساس عرف و آداب و رسوم زمان خویش انجام می دادند. قدیمی ترین قانونی که بشر تنظیم کرده به احتمال زیاد قانون حمورابی است که به دستور ششمین پادشاه بابل تدوین شده است. قسمتی از این مجمع القوانین که در حفریات شوش به دست آمده، در موزه ی لوور پاریس نگهداری می شود. قسمت هایی از قانون به شرکت های تجاری، حمل و نقل، نگهداری کالا، حق العمل کاری اختصاص دارد. در نوشته های یونان، رم قدیم، مصر و فینیقی ها کم و بیش قواعدی در این خصوص دیده می شود.
    سابقه تجارت در ایران نیز در حد تمدن ایران است. در ایران باستان، بازرگانان با سایر کشورها ارتباط تجاری داشتند. جاده ی ابریشم نمونه ای از تجارت بین کشور ایران و چین بوده است که از کشورهای کنونی ترکمنستان، ازبکستان و قرقیزستان عبور کرده و به سرزمین چین منتهی می گردید.
    در حقوق ما نخستین قانون تجاری که در آن از شرکت های تجاری بحث شده قانون 25 دلو 1303 می باشد.بعد از آن قوانین 12 فروردین و 12 خرداد 1304 شمسی به تصویب رسید.اما نخستین قانونی که اولین بار در خصوص شرکت های تجاری وضع شد قانون مصوب 1311/2/3 است که از آن زمان تاکنون قانون تجارت ایران می باشد.این قانون بعدها به موجب لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 47/12/24 اصلاح گردید.
    قانون تجارت ما تعریفی از شرکت تجاری ننموده است و ناچار باید به تعریفی که قانون مدنی از شرکت نموده است مراجعه نماییم ، ولی باید در نظر داشت که تعریف قانون مدنی خیلی کلی است. با در نظر گرفتن اصول و مقررات مربوط به شرکت های تجاری، می توان شرکت های تجاری را چنین تعریف نمود:
    شرکت تجاری عبارت است از سازمانی که بین دو یا چند نفر تشکیل می شود که در آن هر یک سهمی به صورت نقد یا جنس یا کار خود در بین می گذارند تا مبادرت به عملیات تجاری نموده و منافع و زیان های حاصله را بین خود تقسیم کنند.
    این شرکت ها دارای شخصیت جداگانه از شرکاء بوده و رأساً دارای حقوق کامل می باشند که در روابط آن با شرکاء و یا اشخاص ثالث و طلبکاران شرکت و طلبکاران شخصی شرکاء تاثیر دارد.
    به موجب ماده 588 قانون تجارت، “شخص حقوقی می تواند دارای کلیه حقوق و تکالیفی شود که قانون برای افراد قائل است، مگر حقوق و وظایفی که بالطبیعه فقط انسان ممکن است دارای آن باشد، مانند حقوق و ظایف ابوت، بنوت و امثال ذالک”.
    قانون تجارت ایران در ماده 20، شرکت های تجاری را بر 7 قسم و به شرح ذیل احصاء نموده است:
    1. شرکت های سهامی ( به موجب ماده 4 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 1347/12/24 شرکت سهامی به دو نوع شرکت سهامی عام و خاص تقسیم می شود.)
    2. شرکت تضامنی
    3. شرکت با مسئولیت محدود
    4. شرکت مختلط غیر سهامی
    5. شرکت مختلط سهامی
    6. شرکت نسبی
    7.شرکت تعاونی تولید و مصرف
    باید یادآوری کرد که شرکت های تجاری، مانند هر پدیده اجتماعی دیگر، برحسب ضرورت و نیاز اجتماع ابتدا به صورت ابتدایی و ناقص به وجود آمده و سپس بر حسب مقتضیات و موارد مختلف راه تکامل را طی نموده و به انواع مختلف تقسیم شده اند. حتی شرکت تجاری در معنی امروزی که دارای شخصیت حقوقی است نیز خیلی دیر به وجود آمده است، در حالی که امر تجارت بین چند نفر به صورت مشارکت در معنی تودیع مبلغی سرمایه به صورت شرکت برای امور تجاری و به قصد تقسیم سود و زیان احتمالی از دیر زمان وجود داشته است. اولین شرکتی که در عالم تجارت پیدا شده ظاهراَ شرکت سهامی بوده است سپس شرکت های تضامنی پیدا شدند و بالاخره سایر شرکت ها به مرور زمان به وجود آمدند.
    قانون مقررات زیادی برای شرکت های تجاری وضع نموده که رعایت آن ها هر یک به نوبه ی خود لازم است، ولی یک رسیدگی و بازرسی کلی و دقیق در ابتدای تأسیس شرکت لازم است تا معلوم شود وجود آوردن این شخصیت حقوقی، با رعایت مقرراتی است که وضع شده یا خیر و آن ثبت شرکت ها است. ثبت شرکت به عنوان اقدام نهایی در تاسیس شرکت به شمار می رود. با توجه به ماده ی 95 قانون تجارت که ثبت کلیه ی شرکت های تجاری را الزامی دانسته، ثبت شرکت کامل کننده ی همه ی شرایط تشکیل و از جمله شرایط شکلی است.
    از طرفی دیگر فعالیت تحت عنوان شرکت به علت امتیازاتی که قانون برای شرکت ها در نظر گرفته است – نظیر اعطای وام– و حمایت هایی که از اشخاص حقوقی به عمل می آورد ، موجب اطمینان خاطر شرکت ها جهت فعالیت با امنیت شغلی بیشتر نسبت به فعالیت شخصی می گردد. همچنین ثبت شرکت، به شرکت ها امکان حضور در مناقصات و مزایدات را می دهد که سود قابل توجهی را برای طرفین معامله به همراه دارد.
    حال این سوال مطرح می شود که چه کسانی می توانند شرکت ثبت کنند؟ شرایط ثبت شرکت چیست؟
    به موجب قوانین ایران،  کسانی که می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند به قرار ذیل می باشند:

    کلیه ی اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از ایرانی و خارجی می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند.
    اشخاص خارجی می توانند بدون شریک ایرانی به صورت مالکیت 100% در ایران شرکت ثبت نمایند.
    چند شرکت با هم می توانند بدون وجود اشخاص حقیقی شرکت مستقلی ثبت نمایند.(Joint Venture)
    در ادامه، به منظور تشریح کم و کیف موضوع ، ضمن توضیح راجع به شرایط عمومی و اختصاصی شرکت ، به شرح و بسط انواع شرکت که هر شرکت جهت ثبت و تاسیس به لحاظ الزامات قانونی ملزم به رعایت آن است می پردازیم و در انتها، مراحل ثبت انواع شرکت را بررسی می کنیم.
    در قرارداد شرکت مثل همه عقود و قراردادها باید شرایط عمومی صحت عقود رعایت شود که عبارتند از :
    1-. قصد و رضا
    قصد و رضا ناشی از اراده و اختیار است و فقدان هر یک موجب بطلان قرارداد است.فقدان قصد مثل اینکه قرارداد در حال مستی و بیهوشی واقع شود.فقدان رضا مثل اینکه شرکت بر اثر اکراه یا اشتباه یا تدلیس واقع شود.
    2- اهلیت
    شرکای شرکت باید اهلیت انجام دادن معامله را داشته باشند. اهلیت عبارت از داشتن رشد و عقل است.ملاک رشد از نظر قانون رسیدن به سن هیجده سال و ضابطه عقل عرف و نظر پزشک قانونی است.
    3- معین بودن موضوع
    موضوع شرکت یعنی معاملاتیکه انجام خواهد داد باید معین و مشخص باشد و شرکت برای امر مبهم و غیر معین باطل است.
    4-  قانونی بودن جهت و هدف
    جهت و هدف شرکت امر غیر قانونی مثل قاچاق و قمار و سرقت و اغتشاش و نظایر این ها باشد باطل است.
    علاوه بر شرایط عمومی شرایط اختصاصی شرکت عبارتند از :
    1- وجود شرکا
    شرکت با حداقل دو نفر تشکیل می شود ولی حداکثری برای تعداد شرکاء وجود ندارد
    2- همکاری شرکا
    همکاری شرکا در دادن سرمایه و حضور در مجامع عمومی و در صورت انتخاب شدن به نمایندگی شرکت از هیات مدیره و بازرسی حضور و فعالیت در آنست.
    3- سرمایه گذاری
    سرمایه شرکت اعم از نقد یا جنس و یا حتی هنر و عمل و امتیاز از طرف شرکاء تامین می شود.
    4- مبادرت به عملیات بازرگانی
    اساس شرکت تجاری بر انجام معاملات تجاری است. برای رفع هر گونه ابهام باید گفت که معاملات در غیر منقول و یا برای حوائج شخصی اگر چه از طرف شرکت های تجاری باشد تجارت محسوب نیست.
    5- تقسیم سود و زیان
    در شرکت ،سود و زیان بین شرکا تقسیم می شود و اگر شرکت ضرر بکند آن هم بین شرکا تقسیم خواهد شد.

    شرکت سهامی عام
    شرکت های سهامی به دلیل کثرت سرمایه، تعدد شرکاء و تنوع گستره فعالیت، مهم ترین و فعال ترین نوع شرکت در میان شرکت های موجودی به حساب می آیند. شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود : شرکت سهامی عام و شرکت سهامی خاص . به موجب قانون، شرکت سهامی عام شرکتی است که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند.
    یادآوری می شود که :
    1. در شرکت سهامی عام ، حداقل شرکا 5 نفر و حداقل هیات مدیره یا مدیران 5 نفر است.
    2. حداقل سرمایه اولیه ، مبلغ پنج میلیون ریال است که سرمایه شرکت توسط موسسین و عموم مردم تامین می شود. در صورتیکه سرمایه شرکت بعد از تاسیس به هر علت از حداقل مذکور کمتر شود باید ظرف یک سال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر اقدام به عمل آید یا شرکت به نوع دیگر از انواع شرکت های مذکور در قانون تجارت تغییر شکل یابد وگرنه هر ذینفع می تواند انحلال آن را از دادگاه صلاحیتدار درخواست کند.هر گاه قبل از صدور رای قطعی موجب درخواست انحلال منتفی گردد دادگاه رسیدگی را موقوف خواهد نمود.
    3. سهم سرمایه موسسین نباید از 20 درصد سرمایه شرکت کمتر باشد.
    4. 35% از مبلغ مندرج در بند 3 مذکور باید به صورت نقدی توسط موسسین تامین و در حسابی تحت عنوان ” شرکت سهامی عام در شرف تاسیس ” نزد یکی از بانک ها سپرده شود.
    5. رسید سپرده نقدی و در صورتیکه بخشی از آن در قالب تعهد غیر نقدی باشد اسناد مالکیت مربوطه در همان بانکی که واریز نقدی در آن انجام پذیرفته ، تودیع و گواهی بانک به ضمیمه اظهارنامه به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود.
    6.  مجمع عمومی موسس پس از رسیدگی و احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و پرداخت مبالغ لازم می بایست وارد شور شده و اساسنامه شرکت را تصویب و اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را انتخاب می نمایند و مدیران و بازرسان باید کتباَ قبولی خود را اعلام و در این مرحله شرکت تشکیل شده محسوب می گردد. آنگاه اساسنامه به انضمام اظهارنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام  به امضا کلیه موسسین رسیده باشد ، با قید نام روزنامه کثیرالانتشار منتخب ، در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ثبت شرکت ها و در نقاطی که دایره ثبت وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت شود. ( ماده 6 قانون تجارت )
    قابل ذکر است ، مسئولیت شرکا در شرکت سهامی عام   «به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک» است .

    مدارک لازم برای ثبت شرکت سهامی عام :
    مرحله اول: (مرحله تشکیل و تحصیل اجازه پذیره نویسی
    1- دو نسخه طرح اعلامیه پذیره نویسی که بایستی به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد.
    2- دو نسخه اظهارنامه ی تکمیل شده
    3- دو نسخه طرح اساسنامه تکمیل شده
    4- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت موسسین
    5- اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت سرمایه (حداقل 35% از 20 % سرمایه تعهد شده)
    6- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
    7- اصل مجوز اولیه از سازمان بورس و اوراق بهادار
    8-تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام پیشنهادی های و همچنین فیش واریزی مربوطه
    مرحله دوم: ( مرحله ایجاد و ثبت شرکت های عام سهامی)
    1- دو نسخه اساسنامه که به تصویب مجمع عمومی موسس رسیده باشد.
    2- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین متضمن تصویب اساسنامه تعیین،اعضاء هیئت مدیره،انتخاب بازرسان و روزنامه های کثیرالانتشار
    3- دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
    4- اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت(در صورتیکه قسمتی از سرمایه موسسین بصورت غیر نقدی باشد)
    5- اصل مجوز سازمان بورس و اوراق بهادار(مجوز ثانویه)

    شرکت سهامی خاص
    شرکت سهامی خاص، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مبلغ اسمی آنان است. تعداد سهامداران شرکت سهامی خاص نباید از سه نفر کمتر باشد.
    لازم است بلافاصله قبل از نام شرکت یا بعد از آن عنوان ” شرکت سهامی خاص ” در تمام اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های آن به طور روشن و خوانا نوشته شود. این نوع از شرکت ، جهت اخذ نمایندگی ها و یا شرکت در مناقصات و مزایده های دولتی و نمایشگاه ها و همچنین اخذ تسهیلات بانکی از اعتبار نسبتاَ خوبی برخوردار است. از آن جایی که صاحبان شرکت سهامی خاص می توانند تا 10 برابر سرمایه ثبت شده خود از سیستم بانکی وام بگیرند ، بنابراین در هنگام اخذ تسهیلات معمولاَ می بایست افزایش سرمایه داشته باشند.
    با ثبت شرکت سهامی خاص، می توان با جمع آوری سرمایه های کوچک  در محیطی دوستانه ، به انجام فعالیت تجاری پرداخت. البته ،سرمایه شرکت های سهامی خاص قابل معامله در بازار بورس نیست اما توسط مردم به راحتی قابل داد و ستد می باشد.
    در رابطه با ثبت شرکت سهامی خاص نکات ذیل حائز اهمیت است :
    1- حداقل 3 نفر عضو اصلی در شرکت که به سن قانونی رسیده باشند. ( 18 سال تمام )
    2- حداقل سرمایه شرکت 1.000.000 ریال باشد.
    3- در بدو تاسیس حداقل 35% سرمایه به صورت نقدی باید به حساب شرکت تودیع شود.
    4- در صورت سرمایه غیر نقدی ( در صورت وجود ) باید به تفکیک تقویم و در اظهارنامه منعکس گردد.
    5- سرمایه شرکت صرفاَ توسط موسسین تامین می شود.موسسین شرکت،نسبت به کلیه اعمال و اقداماتی که به منظور تاسیس و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند،مسوولیت تضامنی دارند.تا وقتی که شرکت به ثبت نرسیده است،صدور ورقه سهم یا گواهینامه موقت سهم ممنوع است.در صورت تخلف امضاء کنندگان آن ها،مسوول جبران خسارات اشخاص ثالث خواهند بود.
    6- اعضاء هیات مدیره باید حداقل از 2 نفر تشکیل گردد و اعضا و هیات مدیره باید حداقل دارنده یک سهم باشند و اعضا و هیات مدیره نباید دارای سوء پیشینه کیفری باشند.

    مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص به قرار ذیل است :
    1- دو برگ اظهارنامه شرکت سهامی خاص،تکمیل آن و امضاء ذیل اظهارنامه توسط کلیه ی سهامداران
    2- دو جلد اساسنامه شرکت سهامی خاص که ذیل تمام صفحات آن به امضاء کلیه ی سهامداران رسیده باشد.
    3- دو نسخه صورت جلسه مجمع عمومی موسسین که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
    4- دو نسخه صورت جلسه هیئت مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد.
    5- فتوکپی شناسنامه کلیه سهامداران و بازرسین برابر اصل شود.
    6- ارائه گواهی پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تاسیس در آن جا باز شده است.
    تذکر: در صورتی که مقداری از سرمایه ی شرکت آورده ی غیر نقدی باشد (اموال منقول و غیر منقول) ارائه ی تقویم نامه کارشناس رسمی دادگستری الزامی است و در صورتیکه اموال غیر منقول جزء سرمایه شرکت قرار داده شود ارائه ی اصل سند مالکیت ضروری است.
    7- ارائه مجوز در صورت نیاز بنا به اعلام کارشناس اداره ثبت شرکت ها
    8- کپی کارت ملی
    توجه: کلیه شرکت های سهامی خاص موظفند یک جلد دفتر سهام جهت ثبت سهام شرکت تهیه نمایند و تغییرات سهام نیز طبق مقررات در آن ثبت گردد.

    شرکت با مسئولیت محدود
    شرکت با مسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد ، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است . در اسم شرکت باید عبارت ( با مسئولیت محدود ) قید شود و همچنین اسم شرکت نباید متضمن نام هیچ یک از شرکاء باشد والا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده و در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن را در شرکت تضامنی خواهد داشت . ( م 95 ق.ت )
    حداقل تعداد شرکاء در شرکت با مسئولیت محدود دو نفر خواهد بود. ( م 94 ق. ت) . در هر شرکت با مسئولیت محدود که تعداد شرکاء بیش از 12 نفر باشند باید دارای هیات نظار بوده و هیات نظار لااقل سالی یک مرتبه مجمع عمومی شرکاء را تشکیل دهد . ( م 109 ق. ت) هیات نظار مرکب از 3 نفر بوده که از بین شرکاء برای مدت یک سال انتخاب می شوند و اعضای هیات نظار نبایستی عضو هیات مدیره شرکت باشند.
    شرایط تشکیل شرکت با مسئولیت محدود :
    الف- شرایط شکلی تشکیل شرکت
    تشکیل شرکت با مسئولیت محدود باید به موجب قرارداد کتبی میان شرکا باشد و کلیه شرکا باید این قرارداد را شخصاَ یا توسط وکیل دارای اختیار امضا کنند.این قرارداد باید حتماَ به صورت رسمی تنظیم شود والا طبق مواد 47 و 48 قانون ثبت بلا اثر خواهد بود.
    در شرکتنامه باید به صراحت قید شده باشد که سهم الشرکه های غیر نقدی هر کدام به چه میزان تقویم شده است.این نکته که موضوع ماده 97 قانون تجارت است،تنها نکته ای نیست که باید در شرکتنامه قید شود، ولی اهمیت آن از دیگر نکات بیشتر است؛ چرا که قانون گذار عدم ذکر آن را در قرارداد شرکت ، موجب بطلان قرارداد تلقی کرده است.( ماده 100 ق.ت )
    البته تنها چیزی که موجب بطلان قرارداد شرکت است ، عدم قید میزان تقویمی سهم الشرکه های غیر نقدی است.بنابراین، هر گاه در شرکتنامه میزان سرمایه نقدی قید نشده باشد و یا به صراحت قید نشده باشد که سرمایه کلاَ یا جزئاَ پرداخت شده است یا خیر ، قرارداد شرکت باطل نیست.
    اما در مواد 107 ، 108 و 111 قانون تجارت به ” اساسنامه ” شرکت با مسئولیت محدود هم اشاره شده است.آیا وجود اساسنامه ، علاوه بر شرکتنامه برای تشکیل شرکت ضروری است یا خیر ؟ جواب قطعاَ منفی است و اغلب اوقات در عمل برای این نوع شرکت اساسنامه تنظیم نمی شود و این امر ، در صورتی که در شرکتنامه تمام موارد لازم راجع به شرکت قید شده باشد ، ضروری هم نیست.
    علی الاصول در شرکتنامه باید نکاتی چند قید شود ، از جمله : سهم هر یک از شرکا در سود و زیان ، اینکه سرمایه شرکت پرداخت شده است و اینکه مدیران شرکت چه اختیاراتی خواهند داشت.مع ذلک، عدم قید این نکات موجب بی اعتباری شرکت نخواهد بود.اسم شرکت نیز باید در شرکتنامه قید شود که نباید متضمن اسم هیچ یک از شرکا باشد والا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده ، در مقابل اشخاص ثالث ، حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت.( ماده 95 ق.ت)
    ب- شرایط ماهوی تشکیل شرکت
    قواعد ماهوی راجع به تشکیل شرکت با مسئولیت محدود عمدتاَ به دلیل حفظ حقوق اشخاص ثالث ، یعنی طلبکاران شرکت ، وضع شده اند.این شرایط را می توان به دو دسته تقسیم کرد: شرایط راجع به شرکا و شرایط راجع به سرمایه شرکت
    1.شرایط راجع به شرکا
    در قانون تجارت،شرکت با مسئولیت محدود باید لااقل دو شریک داشته باشد.قانون تجارت سقفی برای تعداد شرکا معین نکرده است.بنابراین ، این شرکت می تواند متضمن هر تعداد شریک باشد.
    2.شرایط راجع به سرمایه
    قانون گذار ایران هیچ گونه حداقل و حداکثری برای سرمایه شرکت با مسئولیت محدود معین نکرده است.بنابراین ، سرمایه شرکت می تواند به هر میزانی باشد.نتیجه این وضع در حقوق ایران این است که شرکت با مسئولیت محدود ، علی الاصول هیچ گاه نمی تواند به دلیل میزان سرمایه اش باطل اعلام شود ، برخلاف آنچه در مورد شرکت های سهامی صدق می کند.
    سرمایه شرکت از سهم الشرکه های شرکا تشکیل می شود که ممکن است به هر میزانی باشد.مع ذلک ، نمی تواند به شکل اوراق تجارتی قابل انتقال ، اعم از بانام یا بی نام درآید.( ماده 102 ق.ت ) ؛ پذیره نویسی سهام این نوع شرکت نیز ممنوع است.سرمایه شرکت می تواند از آورده های نقدی تشکیل شده باشد یا از آورده های غیر نقدی
    2.1 آورده نقدی
    ماده 96 قانون تجارت تشکیل شرکت با مسئولیت محدود را به پرداخت تمام سرمایه نقدی موکول کرده است.برخلاف آنچه در شرکت های سهامی معتبر است ، قانون گذار حداقلی برای سرمایه معین نکرده و فرض کرده است که وضع این قاعده می تواند تضمینی کافی برای طلبکاران در پرداخت طلبشان توسط شرکت باشد.
    قانون گذار شکل و تشریفات به خصوصی را برای پرداخت سرمایه نقدی پیش بینی نکرده است و در نتیجه ، پرداخت ممکن است به هر صورتی باشد ، مشروط بر اینکه واقعی باشد.به این ترتیب ، پرداخت می تواند با پول نقد یا چک و یا با حواله حساب به حساب صورت گیرد ، اما هیچ لزومی ندارد که برای پرداخت به شرکت ، حساب به خصوصی در بانک باز شود ، هر چند در عمل تشکیل دهندگان شرکت های با مسئولیت محدود چنین می کنند و وجوه دریافتی از شرکا را در حساب مخصوصی واریز می کنند تا پس از تشکیل شرکت مورد استفاده قرار گیرد.به هر حال پرداخت باید قبل از تشکیل شرکت صورت گیرد و اگر در مدت معقولی پس از پرداخت توسط بعضی از شرکا ، شرکت به سبب عدم پرداخت سهم شرکای دیگر تشکیل نشود ، شرکایی که سهم خود را پرداخته اند می توانند از دادگاه تقاضا کنند که وجه پرداختی به آن ها مسترد شود.
    2.2 آورده غیر نقدی
    علی الاصول آنچه درباره پرداخت سرمایه نقدی گفته شد ، در مورد آورده های غیر نقدی نیز صدق می کند.مع ذلک ، در مورد آورده های غیر نقدی می بایست نکات چندی را در نظر گرفت و آن اینکه آورده های غیر نقدی که صورت مال دارند.این آورده ها باید تقویم شوند و در شرکتنامه ،ارزش آن ها مشخص شود.تشکیل شرکت با مسئولیت محدود مشروط به تقویم و تسلیم این اموال است.( مواد 96 و 97 ق.ت ) البته تسلیم باید به گونه ای باشد که شرکت بتواند هر گونه تصرفی در مال انجام دهد.
    در رابطه با شریکی نیز که صنعت خود را می آورد قابل اذعان است که با توجه به اینکه قانون تجارت ما منعی در آوردن صنعت به عنوان حصه ندارد باید این گونه تلقی کرد که در حقوق ما آوردن صنعت به عنوان حصه در شرکت با مسئولیت محدود مجاز است ، اما مسلم است که تقویم این حصه در حقوق طلبکاران تاثیری ندارد، چه در تشکیل سرمایه موثر نیست ، بلکه برای تعیین سهم شریک در سود شریک است.

    مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود:
    1- دو نسخه شرکتنامه ی تکمیل شده
    2-  دو نسخه تقاضانامه ی تکمیل شده
    3- دو نسخه اساسنامه ی تکمیل شده
    4- تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام های پیشنهادی و همچنین فیش واریزی
    5- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
    6- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از 12 نفر باشد)
    7- اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضا ی هیات مدیره،مدیر عامل
    8- دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسس
    9- دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره
    10-  اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.

    شرکت تضامنی
    شرکت تضامنی، شرکتی است که تحت اسم مخصوص برای امور تجاری، بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی های شرکت کافی نباشد ، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام بدهی های شرکت است. هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد ، در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود.
    در نام شرکت ، عبارت ” شرکت تضامنی ” و لااقل اسم یکی از شرکا باید ذکر شود. به علاوه در صورتی که نام شرکت مشتمل بر نام تمام شرکا نباشد ، بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است ، کلماتی از قبیل ” و شرکا”  یا ” و برادران ” باید قید شود.
    مادام که شرکت تضامنی منحل نشده است ، بدهیهای آن را باید از خود شرکت مطالبه کرد ؛ یعنی قبل از انحلال ، دارایی خود شرکت وثیقه طلب طلبکاران آن است و پس از انحلال، نخست دارایی شرکت بین طلبکاران وی تقسیم می شود. اگر دارایی شرکت برای پرداخت تمام طلب طلبکاران کافی نباشد، آن ها می توانند برای گرفتن باقیمانده طلب خود به شرکا مراجعه کنند و آن را از دارایی شخصی آن ها وصول کنند؛ بنابراین دارایی شرکت تضامنی، حایل بین طلبکاران شرکت و دارایی شرکاست و تا وقتی که شرکت تضامنی منحل نشود و پس از انحلال و پرداخت طلب طلبکاران طلبی باقی نماند ، طلبکاران شرکت حق مراجعه به شرکا را ندارند. طلبکاران برای وصول باقیمانده مذکور می توانند به اختیار خود به هر یک از شرکا منفرداَ یا به دو یا چند و یا همه آن ها مجتمعاَ مراجعه و علیه آن ها در دادگاه اقامه دعوی کنند. در هر حال هیچ یک از شرکا حق ندارد به استناد اینکه میزان باقیمانده بدهی شرکت از میزان سرمایه او در شرکت ، تجاوز می کند از پرداخت بدهی مذکور خودداری کند و استناد وی در دادگاه مسموع نخواهد بود. هر قراری که بین شرکا برخلاف این نرتیب گذاشته شده باشد ، در مقابل طلبکاران شرکت باطل است ؛ زیرا اصل تضامن جزء ذات شرکت تضامنی و از مقررات آمره قانونی است و قرارهای شخصی شرکا نمی تواند آن را برهم زند ؛ ولی چنین قرارهایی در روابط بین شرکا لازم الرعایه است ؛ زیرا تعارضی با اصل فوق الاشعار ندارد. در رابطه بین شرکا ، مسئولیت هر یک از آن ها در پرداخت بدهی های شرکت ، به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند ، مشروط بر اینکه شرکا در بین خود قرار دیگری نگذاشته و ترتیب دیگری اتخاذ نکرده باشند. در هر حال هر گاه احدی از شرکا یا بعضی از آن ها طلب طلبکاران شرکت را بپردازد، می تواند به هر کدام از شرکای دیگر مراجعه کند و قسمتی از پرداختی خود را به نسبت سرمایه ای که وی در شرکت دارد از او وصول کند.
    سرمایه شرکا ممکن است نقدی و غیر نقدی باشد. شرکت تضامنی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی پرداخت و سهم الشرکه غیرنقدی، تقویم و تسلیم شده باشد. هیچ یک از شرکا نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند ، مگر اینکه تمام شرکا به این امر رضایت دهند. امور شرکت را مدیر یا مدیرانی اداره می کنند که شرکا آن ها را از بین خود یا از خارج انتخاب می کنند. تقسیم منافع شرکت بین شرکا و حق رای شرکا در امور مربوط به شرکت ، به نسبت سهم الشرکه ای است که در شرکت دارند، مگر اینکه شرکتنامه ترتیب دیگری را اتخاذ کرده باشد. مسئولیت مدیر یا مدیران شرکت تضامنی در مقابل شرکا همان مسئولیتی است که وکیل در مقابل موکل دارد.

    مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت تضامنی :
    1- دو نسخه شرکتنامه تکمیل شده
    2- دو نسخه تقاضانامه تکمیل شده
    3- دو نسخه اساسنامه تکمیل شده
    4- تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام های پیشنهادی و همچنین فیش واریزی
    5- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذی ربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
    6- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکاء،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از 12 نفر باشند)
    7- اصل گواهی عدم سوءپیشینه جهت امضای هیئت مدیره،مدیر عامل
    8- دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسسین
    9- دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره
    10- اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.

    شرکت نسبی
    شرکت نسبی یکی دیگر از شرکت های شخصی است که با اتکا بر شخصیت و اعتبار شرکا تشکیل شده ، فعالیت می کند. در تعریف شرکت نسبی می توان گفت : شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری، در تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل می شود و مسئولیت هر یک از شرکا در برابر بدهی های شرکت به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته است ، بنابراین هر گاه دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی های آن کافی نباشد ، هر یک از شرکا بر خلاف شرکت تضامنی، مسئول پرداخت تمام باقیمانده آن نیست بلکه به نسبت سرمایه ای که در شرکت دارد، مسئول پرداخت است. در شرکت نسبی نیز مانند شرکت تضامنی، دارایی شرکت حایل بین طلبکاران شرکت و دارایی شرکاست و تا وقتی شرکت منحل نشود و پس از انحلال و پرداخت طلب طلبکاران ، باقیمانده ای از طلب آن ها نماند ، طلبکاران شرکت حق مراجعه به شرکا را ندارند.
    در نام شرکت نسبی ، عبارت ” شرکت نسبی ” و لااقل اسم یک نفر از شرکا باید ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر نام تمام شرکا نباشد ، بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است ، کلماتی از قبیل ” و شرکا ” یا ” و براداران ” باید قید شود. سرمایه شرکا ممکن است نقدی و غیر نقدی باشد.
    شرکت نسبی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیر نقدی، تقویم و تسلیم شده باشد. منافع شرکت به نسبت سهم الشرکه که بین شرکا تقسیم می شود ، مگر آنکه شرکتنامه ترتیب دیگری مقرر کرده باشد. همچنین حق رای شرکا به نسبت سرمایه آن هاست ، مگر اینکه شرکتنامه ترتیب دیگری را معین کند. در شرکت نسبی هیچ یک از شرکا جز با رضایت همه آن ها نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند. مدیریت شرکت بر عهده مدیرانی است که شرکا از بین خود یا از خارج انتخاب می کنند و مسئولیت آن ها در برابر شرکا مانند دمسئولیت مدیران شرکت تضامنی، همان مسئولیتی است که وکیل در برابر موکل دارد.

    مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت نسبی :
    1- دو نسخه شرکتنامه ی تکمیل شده
    2- دو نسخه تقاضانامه ی تکمیل شده
    3- دو نسخه اساسنامه ی تکمیل شده
    4- تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت
    5- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
    6- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه شرکا ،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده نفر باشد)
    7- اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضاء هیات مدیره،مدیر عامل
    8- دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسسین
    9- دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره
    10- اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.

    شرکت مختلط سهامی
    شرکت مختلط سهامی، شرکتی است که تحت اسم مخصوصی، بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان سرمایه ای است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه بدهی هایی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران شرکت و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود.
    در نام شرکت باید عبارت ” شرکت مختلط ” و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود. بهتر است کلمه ” سهامی ” نیز در آن ذکر شود تا تمیز آن در بادی امر از شرکت مختلط دیگر ممکن باشد.
    مدیریت شرکت مختلط سهامی، مخصوص به شریک یا شرکای ضامن است که می توانند خود ، مدیریت را بر عهده بگیرند و یا شخص یا اشخاص دیگری به عنوان مدیر شرکت تعیین کنند. در هر یک از شرکت های مختلط سهامی، هیئت نظار مرکب از لااقل سه نفر وجود دارد. اعضای هیئت باید از شرکا باشند و انتخاب آن ها با مجمع عمومی شرکاست. ترتیب انتخاب هیئت نظار و مدت آن در اساسنامه تعیین می شود و در هر حال اولین هیئت نظار برای یک سال انتخاب خواهد شد.
    اعضای هیئت نظار دفاتر و صندوق و کلیه اسناد شرکت را بررسی و همه ساله گزارشی به مجمع عمومی تسلیم می کنند. هیئت نظار می تواند شرکای شرکت را برای تشکیل مجمع عمومی دعوت کند. می توان گفت که تعداد شرکای شرکت مختلط سهامی حداقل باید 4 نفر باشد ؛ زیرا بنا بر آنچه گفته شد ، در شرکت مختلط  سهامی حداقل وجود سه نفر از شرکا برای عضویت در هیئت نظار و یک نفر شریک ضامن برای مدیریت لازم است و طبق اصول کلی، مدیر شرکت نمی تواند عضو هیئت نظار که سمت بازرسی شرکت را دارد باشد.

    مدارک لازم برای ثبت شرکت مختلط سهامی :
    1- یک نسخه مصدق از شرکت نامه
    2- یک نسخه مصدق از اساسنامه
    3- اسامی مدیر یا مدیران شرکت
    4- نوشته ای با امضای مدیر شرکت ،حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه و پرداخت واقعی لااقل ثلث از آن سرمایه
    5- سوابق مصدق از تصمیمات مجمع عمومی در موارد مذکور در مواد 40،41 و 44
    6- نوشته ای با امضای مدیر شرکت،حاکی از پرداخت تمام سرمایه ی نقدی شرکای ضامن و تسلیم تمام سرمایه ی غیر نقدی با تعیین قیمت حصه های غیر نقدی

    شرکت مختلط غیر سهامی
    شرکت مختلط غیر سهامی، شرکتی است که برای امور تجاری، در تحت اسم مخصوصی، بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود ، بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن مسئول کلیه بدهی هایی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت دارد.
    در نام شرکت باید ” شرکت مختلط ” و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود. بهتر است کلمه ” غیر سهامی ” نیز در آن ذکر شود تا تمیز آن از شرکت مختلط دیگر آسان باشد.
    هر گاه شریک ضامن بیش از یک نفر باشد ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران شرکت و روابط آن ها با یکدیگر ، تابع مقررات راجع به شرکت تضامنی خواهد بود. مدیریت شرکت مختلط غیر سهامی، مانند شرکت مختلط سهامی به عهده شریک یا شرکای ضامن است که می توانند مدیر یا مدیرانی برای شرکت تعیین کنند یا خود شخصاَ مدیریت شرکت را عهده دار شوند. تشکیل شرکت مختلط غیر سهامی، با دو نفر شریک ممکن است ؛ زیرا همان طور که در بالا گفته شد ، برای تشکیل آن یک نفر شریک ضامن و یک نفر شریک با مسئولیت محدود می تواند کافی باشد.

    مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت مختلط  غیر سهامی:
    1- یک نسخه ی مصدق از شرکت نامه
    2- یک نسخه ی مصدق از اساسنامه(اگر باشد)
    3- اسامی شرکت یا شرکای ضامن که سمت مدیریت دارند.

    شرکت های تعاونی
    شرکت های تعاونی برای تامین منافع مادی و بهبود وضع اجتماعی اعضا و براساس توحید مساعی و همکاری آن ها تشکیل می شود ، در تعریف شرکت تعاونی می توان چنین گفت : شرکت تعاونی شرکتی است که برای فعالیت در امور مربوط به تولید و توزیع ، در جهت اهداف مصرح در قانون بخش تعاونی و به منظور بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضا از طریق همکاری و تشریک مساعی آن ها با رعایت قانون مذکور تشکیل می شود. لذا چنانچه قصد دارید فعالیت تعاونی زیر نظر وزارت تعاون داشته باشید این نوع از شرکت برای شما گزینه ی مناسبی است.
    در شرکت تعاونی، حداقل شرکا 7 نفر، حداقل سرمایه محدودیتی ندارد ، حداقل هیات مدیره یا مدیران ، یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا در شرکت تعاونی  « در صورت سهامی بودن به میزان مبلغ اسمی هر سهامدار.در غیر سهامی: با توجه به تراضی شرکا در اساسنامه» می باشد.
    فقط اشخاص حقیقی، یعنی افراد انسانی،می توانند به تشکیل شرکت تعاونی اقدام کنند و به عضویت آن درآیند.این مطلب از منطوق ماده 8 قانون بخش تعاونی که می گوید:”عضو در شرکت های تعاونی،شخصی است حقیقی”مستفاد می شود.

    مدارک لازم برای ثبت و اخذ مجوز :
    مدارک و اوراق ذیل بایستی توسط هیات مدیره همراه با درخواست خود تحویل اداره تعاون گردد :
    1- اساسنامه مصوب شرکت
    2- دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
    3- صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی ، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان .
    4- رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی ، طبق اساسنامه
    5- مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنبی بوده است.
    6- فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی .
    7-  فهرست اسامی حاضران در اولین مجمع عمومی عادی که حاوی امضای آن ها باشد.
    8-  فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد.
    9- قبولی کتبی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
    10- صورتجلسه راجع به جلسه اولین هیات مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره ، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل
    _ ثبت انواع شرکت :
    مرجع ثبت شرکت ها در تهران ” اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی ” و در خارج از تهران ” اداره ثبت اسناد و املاک ” مرکز اصلی فعالیت شرکت است که دفتری مخصوص برای ثبت شرکت ها اختصاص داده است. در صورتیکه در محل مربوطه ، ثبت اسناد نباشد ، دفاتر اسناد رسمی یا دفتر دادگاه مرجع ثبت خواهد بود .
    جهت ثبت شرکت ابتدا به سامانه اداره ثبت شرکت ها به نشانی  مراجعه نموده و پس از تکمیل اطلاعات خواسته شده ( شامل درج مشخصات متقاضی، انتخاب نام شرکت ، . کد پستی و شماره تلفن، شماره دورنگار، پست الکترونیک شرکت ، نوع سرمایه شخص حقوقی، شعبه شرکت و.. ) اوراق لازم را در سامانه بارگذاری نمایید. شایان ذکر است در انتخاب نام شرکت توجه به نکات ذیل ضروری است :
    – دارای معنا و مطابق با فرهنگ اسلامی باشد.
    – واژه ی بیگانه نباشد و فارسی باشد.
    – دارای سابقه ثبت نباشد.
    – جهت تعیین  اسم شرکت حداقل تعداد سیلاب ها 3 سیلاب است.
    – لاتین نباشد.
    – از عنوان های دانشمندان و کاشفان در عصر حاضر انتخاب نشود.
    – در انتخاب نام شرکت حتماَ باید از اسم خاص استفاده شود.
    – اشخاص حقوقی که ثبت نام پیشنهادی آن ها مستلزم اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح است باید پیش از ارایه تقاضای ثبت تاسیس به مرجع ثبت شرکت ها،به طریق مقتضی نسبت به اخذ مجوز اقدام و به ضمیمه مدارک تسلیم نمایند.
    پس از طی این مراحل ، کارشناس حقوقی به بررسی اطلاعات وارد شده می پردازد  ، اگر دارای نقص باشد برای شما درسامانه ابلاغ رفع نقص ارسال می گردد و باید نقص را رفع نمایید و در صورت عدم نقص اطلاعات ، آن را تاًیید می کند.پس از پذیرش اینترنتی از طریق سامانه و اخذ تاًییدیه ی پذیرش ، باید نسخ اصلی صورت جلسات تنظیمی و ضمائم آن ها را از طریق باجه های پست به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاًییدیه ی پذیرش ارسال نمایید و از مراجعه ی حضوری به منظور تحویل مدارک خودداری کنید.
    سپس ، در صورت تکمیل بودن مدارک، مسئول اداره ، دستور ثبت در دفتر ثبت شرکت ها را صادر می نماید و شرکا تماماً ذیل ثبت را امضا خواهند نمود. در آخر، یک نسخه اساسنامه و شرکتنامه و اظهارنامه، تحویل موسسین می گردد.در صورتی که سند مالکیت هم وجود داشته باشد، به مدیران تحویل می گردد و نسخه ی دیگر اظهارنامه و اساسنامه و شرکتنامه و پیش نویس آگهی را که تشکیل پرونده گردیده، جهت تحریر به اتاق تایپ ارسال می دارد.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 1 آبان 1398

     

    1. اظهارنامه ثبت اختراع
    اظهارنامه ثبت اختراع باید در سه نسخه و در فرم مخصوص و به زبان فارسی تنظیم شده و پس از ذکر تاریخ، توسط متقاضی یا نماینده قانونی وی امضاء شود.
    2. توصیف اختراع
    توصیف اختراع باید صریح و همراه با جزئیات کامل و مشتمل بر نکات ذیل باشد :
    الف) عنوان اختراع به گونه ای که دراظهارنامه ذکر گردیده است.
    ب ) زمینه فنی اختراع مربوط.
    ج ) مشکل فنی و بیان اهداف اختراع
    د ) شرح وضعیت دانش پیشین و سابقه پیشرفت هایی که در ارتباط با اختراع ادعایی وجود دارد، به نحوی که برای درک و بررسی جدید بودن اختراع کفایت کند.
    ه) ارائه راه حل برای مشکل فنی موجود ، همراه با شرح دقیق و کافی و یکپارچه اختراع
    ر) توضیح اشکال، نقشه ها ، نمودارها در صورت وجود به نحوی که یک متخصص در آن زمینه بتواند اختراع را درک و ارتباط اجزای آن را دریابد. ارجاع به شماره هایی که برای بیان ویژگی های اختراع در نقشه آمده است الزامی است.
    ز ) بیان واضح و دقیق مزایای اختراع ادعایی نسبت به اختراعات پیشین، به نحوی که ویژگی جدید بودن اختراع و تاثیر فنی آن را روشن سازد.
    ح ) ذکر صریح کاربرد صنعتی اختراع در صورتی که ماهیت اختراع گویای این امر نباشد.
    3. ادعا یا ادعاهای اختراع
    هر اختراع می تواند مشتمل بر یک یا چند ادعا باشد. ادعا یا ادعاها باید صریح و منجز بوده و دارای شرایط ذیل باشد :
    الف) معقول بودن تعداد آنها با توجه به ماهیت اختراع و شماره گذاری ترتیبی آن ها در صورت تعدد
    ب ) فراتر از اطلاعات افشا شده نباشد.
    ج) ویژگی های فنی حمایت را با استفاده از جملات مثبت بیان نماید.
    4.خلاصه ای از توصیف اختراع
    خلاصه اختراع : مطابق مواد 13و14 خلاصه مشتمل بر 70 تا 200 کلمه و فقط برای بیان اطلاعات اختراع و درصورت لزوم مشتمل بر فرمول شیمیایی یا معادلات ریاضی باشد.
    5. نقشه یا نقشه ها ، در صورت لزوم
    در تنظیم نقشه ها توجه به نکات ذیل حائز اهمیت است :
    الف) در روی کاغذ بادوام و A4.
    ب ) باوضوح و شفافیت کامل.
    ج ) تمام عناصر نقشه دارای مقیاس باشند.
    د ) تا حدامکان به صورت عمودی باشد.
    هـ) اعداد و حروف خوانا باشد.
    و ) شامل نشانه باشد.
    ز ) صفحات به ترتیب باشد.
    ح ) هیچ توضیحی نباید روی نقشه وجود داشته باشد.
    6. مدارک مثبت هویت متقاضی و مخترع
    الف) اشخاص حقیقی: کپی شناسنامه و کپی کارت ملی
    ب) اشخاص حقوقی: آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء
    ج) مدارک مثبت هویت مخترع : ارائه کپی شناسنامه و کارت ملی مخترع
    7. درخواست کتبی مبنی بر عدم ذکر اسم مخترع ، چنانچه مخترع نخواهد اسم وی ذکر شود.
    8. مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
    9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
    10. مدارک نمایندگی، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.

  • نظرات() 
  • سه شنبه 30 مهر 1398



     سازمان مردم نهاد به نوعی سازمان هایی مردمی هستند که گاها جنبش و یا گروه و جمعیت نیز نامیده می شوند و هدف اصلی تشکیل این سازمان ها یا نهاد ها رسیدگی به خواسته ها و نیازهای مردمی بخصوص در قبال دولت می باشد.

    سازمان مردم نها که به نام سمن نیز نامیده می شود و با حروف NGO شناخته می شود در رسته و یا تشکیلات دولتی ثبت نمی شوند و به نوعی سازمان غیر دولتی محسوب می شوند. دلیل اصلی شکل گیری این نوع سازمان ها بصورت غیر دولتی این است که بتوانند بدون جانب داری و در راستای تحقق اهداف اصلی شکل گیری سازمان که دفاع از منافع قشر خاصی و یا عامی از مردم می باشد اقدام نمایند.

    بنا بر این توصیفات و توضیحات یک سازمان مردم نهاد سازمانی غیر دولتی است که برای دفاع از خواست ها و نیاز های مردم مانند موضوعات شغلی، معیشتی،  فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، تجاری، مذهبی، محیط زیستی، علمی و بسیاری دیگر از موضوعات شکل می گیرد.

    سازمان های مردم نهاد در کشورهای توسعه یافته بسیار قدرتمند تر حضور دارند و به همین دلیل از این سازمان ها اغلب به عنوان عناصری در راستای بهبود شرایط اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و یا بسیاری از موضوعات دیگر عنوان می شود زیرا بصورت نظامند و بر اساس قواعد و قوانین ساختار یافته و مشخص و توسط افراد متخصص عموما این موضوعات دسته بندی و پیگری می شود و به همین دلیل نه تنها قانونمند است بلکه وجهه معتبرتر و محکم تری هم دارد.

    بصورت کلی سازمان مردم نهاد را باید واسطه ای بین مردم عادی یک جامعه خاص و یا عام با دولت باید دانست که می تواند حتی حرف و یا خواسته کوچکترین عضو سازمان را در آن جامعه به شرط مقبول بودن آن توسط سایر اعضا به گوش دولت و یا حتی خود جامعه و حتی سایر مردم رسانده و به منظور تحقق آن سلسله مراتب عملیاتی تعریف شده و شناخته شده در بین خود سازمان بر اساس اساسنامه سازمان را دنبال می کنند.

    طبیعی است که سازمان های مردم نهاد یا سازمان سمن نوعی سازمان غیر انتفاعی باید باشد که منافع فرد در آن مطرح نیست و هدف شکل گیری آن رساندن منافع مادی و غیر مادی به اعضا عضو سازمان نمی باشد.

    معمولا این نوع سازمان ها به بودجه زیادی نیاز ندارند اما تامین بودجه مورد نیاز آنها در هر ابعاد و اندازه ای معمولا از راه کمک های مردمی و یا با استفاده از حمایت های سازمان های دولتی و غیر دولتی تامین می شود .

    بصورت کلی می توان اهداف ثبت سازمان مردم نهاد یا سمن را مواردی چون :

        دستیابی به تعادل اجتماعی
        تشویق مشارکت و کثرت گرایی در یک جامعه
        تلاش برای ایجاد حق آزادی انجمن ها
        کمک به بالا رفتن بازدهی مردمی و منابع انسانی و حتی مالی
        ایجاد ساختار مشخص برای پیگیری خواسته های مردمی
        توجه به خواسته های گروهی بر فردی

    و بسیاری دیگر از عوامل باید دانست.

    در چه حوزه هایی می توان اقدام به ثبت سازمان مردم نهاد کرد؟

    سازمان سمن یا مردن نهاد را می تواند در طیف وسیعی از موضوعات ثبت کرد اما باید تمامی این موضوعات در یکی از تخصص های زیر خلاصه شده باشد:

    امور فرهنگی،  امور اجتماعی، امور زنان، امور کودکان، محیط زیست و منابع طبیعی، عمران و آبادانی، حقوق شهروندی، امور جوانان،  امور نیازمندان و خیره،  امور ایثارگران، حفظ صلح، دارو و درمان و پزشکی بیماران، دفاع مقدس،  امور خانواده، پیشگیری از آسیب های اجتماعی، رفاه اجتماعی و ارتقا مهارت های اجتماعی،  حقوق شهروندی، ترویج فرهنگ و ارش های اسلامی،  امور هنری، بهداشت و درمان، بهداشت محیط، زیر ساخت های بهداشت و درمان،  امداد و نجات،  توسعه و بهبود بهداشت عمومی، حفظ میراث گردشگری و فرهنگی، سازمان های بین المللی ، انجن های دوستی، امور مهاجرین،  امور جهانی و بین المللی،  فناوری های نوین تعامل با مراکز علمی، فناوری و اطلاعات، کمک به عمران و آبادانی،  کمک به وحدت ملی و انسجام ملی، امور اقوام و اقلیت ها، امور ورزشی، امور مرتبط با زیر ساخت های توسعه کشور، توسعه سرمایه انسانی و اقتصادی

    چه افرادی می توانند عضو سازمان مردن نهاد شوند؟

    بصورت کلی در تعریف سازمان سمن یا سازمان مردم نهاد تنها به افرادی اجازه مشارکت و عضویت در این نوع سازمان ها داده شده است که شرایط زیر را داشته باشند:

        داشتن حداقل سن قانونی یعنی 18 سال تمام
        داشتن تابعیت ایرانی
        حداقل دو نفر از اعضا باید در موضوع سازمان دارای تخصص مرتبط باشند.
        نداشتن سوء پیشینه کیفری
        نداشتن عضویت در گروه ها و سازمان های ضد انقلابی و یا سازمان هایی که دادگاه انقلاب آنها را غیر قانونی نامیده است

    ثبت سازمان مردم نهاد

    برای ثبت سازمان مردم نهاد باید ابتدا موضوع فعالیت سازمان و یا گروه تعیین شود. یعنی اینکه دقیقا مشخص شود هدف از تشکیل این سازمان پیگیری و دنبال کردن کدام نوع از خواسته یا خواسته ها می باشد. برای ثبت سازمان مردم نهاد باید حداقل 9 نفر به عنوان عضو تعیین شوند که از این 9 نفر حداقل دو نفر باید دارای تجربه و دانش لازم در تخصص سازمان باشند.

    ضمن اینکه سایر 9 نفر سازمان باید حداقل 18 سال تمام را داشته باشند و از نظر شرایط ذهنی و سوابق فعالیتی نیز دارای شرایط احراز باشند. برای این کار باید فرم تقاضانامه ای تکمیل شود و بعدا با دریافت مجوز از نهاد مربوطه که در موضوع سازمان مشخص شده است به همراه مدارکی که در ادامه توضیح داده خواهد شد این تقاضانامه را به دبیرخانه هیئت نظارت بر تشکل های غیر دولتی تحویل دهند.

    در این مرحله درخواست توسط هیئت نظارت بر تشکل های غیر دولتی ظرف چند روز کاری بررسی خواهد شد و ضمنا باید توسط مراجع ذی صلاح نیز تایید شود. بعد از بررسی هیئت و تایید مراجع برای فعالیت سازمان مردم نهاد یک پروانه و یا مجوز صادر می شود و به همراه معرفی نامه ای برای ثبت این سازمان و یا سمن متقاضی به سازمان ثبت اسناد کشور معرفی می شود.

    این سازمان نیز همانن بسیاری از شرکت ها نیاز به اساسنامه دارد و باید بعد از دریافت پروانه کار مطابق با اساسنامه فعالیت شود در غیر این صورت سازمان دچار تخلف شده است.

    ضمن اینکه بعد از اینکه متقاضی معرفی نامه را به سازمان اسناد  و املاک تحویل داد باید به همراه آن اساسنامه، صورتجلسه مجمع عمومی موسسین و صورتجلسه هیئت مدریه منتخب و البته مجوز سازمان مربوطه را نیز تحویل دهد. از دیگر مدارک مورد نیاز مدارک شناسایی موسسین و یا اعضا شامل کپی کارت ملی و کپی شناسنامه و گواهی عدم سو پیشینه اعضا می باشد.

    بعد از اینکه سازمان مردم نهاد در اداره ثبت شرکت ها به ثبت رسید باید موضوع سازمان سمن در روزنامه رسمی و یک روزنامه کثیر الانتشار به انتخاب خود اعضا آگهی یا چاپ شود و پس از آن سازمان مردم نهاد می تواند بر اساس اساسنامه تنظیم شده و تحویل شده اقدام نماید.

    در نظر داشته باشید که سازمان های مردم نهاد نوعی سازمان محلی و یا نهایتا استانی هستند و به همین دلیل باید در فرمانداری و یا استانداری مراحل ثبت سازمان مردم نهاد دنبال شود.

    مدارک مورد نیاز برای ثبت سازمان مردم نهاد

        ارائه فرم مشخصات فرردی اعضا
        کپی شناسنامه و کارت ملی اعضا
        سه قطعه عکس 4*3 از هر نفر عضو
        اساسنامه ای که امضا همه اعضا را داشته باشد در سه نسخه
        صورتجلسه مجمع عمومی موسسین با امضا همه اعضا
        صورتجلسه هیئت مدیره سازمان با امضا همه اعضا
        گواهی عدم سو پیشینه اعضا
        مدارک تحصیلی و یا ورقه تاییدیه اشتغال به تحصیل اعضا
        مجوز سازمان مربوطه
        وکالتنامه احتمالی وکیل

    به یاد داشته باشید که ثبت سازمان مردم نهاد یا سازمان سمن (NGO ) هم توسط نماینده اعضا و هم توسط وکیل قانونی این اعضا امکان پذیر است اما بصورت کلی انجام کار توسط وکلای خبره هم باعث کاهش هزینه های ثبت و هم قانونی تر و حرفه ای تر شدن موضوع ثبت سازمان مردم نهاد خواهد شد.



  • نظرات() 
  • سه شنبه 30 مهر 1398




    EPC یا بصورت کامل Engineering, procurement and constructionion زمانی به یک پیمانکار تخصیص داده می شود که از صفر تا صد یک پروژه یعنی از زمان طراحی تمام یا قسمتی از یک طرح تا زمان تامین مواد و اجرا و راه اندازی و نهایتا حتی موضوعات آزمایش و تست کارایی و تمامی خدمات مرتبط با یک پیمان را انجام دهد و نهایتا بصورت کامل پروژه را به کارفرما تحویل دهد.

    در واقع شرکت هایی که دارای رتبه و EPC می شوند در قرار داد های خود یک پروژه را از کارفرما تحویل می گیرند و نهایتا در زمان اتمام که در مدت زمانی توافق شده است به کارفرما بصورت کامل تحویل می دهند.

    در واقع در بین کارفرمایان و پیمانکاران به این نوع شرکت های پیمانکار شرکت های کلید در دست هم اطلاق می شود به این مفهوم که کارفرما ابتدا کار را تحویل پیمانکار می دهد و بعدا تنها با یک کلید می تواند کل پروژه را بصورت آماده و بدون نقص تحویل بگیرد و در واقع بهره برداری از کار را آغاز نماید. در جریان چنین پروژه هایی کارفرما تنها طرح و یا پروژه خود را تحویل کارفرما می دهد  و در زمان طرح هیچ دخالت و یا مسئولیتی را متقبل نمی شود و در کل تمامی مسئولیت اجرای یک طرح به عهده پیمانکار خواهد بود.

    شرکت های دارای رتبه EPC یا رتبه طرح و ساخت را بصورت کلی به دو نوع شرکت تقسیم می کنند:

        شرکت های دارای رتبه بندی طرح و ساخت یا رتبه EPC صنعتی
        شرکت های دارای رتبه بندی طرح و ساخت و یا رتبه EPC غیر صنعتی

    لزوم دریافت رتبه طرح و ساخت یا EPC

    با توجه به اینکه بعضا دولت و یا برخی از نهاد های خصوصی تر و بعدها کارفرمایان حقیقی حتی تمایل و یا تخصص لازم را برای ورود و بررسی و صرف زمان زیاد در خصوص انواع قسمت های اجرایی یک پروژه نداشتند و به منظور اطمینان از اینکه یک پروژه با بهترین شکل و شرایط ممکن و بصورت تخصصی و کاملا حرفه ای انجام می شود معاونت نظارت راهبردی به عنوان یک سازمان مستقل در موضوع رتبه بندی شرکت هایی که توانایی اجرای انواع پروژه های صنعتی و غیر صنعتی را داشتند ورود پیدا کرد و با ارائه این مجوز و یا رتبه این اعتماد را به شرکت ها و سایر افراد حقوقی و حقیقی داد که برخی از شرکت ها قابلیت انجام این پروژه ها را بصورت تمام و کمال و با عهده دار شدن مسئولیت کامل دارند.

    در واقع این سازمان یعنی معاونت نظارت راهبردی با ارائه این رتبه به برخی از شرکت ها پس از بررسی این شرکت ها از نقطه نظرات متفاوت آنها را دارای شرایط لازم برای قبول مسئولیت صفر تا صد یک پروژه در بخش های متفاوت پروژه اعم از طراحی، مهندسی، تدارکات، تامین، ساخت، نصب و نهایتا راه اندازی می داند.

    رتبه EPC در اصل نشان دهنده میزان توانایی و تخصص شرکت های دارای این رتبه می باشد و بسیاری از کارفرمایان با استناد به این رتبه پروژه های خود را که قصد دخالت و یا صرف زمان زیاد در آنها را ندارند در واقع برون سپاری می کنند.

    شرکت هایی که موفق به دریافت رتبه طرح و ساخت یا EPC می شوند می توانند به مدت 4 سال و در طول زمان اعتبار این رتبه بندی که چهار ساله است در اولویت واگذاری تسهیلات ارزی و ریالی قرار گرفته و از امتیازات ویژه دولتی نیز بهره مند شوند.

    انواع رشته های مرتبط با رتبه EPC

    شرکت هایی که قصد دریافت رتبه طرح و ساخت را دارند به رشته های اصلی زیر تقسیم می شوند :

        رشته های مرتبط با ساختمان مانند معماری داخلی، نوسازی بافت های فرسوده، مقاوم سازی ، آموزشی ورزشی و بهداشتی و نهایتا تجاری و اداری
        رشته های آب
        رشته راه
        رشته های کشاورزی
        رشته های فرهنگی و تاریخی

    مزایای اخذ رتبه EPC

    حقیقت این است که در ایران کمتر شرکت هایی وجود دارند که هر سه توانایی مهندسی، تدارکات و اجرا را هم زمان داشته باشند و یا علی رغم داشتن سرمایه های کافی خیلی  به سمت دریافت این رتبه بندی نرفته اند و شاید دلیل ان این باشد که این شرکت ها از اعتبار و مزایای این نوع رتبه بندی آگاهی لازم را ندارند.

    معمولا شرکت هایی که اقدام به اخذ رتبه EPC با توجه به نوع موضوعایت کاری که دارند سود و منافع زیادی را به دست می آورند  هر چند  گاها این نوع پروژه ها ریسک پذیری زیادی را هم می طلبد.

    بسیاری از فرآیند های ساخت و ساز، ترمیم و نوسازی و یا اصلاح ساختارهای بافت های مختلف با دانش و تخصص شرکت های دارای رتبه EPC امکان پذیر است و این موضوع در بسیاری از کشورهای دنیا به اثبات رسیده است.

     این نوع شرکت ها نه تنها می توانند خود دارای سود و منافع زیادی شوند بلکه این اطمینان را به شرکت ها و دولت ها می دهند که می توانند بدون نگرانی و صرف زمان زیاد با بهترین امکان طرح ها و پروژه های خود را تکمیل نمایند. کارفرماها در این حالت اعتماد بیشتری می کنند زیرا خود نیز از منافع زیادی بهره مند می شوند که از عمده ترین آنها می توان به صرفه جویی در زمان، نداشتن نیروی کار برای پروژه، تمرکز بر روی کارهای اجرایی تخصصی خود، اطمینان از تخصصی تر شدن کار و البته تا حدودی هم صرفه جویی مالی را اشاره کرد.

    ویژگی های اصلی رتبه طرح و ساخت یا EPC

        پیمانکاران کاملا با اختیار و خواست خود می توانند انواع تجهیزات و تکنیک ها را به کار گیرند و می توانند برنامه زمانبندی خود را داشته باشند.
        پیمانکاران استقلال کاری زیادی دارند و سایرین حتی کارفرما در کار او دخالتی نخواهد داشت.
        با توجه به اتخاذ تصمیم ها و انجام اصول مورد نظر پیمانکار سرعت اجرای طرح ها بسیار بیشتر خواهد بود.
        پیمانکاران به منظور ارتقا رتبه بندی خود و در ضمن بهتر شدن رزومه کاری خود و البته دریافت مطالبات و اقساط توافق شده از کارفرما خود را ملزم به استفاده از بهترین تجهیزات و با بالاترین کیفیت می کنند.
        پیمانکاران می توانند در زمان های مختلف پروژه را تقسیم بندی کنند ولی با این وجود به دلیل تعهد به اتمام کار در زمان مشخص معمولا سرعت انجام کار بالا است.
        به دلیل تخصص و دانش بالای پیمانکار معمولا مشاوران و کارفرمایان به ایده ها و نظرات آنها احترام بیشتری می گذارند و در کار آنها کمتر دخالت می کنند.
        معمولا در این نوع پروژه ها ارائه طرح اولیه اهمیت زیادی دارد و کارفرماها نیز بر اساس همین طرح اولیه بعدا پروژه را تحویل خواهند گرفت.
        توافقات و نحوه پرداخت در این نوع پروژه ها اهمیت زیادی دارند و در مفاد قرارداد معمولا مطرح می شوند. در این نوع پروژه ها معمولا هم سرعت کار و هم پرداخت به خوبی با هم هماهنگی می شوند زیرا بر اساس پیشرفت کار است که پول دریافت می شود و در صورت عدم پرداخت پروژه متوقف خواهد شد.
        کارفرمایان می توانند قبل از شروع پروژه هر نقطه نظر و یا خواسته ای که دارند را بیان کنند تا در پروژه در صورت توافق اجرا شود.
        معمولا به دلیل طراحی تخصصی و اجرای اقتصادی میزان هزینه ها هم برای کارفرما و هم پیمانکار به صرفه خواهد بود.

    شرایط صدور رتبه EPC

    همانگونه که توضیح داده شد رتبه EPC یا رتبه طرح و ساخت تنها به شرکت هایی اعطا می شود که بتوانند تخصص و توان لازم خود را در زمینه طراحی، مهندسی و اجرا به اثبات برسانند. شرکت هایی که خواهان دریافت این رتبه هستند باید ابتدا رتبه 1 و بعدا 2 مشاور و سپس رتبه پیمانکاری را اخذ کرده باشند و بعدا برای دریافت این رتبه اقدام نمایند.

    شرکت هایی که این سه مرحله را پشت سر گذاشته باشند می توانند برای دریافت رتبه EPC با مهیا کردن شرایط زیر اقدام نمایند:

        دریافت رتبه 1 و 2 مشاور
        دریافت رتبه بندی پیمانکاری
        این نوع شرکت ها باید موضوع فعالیت خود در شرکت را هم در قالب طراحی هم اجرا و هم مهندسی دیده باشند
        هئیت مدیره این شرکت ها باید بر اساس آیین نامه رتبه بندی مشاور چیدمان شده باشد
        هیئت مدیره شرکت باید در رتبه پیمانکاری امتیاز کسب کرده باشند و این امر الزامی است. ضمن اینکه کارمندان و پرسنل هم باید رتبه مشاور را کسب کرده باشند.

    در نظر داشته باشید که رتبه EPC به شرکت هایی تعلق می گیرد که هم در موضوع طراحی، هم مهندسی و هم اجرا و راه اندازی فعالیت داشته باشند. مدت اعتبار این گواهینامه 4 ساله است. ضمن اینکه باید مهندسین شرکت که فعالیت نصب، راه اندازی و کنترل کیفی کار را بر عهده دارند باید شرایط لازم را داشته باشند.

    مراحل دریافت رتبه EPC

    معاونت نظارت راهبردی ریاست جمهوری به عنوان یک سازمان مستقل و حرفه ای کار بررسی صلاحیت  شرکت ها و صدور رتبه و گواهینامه EPC را عهده دار می باشد. لذا علاقمندان به این رتبه باید خود و یا مشاور حقوقی آنها به این سازمان مراجعه و درخواست دریافت این رتبه را بصورت کتبی بدهند.

    کارشناسان این سازمان در زمان مشخص اقدام به بررسی مدارک لازم اعم از داشتن گواهینامه ها ، رتبه ها و صلاحیت های لازم نموده و سپس تمامی اعضا هیئت مدیره، مهندسین و پرسنل برای داشتن شرایط لازم در صورت نیاز بررسی می شوند. توان اجرایی شرکت ، دارایی ها و سرمایه  شرکت بررسی و نهایتا در صورت داشتن شرایط لازم این شرکت ها موفق می شوند برای یک دوره 4 ساله این رتبه را به دست بیاورند.

    موسسه حقوقی وینا به عنوان یک موسسه حقوقی حرفه ای و با سابقه در زمینه دریافت انواع رتبه شرکت ها آماده عقد قرار داد و همکاری با شرکت هایی است که خواهان ورود به این حوزه و دریافت رتبه EPC می باشند. کارشناسان ما از برترین کارشناسان حقوقی کشور بوده که به خوبی به شما مشاوره و در کمترین زمان ممکن رتبه مورد نظر را برای شما دریافت خواهند کرد.

  • نظرات() 
  • سه شنبه 30 مهر 1398

     
    امروزه موضوع شرکت و داد و ستدهای اقتصادی و مسائل بازرگانی منحصراَ محدود به موسسین شرکت و بازرگانان نیست و افراد بسیاری از اقشار جامعه را به طور مستقیم یا غیر مستقیم در بر می گیرد و مالاَ دغدغه های زیادی را برای مردم ایجاد کرده است.
    از این رو، موضوع ثبت شرکت و یا تغییرات آن به اموری کاملاَ دقیق و تخصصی تبدیل شده است که عدم آشنایی با جزییات و ظرایف آن می تواند در بهترین حالت موجب تضییع وقت و سرگردانی و در بدترین حالت سبب پدید آمدن زیان های گاه جبران ناپذیر شود.
    بر همین اساس ، در این مقاله بر آن شدیم تا به پاسخ سوالات متداول شما عزیزان در رابطه با ثبت شرکت بپردازیم. ناگفته نماند، علاوه بر مطالعه ی نوشتار ذیل متقاضیان گرامی می توانند در صورت مواجه شدن با هرگونه سوال و یا ابهامی در رابطه با ثبت شرکت و ثبت تغییرات شرکت با مشاورین ثبت نیک در ارتباط باشند. کارشناسان متعهد و توانمند ثبت نیک، ار نخستین گام های ثبت شرکت همراه و مشاور شما خواهند بود.

    سوال : در چه مواردی، نسخه ای از صورت جلسه مجمع باید جهت ثبت به مرجع ثبت شرکت ها ارسال گردد ؟
    اگر تصمیمات مجمع متضمن یکی از موارد ذیل باشد، نیاز به ثبت دارد و بنابراین باید نسخه ای از آن برای ثبت به اداره ثبت شرکت ها تسلیم شود :
    1- انتخاب مدیران اعم از اعضاء هیات مدیره و مدیر عامل.
    2- انتخاب نماینده حقیقی شخص حقوقی که عضو هیات مدیره است.
    3- انتخاب بازرس یا بازرسان .
    4- تصویب ترازنامه .
    5- تغییر در سرمایه شرکت ( کاهش یا افزایش سرمایه )
    6- هر نوع تغییر در اساسنامه
    7- انحلال شرکت و نحوه تصفیه

    سوال :  آیا خارجیان می توانند در شرکت های ایرانی شریک باشند یا خیر ؟
    جواب : در این خصوص با ذکر نکات ذیل مواجهیم :
    1- اینکه خارجیان در شرکت های ایرانی دارای سهم الشرکه باشند، با هیچ منع قانونی مواجه نیست.
    1- بنا بر اصل 81 قانون اساسی، دادن امتیاز تشکیل شرکت ها و موسسات در امور تجاری و صنعتی و کشاورزی و معادن و خدمات به خارجیان مطلقاَ ممنوع است.
    – در قانون اساسی منظور از عبارت دادن امتیاز تعریف نشده است. اما به نظر می رسد منظور آن باشد که خارجیان نمی توانند سهام کنترلی یک شرکت تجاری ایرانی را دارا باشند. منظور از سهام کنترلی، میزان سهامی است که به موجب آن تصمیمات شرکت توسط یکی از شرکاء قابل اتخاذ می گردد.
    – ثبت شعبه شرکت های خارجی در ایران مجاز است و مشمول منع مذکور در اصل 81 قانون اساسی نیست.

    اگر شریکی در یک شرکت تجاری بدون رعایت الزامات قانونی، سرمایه خود را مورد نقل و انتقال قرار دهد، این نقل و انتقال چه اثری دارد ؟
     چنین انتقالی باطل است. شخصی که سهم الشرکه یا سهام به او منتقل شده است، در شمار شرکاء شرکت وارد نمی شود و حق رای ندارد. اگر شرکت با حضور او اقدام به تصمیم گیری نماید و او در حصول اکثریت سهم داشته باشد، تصمیم اتخاذ شده باطل است. البته بدیهی است که در انتقال قهری سهم الشرکه یا سهام ( انتقال به وراث به واسطه فوت شریک ) ، بدون رعایت تشریفات قانونی و به صورت خود به خود انتقال سهم به وراث صورت می گیرد.

    اگر اشخاصی اقدام به تاسیس یک شخصیت حقوقی خارج از قالب شرکت های تجاری مذکور در قانون تجارت بنماید و در قالب آن شخصیت حقوقی به اعمال تجاری مبادرت ورزند، یا آن که در قالب یک شرکت بدون شخصیت حقوقی ( شرکت مدنی ) اقدام به انجام اعمال تجاری کنند، عمل آنان و شرکت آنان چه حکمی دارد ؟
    در این باره ماده 220 ق. ت مقرر می دارد : ” هر شرکت ایرانی که فعلاَ وجود داشته یا در آینده تشکیل شود و با اشتغال به امور تجاری خود را به صورت یکی از شرکت های مذکور در این قانون درنیاورده و مطابق مقررات مربوط به آن شرکت عمل ننماید شرکت تضامنی محسوب شده و احکام راجع به شرکت تضامنی در مورد آن اجراء می گردد.”
    1- این شرکت را از هر نظر و در کلیه احکام تابع احکام شرکت تضامنی بدانیم.
    2- این شرکت را فقط از حیث مسئولیت تضامنی اعضاء در مقابل شخص ثالث در حکم شریک تضامنی بدانیم و سایر احکام شرکت تضامنی خصوصاَ مزایای شرکت تضامنی را بر آن جاری نکنیم. یعنی فقط این خصوصیت شرکت های تضامنی که پس از انحلال کلیه شرکاء باید پاسخگوی دیون شرکت باشند، در چنین شرکتی که مطابق قانون تجارت تشکیل نشده است، جاری و ساری است.
    نظر اول با ظاهر ماده سازگار است، اما نظر دوم منطقی تر است ، چرا که نمی توان تصور نمود که مقنن یک بار شرایط تاسیس شرکت تضامنی را جداگانه برشمرده و در جای دیگر مقرر کند که حتی اگر شرکتی شرایط مزبور را نداشته باشد، شرکت تضامنی محسوب است. بنابراین در مواقعی که افرادی در قالب قرارداد مشارکت مدنی یا کنسرسیوم آن ها حاکم است و آن ها از بابت دیون ناشی از فعالیت های تجاری در مشارکت مدنی یا کنسرسیوم یا موسسه غیرتجاری، در برابر دیان شرکت مسئولیت تضامنی دارند.

    به عنوان یکی از شروط تبدیل قالب شرکت ، شرکت باید شرایطی را که در قالب جدید بنا بر قانون لازم دارد، کسب کند. اگر چنین نشود تکلیف چیست ؟
    در صورتیکه شرکت اوصاف قالب جدید را کسب نماید، قالب شرکت تغییر نمی یابد و شرکت همچنان به همان قالب سابق فرض می گردد .

    آیا تبدیل قالب شرکت موجب زوال شخصیت حقوقی شرکت و ایجاد یک شخصیت حقوقی جدید می گردد یا خیر ؟
    خیر. تغییر قالب موجب زوال شخصیت حقوقی سابق و ایجاد یک شخصیت حقوقی جدید نیست. شخصیت حقوقی شرکت با قالبی جدید به قوت خود باقی می ماند. دیون و مطالبات شرکت همچنان به همان نحو باقی و تمام قراردادها و تعهدات منعقده همچنان برقرار است.

    با توجه به اینکه در برخی از شرکت های تجاری، نقل و انتقال سهم الشرکه شرکاء منوط به کسب رضایت اکثریت خاصی از شرکاء است، آیا می توان سهم الشرکه شرکاء آن شرکت را بابت دیونشان توقیف نمود ؟
    در این خصوص اختلاف نظر است. نظر اقوی آن است که توقیف سهم الشرکه در این شرکت ها مجاز است اما در صورتیکه توقیف منتهی به مزایده و فروش سهام گردد، نقل و انتقال آن باید به لحاظ مقررات قانون به عمل آید. یعنی اگر در قانون نقل و انتقال سرمایه در آن شرکت ، منوط به اکثریت خاصی از شرکاء شده باشد، پس از توقیف سهم الشرکه برای آنکه سهم مزبور به شخصی که در مزایده به عنوان خریدار برنده نشود، و سهم به خود محکوم له ( شخصی که از شریک طلبکار است ) تملیک گردد، باز هم نیاز به تصویب اکثریت مقرر شده در قانون می باشد. اما برخی عقیده دارند که در این موارد انتقال سهم به نام خریدار یا محکوم له نیاز به رعایت تشریفات قانونی و کسب موافقت اکثریت مقرر قانونی نیست. این نظر چندان صحیح نیست، چرا که باید حقوق شرکاء شرکت تجاری نیز لحاظ گردد و موجبات ایجاد شراکت بین ایشان و یک شریک ناخواسته، را فراهم نکنیم.

    پذیره نویسی به چه معناست ؟
    تامین بخشی از سرمایه شرکت سهامی عام از سوی مردم را پذیره نویسی گویند. پذیره نویسی یک عمل تجاری نیست.

    سهام کدام یک از شرکت ها قابلیت عرضه در بورس اوراق بهادار را داراست ؟
    فقط شرکت های سهامی عام می توانند سهام خود را برای پذیره نویسی یا فروش در بورس اوراق بهادار یا بانک ها عرضه نمایند یا به انتشار اطلاعیه و آگهی یا هر نوع اقدام تبلیغاتی برای فروش سهام مبادرت ورزند. نه شرکت های سهامی خاص و نه سایر شرکت ها از چنین امتیازاتی برخوردار نیستند.

    مجمع عمومی عادی سالیانه شرکت سهامی برای رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان سال مالی قبل باید ظرف چه مدت زمانی تشکیل شود ؟
    جواب : حداکثر ظرف 4 ماه از تاریخ پایان سال مالی شرکت. چرا که بنابر ماده 110 قانون مالیات های مستقیم، ” اشخاص حقوقی مکلفند اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان متکی به دفاتر قانونی مستقیم ، ” اشخاص حقوقی مکلفند اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان متکی به دفاتر قانونی خود را حداکثر تا چهارماه پس از سال مالیاتی همراه با فهرست هویت شرکاء و سهام داران و حسب مورد میزان سهم الشرکه یا تعداد سهام و نشانی هر یک از آن ها را به حوزه ای که اقامتگاه شخص حقوقی در آن واقع است تسلیم و مالیات متعلق را پرداخت نمایند . ” بنابراین مجمع عمومی باید ظرف 4 ماه از پایان سال مالی برای تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان تشکیل گردد.

    اداره جلسات مجامع عمومی به چه ترتیبی صورت می گیرد ؟
    اداره این جلسات توسط هیات رئیسه ای متشکل از اشخاص ذیل صورت می گیرد :
    1- یک رئیس که همان رئیس هیات مدیره است.
    2- دو ناظر که باید از بین سهامداران تعیین گردند.
    3- یک منشی که می تواند از بین سهامداران یا از خارج از سهامداران تعیین گردد.

    موارد ممنوعیت عضویت در هیات مدیره و مدیر عامل صرفاَ ابتدایی است یا استمراری نیز می باشد ؟
    این موارد هم ابتدایی هستند و هم استمراری. یعنی مدیر نباید در زمان نصب مشمول این ممنوعیت ها باشد و در زمان مدیریت نیز نباید مشمول این ممنوعیت ها شود، در غیر این صورت باید به جای چنین مدیری جایگزین تعیین شود.
    چه کسی می تواند اقدام به امضاء اسناد تجاری و اوراق تعهد آور یا سایر اوراق  به نام شرکت بنماید ؟
    بستگی به اساسنامه شرکت ، تصمیمات مجمع عمومی یا هیات مدیره دارد.

    اگر در انتخاب اعضاء هیات مدیره یا مدیر عامل شرکت تشریفات قانونی رعایت نشده باشد، اعمال آن مدیر چه حکمی دارد ؟
    کلیه اعمال و اقدامات مدیران و مدیر عامل شرکت در مقابل اشخاص ثالث نافذ است و نیمی توان به عذر عدم اجرای تشریفات مربوط به طرز انتخاب آن ها اعمال و اقدامات آنان را غیر معتبر دانست.

  • نظرات() 
    • تعداد صفحات :10
    • 1  
    • 2  
    • 3  
    • 4  
    • 5  
    • 6  
    • 7  
    • ...  
    ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

    شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic