digital

یکشنبه 31 شهریور 1398



 اگر به فکر ورود به عرصه بین المللی تجارت می باشید از میان کشورهای همسایه ایران عزیزمان، کشور ترکیه به طور قطع یکی از بهترین مقاصد برای شما خواهد بود، رشد مناسب تجاری، اقتصادی این کشور در سالهای اخیر مورد توجه بسیاری از تجار و فعالان عرصه اقتصاد بوده است.همچنین موقعیت خاص جغرافیایی آسیایی، اروپایی این کشور برای تجارت بین المللی یک امکان خاص فراهم آورده است.  

 دراین کشور شما به راحتی می توانید  کالاهای  مورد نیاز خود را از کشورهای مختلف خریداری کرده، وجه  آن  را به شرکت  فروشنده  حواله  نمایید و  از  فروشنده بخواهید تا  محموله  شما را  به هر  گمرکی که لازم  است  اعم  از گمرکات ایران و یا  کشور ی ثالث  ارسال نماید، چراکه از امکانات ویژه ثبت شرکت در این کشور می توان به عدم نیاز به شراکت شریک ترک اشاره کرد یعنی در این کشور شما می توانید مالک صد در صد شرکت خود باشید . 

 توجه داشته باشید که ثبت شرکت در این کشور برای شما نیاز شروع هر گونه فعالیت اقتصادی خواهد بود این فعالیت شامل هرگونه فعالیت اقتصادی مانند افتتاح یک رستوران ،یک مغازه ، آرایشگاه و یا هرگونه فعالیت است.

 برخی از مزایای ثبت شرکت در کشور ترکیه :
 -ثبت شرکت بدون اجبار به داشتن شریک ترک 

 -دریافت اقامت ترکیه 

 -سفر به 10 ها کشور جهان بدون داشتن ویزا 

 -هزینه مناسب زندگی و نگهداری شرکت

 -عدم پرداخت هزینه ثابت وپرداخت مالیات بر اساس درآمد شرکت

 اکثر شرکت هایی که در قانون تجارت ایران قابل ثبت هستند در کشور ترکیه نیز قابل ثبت می باشند و تفاوت های آن جرئی و اندک می باشد البته محبوب ترین و قابل قبول ترین انواع شرکت که به  ترتیب شرکت با مسئولیت محدود و شرکت سهامی خاص میباشد.

 شرکت های قابل ثبت در ترکیه :
 شرکت با مسئولیت محدود: 

 در قانون ترکیه این شرکت حداقل با یک نفر و حداثر با 50 نفر قابل ثبت می باشد ومسئولیت شرکاء در مقابل دیون شرکت به میزان سرمایه گذاری شده در شرکت می باشد. حداقل سرمایه برای تاسیس این شرکت 5000 لیره ترکیه می باشد .

 شرکت سهامی(خاص- عام):

 همانطور که می دانید سرمایه در این نوع از شرکت به قسمتهای مساوی تقسیم شده است و سهام نام گرفته است ، تعداد سهم شرکا که حداقل می بایست 5 نفر باشند (متشکل از حقیقی و حقوقی)) نامحدود است و می توانند به هر میزان که مایل هستند سهام خریداری نمایند. همچنین شرکاء در مقابل دیون شرکت به اندازه سهمشان مسئولند ونه بیشتر.

ثبت شرکت

 شرکت سهامی در ترکیه بر دو نوع است :

 شرکت سهامی خاص (سهامداران زیر 250 نفر)

 شرکت سهامی عام (سهامداران بیشتر 250 نفر)

 شرکت تضامنی

 این شرکت که تحت نام خاص بین دو یا چند نفر قابل ثبت می باشد . دراین شرکت در صورت بوجود آمدن بدهی و کافی نبودن سرمایه شرکت هریک از شرکاء مسئول پرداخت تمام دیون شرکت می باشد. 

 شرکت مختلط

 در این نوع از شرکت یک یا چند نفر از شرکاء(غیر از اشخاص حقوقی) مسئول تمام دیون شرکت می باشند و باقی شرکاء فقط به میزان سرمایه اولیه خود مسئول می باشند.

 موسسات مالی (صرافی)

 این موسسات در قالب یک شرکت سهامی قابل ثبت می باشد با این تفاوت که این موسسات برای شروع فعالیت نیاز به اخذ مجوز دارند.

 مدارک لازم جهت ثبت شرکت در ترکیه :
 1- اصل پاسپورت هر یک از شرکاء ( با اعتبار بیشتر از 6 ماه )

 2- دو قطعه عکس ( رنگی – زمینه روشن )

 3- چند اسم انتخابی برای شرکت

 4 – زمینه فعالیت شرکت

 5- تعیین درصد سهام هر یک از شرکاء در شرکت

 6- تعیین مدیر شرکت ( یکی از شرکاء )

 7- تعیین آدرس دفتر شرکت در ترکیه

 8- دادن وکالت به شخص تعیین شده از دفتر راهبردی برای ثبت شرکت

 9- حداقل سرمایه 10000 لیر ترکیه

  • نظرات() 
  • یکشنبه 31 شهریور 1398


     
    استان فارس یکی از استان‌های بزرگ ایران در مرکز کشور است که 29 شهرستان،100 شهر، 83 بخش و 204 دهستان دارد. شهرستان شیراز یکی از شهرستان‌های این استان و مرکز آن شمرده می‌شود. نام دیگر شهرستان‌های این استان به شرح: مرودشت، کازرون، جهرم، لارستان، فسا، داراب، فیروز آباد، ممسنی، نی‌ریز، آباده، اقلید، لامرد، سپیدان، کوار، زرین‌دشت، قیروکارزین، استهبان، مهر، خرامه، گراش، خرم بید، بوانات، فراشبند، رستم، ارسنجان، خنج، سروستان و پاسارگاد است. شیراز یکی از غنی‌ترین شهرهای ایران ازلحاظ تاریخی و آثار باستانی محسوب می‌شود. از آثار باستانی مهم شیراز می‌توان به حافظیه، سعدیه، بازار وکیل، تخت جمشید، ارگ کریم‌خان، دروازه قرآن، مسجد نصیر الملک، باغ عفیف‌آباد و موارد متعدد دیگر اشاره کرد. از حیث جذب گردشگر و توریست شیراز یکی از شهرهای مهم به شمار می‌آید و سالانه گردشگران و توریست‌های زیادی به این شهر سفر می‌کنند. وضعیت اقتصادی شیراز و امرارمعاش مردم نیز از طرق مختلف صورت می‌گیرد. یکی از صنعت‌های مهم در شیراز صنعت کشاورزی است و تولیدات مهم حاصل آن نقش مهمی در تأمین نیاز شهر و کشور دارد. علاوه بر کشاورزی مردم خود شیراز به دلیل قرار گرفتن آن در حاشیه رشته‌کوه‌های زاگرس و محل عبور و مرور عشایر مبادلات محلی نیز در آن صورت می‌گیرد. از دیگر صنایع مهم این شهر می‌توان به صنایع الکترونیک، پالایشگاه نفت، مجتمع پتروشیمی، کارخانه سیمان، صنایع لاستیک‌سازی، صنایع لبنیات و صنایع نساجی اشاره نمود و در بخش انرژی نیز نیروگاه گازی شیراز، نیروگاه حافظ، نیروگاه سیکل ترکیبی فارس و نیروگاه خورشیدی شیراز ازجمله نیروگاه‌های مهم شیراز به شمار می‌آیند و نقش مهمی در درآمدزایی مردم شیراز دارند.

    با توجه به معرفی کلی ارائه‌شده از شیراز اگر شما از آن دسته از افراد هستید که قصد سرمایه‌گذاری مالی و یا فرهنگی در شیراز را دارید مطالب زیر می‌تواند کمک بسیاری به شما بکند. یکی از راه‌های مهم و پر متقاضی با توجه به بازده آن در سرمایه‌گذاری ثبت شرکت است. به‌طورکلی ثبت شرکت باعث می‌شود که در یک بستر قانونی و تحت اختیاراتی که قانون برای فعالیت یک شرکت قائل می‌گردد شما بتوانید به سوددهی‌های قابل‌توجه برسید؛ اما ثبت شرکت در شیراز طی یک سلسله‌مراتب اداری صورت می‌گیرد که می‌توان گفت این سلسله‌مراتب اداری در تمام کشور اعمال می‌گردد. شیراز به‌عنوان مرکز استان فارس مقر اداره کل ثبت شرکت استان یعنی اداره ثبت شرکت شیراز است و تمامی شرکت‌هایی که در هر منطقه از استان و در اداره ثبت مربوط به همان شهرستان، شهر و یا بخش صورت می‌گیرد در نهایت تحت نظارت و تأیید اداره ثبت کل استان به ثبت می‌رسند. پس شما برای ثبت شرکت در هرکدام از شهرستان‌های تحت حوزه استحفاظی این استان لازم نیست که به مرکز استان مراجعه کرده و اقدام به ثبت نمایید کافی است که به اداره ثبت موجود در همان منطقه رفته و طی سلسله‌مراتب اداری که صورت می‌گیرد به ثبت شرکت خود بپردازید. البته این روند اکنون تا حد زیادی به صورت مجازی و اینترنتی انجام می‌شود.

    اما قوانینی که درزمینه ثبت شرکت وضع‌شده و به قانون تجارت یاد می‌شود درزمینه ثبت شرکت‌ها به جهت سهولت در امر ثبت آن‌ها را در 8 دسته تقسیم کرده که برای هرکدام از دسته‌ها قوانین مربوط به ثبت همان دسته را (با توجه به حیطه فعالیت و حوزه اختیارات و دیگر موارد) وضع نموده است. این 8 دسته به شرح شرکت سهامی عام، شرکت سهامی خاص، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت تضامنی، شرکت مختلط غیر سهامی، شرکت مختلط سهامی، شرکت نسبی و شرکت تعاونی است که ما در اینجا قوانین و شرایط ثبت شرکت‌هایی را برای شما شرح می‌دهیم که از عمومیت بیشتری برای ثبت برخوردار هستند. توجه داشته باشید چنانکه شما نیازمند اطلاعات و قوانین لازم جهت ثبت دیگر شرکت‌ها هستید می‌توانید با متخصصان حاضر در ثبت شرکت  تماس حاصل فرمایید.

    شرایط و مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز

    طبق تعریف قانونی، به شرکت‌هایی شرکت سهامی خاص اطلاق می‌گردد که:

    جهت انجام امور تجاری توسط شرکا تأسیس گردد.
    سرمایه اولیه موردنیاز این شرکت منحصراً توسط اعضا تأمین‌شده و سهام شرکت تشکیل شود.
    سهام این شرکت قابلیت قطعه‌قطعه شدن و تخصیص آن به افراد جهت سهام‌داری شرکت را دارد و با توجه به تأمین‌کننده‌های سرمایه که تنها اعضای شرکت هستند سهام شرکت نیز صرفاً بین اعضا پخش می‌شود.
    با توجه به تعریفی که ارائه شد می‌خواهیم در مورد ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز صحبت کنیم و شرایط و مراحل آن را شرح دهیم. شما جهت ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز باید شرایط آن را شامل شوید تا مجوز اقدام به ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز را اخذ کنید.

    شرایط ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز

    تعداد سهامداران نباید از سه نفر کم‌تر باشند.
    مسئولیت صاحبان سهام، بر اساس مبلغ اسمی سهام است.
    عنوان «شرکت سهامی خاص» باید قبل یا بعد از نام شرکت (بدون فاصله با نام شرکت) در همه‌ی اطلاعیه‌ها، آگهی‌ها و اوراق شرکت ذکر شود.
    حداقل 3 نفر عضو اصلی شرکت باید به سن قانونی (18 سال تمام) رسیده باشند. حداقل 2 نفر باید عضو هیئت‌مدیره و یک نفر سهام‌دار شود.
    حداقل 2 نفر از اعضای شرکت باید به‌عنوان بازرس اصلی و علی‌البدل معرفی شوند. این دو نفر نباید با اعضای هیئت‌مدیره هم‌فامیل باشند. (یعنی نسبت نسبی نداشته باشند).
    هر کدام از اعضای هیئت‌مدیره و اعضای شرکت باید حداقل یک سهم داشته باشند.
    هیئت‌مدیره و اعضا نباید سابقه‌ی سوء کیفری داشته باشند.
    حداقل 100 هزار تومان باید به‌عنوان سرمایه‌ی شرکت معرفی شود. 35 درصد از مبلغ تعهد شده باید در یک حساب بانکی واریز شود.
    شرایطی که در فوق به آن اشاره کردیم به‌اختصار آمده و شما می‌توانید جهت دریافت اطلاعات تکمیلی و جامع‌تر با ثبت شرکت  تماس برقرار کنید.

    مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز

    جهت انجام مراحل اداری ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز شما ابتدا نیاز دارید تا مدارک آن را تهیه و تنظیم کنید. در جدول زیر مدارک و مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز تواما آورده شده تا شما بتوانید بهتر با آن‌ها آشنا شوید.

    ثبت شرکت سهامی خاص در شیراز

    مدارک لازم جهت ثبت شرکت

    مراحل اداری ثبت شرکت

    •  کپی مدارک شناسایی اعضای اصلی شامل شناسنامه و کارت ملی

    •  گواهی عدم سوءپیشینه‌ی کیفری هیئت مدیره‌ی شرکت سهامی خاص

    •  ارائه‌ی گواهی واریز حداقل 35 درصد سرمایه

    ·  مدارکی که ثبت شرکت فراهم می‌کند:

    •  اظهارنامه‌ی شرکت سهامی خاص در دو نسخه

    •  اساسنامه‌ی شرکت سهامی خاص که باید در دو جلد تهیه شود.

    •  صورت‌جلسه‌ی مجمع عمومی مؤسسان در قالب دو نسخه

    •  صورت‌جلسه‌ی هیئت‌مدیره در دو نسخه

    وکالت‌نامه

    1. تماس با ثبت شرکت  و اعزام رایگان وکیل به محل کار شما

    2. امضای قرارداد با ثبت شرکت  

    3. کامل کردن مدارک لازم (کپی مدارک شناسایی، گواهی عدم سوءپیشینه و اطلاعات و هزینه‌های لازم)

    4. ثبت‌نام در سایت «اداره‌ی ثبت شرکت‌ها»

    5. مشخص کردن نام شرکت

    6. واریز حداقل 35 درصد سرمایه و ارائه‌ی گواهی آن

    7. امضای فرم‌ها و مدارک

    8. ارسال مدارک به اداره‌ی ثبت شرکت‌ها

    1. تحویل کار در محل ثبت شرکت  

    اگر شما در زمینه هر یک از مطالب آورده شده در جدول فوق دچار ابهام و یا نیازمند اطلاعات کامل‌تری هستید می‌توانید با «ثبت شرکت   تماس گرفته و از متخصصان این زمینه کسب اطلاعات کنید.

    شرایط و مراحل ثبت موسسه در شیراز

    لازم است قبل از پرداختن به چگونگی ثبت موسسه در شیراز در مورد ماهیت موسسه در تعریف قانون بپردازیم. طبق آنچه در قانون آمده است، آن چه به‌عنوان موسسه غیرتجاری یاد می‌شود، تمامی مجموعه‌هایی است که با هدفی غیر از تجارت و انجام اموری همچون امور علمی، ادبی، خیریه‌ای و... تأسیس‌شده‌اند و کسب منفعت در آن و سوددهی مالی اولویت نیست.

    اما اینکه این مؤسسات در چه اداره‌ای باید ثبت شوند و شروع به کار کنند باید بگوییم که طبق قانون مؤسسات نیز همانند شرکت‌ها در اداره ثبت شرکت منطقه مربوطه به ثبت می‌رسند و شروع به فعالیت می‌کنند. ثبت موسسه نیز مانند ثبت هرگونه از شرکت‌ها مستلزم شرایطی است که شما باید در ابتدای راه ثبت موسسه مشمول آن شوید و سپس به ثبت موسسه در شیراز بپردازید.

    شرایط ثبت موسسه در شیراز
    حداقل شرکا نباید از دو نفر کم‌تر باشد.
    سرمایه به هر میزان مجاز است.
    موسسه‌هایی که باهدف به دست آوردن سود مالی و تقسیم آن بین اعضای خود یا دیگران تشکیل شود؛ مانند کانون‌های فنی.
    در این موسسه‌ها، مدارک تحصیلی و تخصص مؤسسان باید با موضوع شرکت منطبق باشد.
    موسسه‌هایی که هدف به دست آوردن پول و تقسیم آن بین اعضای خود را نداشته باشد؛ مانند برخی بنگاه‌های خیریه.
    این موسسه‌ها نیاز به اجازه‌نامه‌ی نیروی انتظامی محل دارند.
    ممکن است شما در این زمینه نیز ابهاماتی داشته باشید و یا نیازمند اطلاعات کامل‌تر، به همین سبب «ثبت شرکت  » متخصصانی را جهت پاسخ‌گویی به شما عزیزان تجمیع کرده است. کافی است که با آن‌ها تماس بگیرید.

    مراحل ثبت موسسه در شیراز
    شما جهت انجام روند مراحل ثبت موسسه در شیراز مستلزم یکسری مدارک هستید که این مدارک به همراه مراحلی که باید طی کنید در جدول زیر به‌اختصار آمده است.

    ثبت موسسه در شیراز

    مدارک موردنیاز ثبت موسسات غیرتجاری

    مراحل اداری ثبت موسسات غیرتجاری

    1-تکمیل دو نسخه تقاضانامه مؤسسات غیرتجاری

    3-تکمیل دو نسخه اساسنامه مؤسسات غیرتجاری

    4-کپی شناسنامه برابر اصل شده تمامی اعضای هیئت‌مدیره و شرکا (در دفاتر اسناد رسمی)

    5-کپی کارت ملی برابر اصل شده تمامی اعضای هیئت‌مدیره و شرکا (در دفاتر اسناد رسمی)

    6- درصورتی‌که اعضاء هیئت‌مدیره یا سهامداران اشخاص حقوقی باشند، ارائه کپی آخرین روزنامه رسمی شخص حقوقی و نامه معرفی نماینده (در سربرگ شرکت) و کپی شناسنامه و کپی کارت ملی برابر اصل شده نماینده شخص حقوقی.

    7- ارائه اصل وکالت‌نامه یا کپی برابر اصل وکالت‌نامه.

    8- ارائه مجوز لازم از موسسات مربوط

    1. فرم تقاضانامه ثبت موسسه را باید کامل کنید و همه شرکا امضا کنند.

    2. فرم صورت‌جلسه مؤسسین را باید کامل کنید و شرکا همگی امضا کنند.

    3. همه صفحات اساسنامه را تنظیم کنید و همه صفحات توسط شرکا امضا شود.

    4. انتخاب نام و انجام امور تأییدیه نام توسط اداره ثبت.

    5. ارائه مدارک و اطلاعات به واحد پذیرش اداره جهت ثبت در سیستم مکانیزه و دریافت رسید تاریخ مراجعه.

    6. واریز حق‌الثبت طبق روال اداری مشخص

    7. پس از تأیید کارشناس تعیین‌شده توسط اداره اقدام واریز حق‌الدرج کنید.

    8. سپس برای درج آگهی در روزنامه کثیرالانتشار و روزنامه رسمی صبر می‌کنید.

     

      

  • نظرات() 
  • یکشنبه 31 شهریور 1398


     از دیگر کلان‌شهرهای ایران‌ شهر کرمان واقع در استان کرمان است و در منطقه جنوب شرق کشور واقع‌شده است. استان کرمان از استان‌های پهناور و پرجمعیت کشور به‌حساب می‌آید و در تقسیمات کشوری 23 شهرستان را تحت حوزه استحفاظی خود قرارداده است. این شهرستان‌ها به نام‌های: ارزوئیه، انار، بافت، شهرستان بردسیر، بم، جیرفت، رابر، راور، رفسنجان، رودبارجنوب، ریگان، زرند، سیرجان، شهربابک، عنبرآباد، فاریاب، فهرج، قلعه گنج، کرمان، کوهبنان، کهنوج، منوجان، نرماشیر هستند و همانطور که اشاره کردیم در میانشان شهرستان کرمان به‌عنوان مرکز استان منتخب‌شده است. صنایع استان کرمان را می‌توان به‌طورکلی به دودسته صنایع‌دستی و صنایع ماشینی تقسیم کرد. از صنایع‌دستی کرمان که قابلیت صادر کردن نیز دارد، پته کرمان است که یکی از صنایع‌دستی منحصربه‌فرد و زیبا محسوب می‌شود؛ و از دیگر صنایع‌دستی به گلیم‌بافی، جاجیم‌بافی، قالی‌بافی و خورجین‌بافی باید اشاره کرد. همچنین در دسته صنایع ماشینی رایج در کرمان می‌توان به سیمان، خانه‌سازی، مواد غذایی و لبنیات، نوشابه‌سازی، قند، زغال‌سنگ و مس که معروفیت جهانی دارد اشاره کرد. کرمان از حیث معدن‌های طبیعی نیز غنی است و یکی از راه‌های تأمین مواد اولیه موردنیاز صنایع این استان وجود همین معدن‌هاست؛ معدن‌های بزرگ و ارزنده این استان را می‌توان در معادن آهن، زغال‌سنگ و مس خلاصه نمود.

    با توجه به توضیحات کلی که از شهر کرمان وضعیت اقتصادی و اهمیت‌های موقعیتی آن‌که در مطالب فوق ارائه شد ممکن است ساکنان این استان یا دیگر هموطنان عزیز به هر دلیلی بخواهند به سرمایه‌گذاری در این شهر و استان بپردازند. به شما پیشنهاد می‌کنیم تا از مطالب مفید زیر که در این زمینه هستند استفاده کنید. در تمامی شهرستان‌های استان کرمان اداره ثبت شرکت تأسیس‌شده تا متقاضیان جهت انجام امور اداری ثبت شرکت در دیگر نقاط استان جز مرکز استان دچار سختی نشوند. آنچه حائز اهمیت است آن است که تمامی این ادارات زیر نظر اداره کل ثبت شرکت استان کرمان یعنی همان اداره ثبت شرکت کرمان در حال فعالیت هستند و در نهایت ثبت شرکت شما در این اداره بایگانی می‌گردد. 8 دسته جهت ثبت شرکت توسط قانون تعریف‌شده (با توجه به حیطه فعالیت و اختیارات آن‌ها) که شما می‌توانید با دارا بودن شرایط لازم و تهیه و تنظیم مدارک موردنیاز آن اقدام به ثبت شرکت در آن دسته کنید اما ما اینجا به شرح و توضیح شرکت‌هایی می‌پردازیم که آمار بیشتری را در اداره ثبت شرکت کل کشور از حیث متقاضیان به ثبت به خود اختصاص داده‌اند؛ اما نگران نباشید شما می‌توانید اطلاعات جامع‌تر در خصوص شرکت‌هایی که ما به‌اختصار اینجا شرح می‌دهیم و هم در خصوص دیگر شرکت‌ها را از طریق درگاه مشاوره‌ای و پاسخ‌گویی ثبت شرکت   دریافت نمایید.

    شرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در کرمان

    در این بخش ضمن ارائه شرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود ما به تعریف ارائه‌شده این نوع شرکت‌ها توسط قانون در عرصه تجارت می‌پردازیم.

    به‌طورکلی به شرکت‌هایی شرکت با مسئولیت محدود گفته می‌شود که هدف از تأسیس آن توسط اعضا انجام امور تجاری باشد و سرمایه اولیه آن توسط اعضای شرکت تأمین گردد. سرمایه این شرکت قابلیت تقسیم‌بندی و ایجاد سهام‌دار ندارد و همچنین حیطه مسئولیت افراد در این شرکت محدود به میزان دخالت آن‌ها در تأمین سرمایه اولیه است.

    با توجه به تعریف ارائه‌شده چنانچه قصد ثبت شرکت با مسئولیت محدود در کرمان را کرده‌اید لازم است در وهله اول شرایط آن را داشته باشید و یا فراهم کنید. این شرایط به‌اختصار زیر است:

    حداقل تعداد شرکا جهت شروع باید 2 نفر باشد و حداقل 2 نفر از اعضا باید به سن قانونی یعنی 18 سال تمام رسیده باشند.
    در همه سندهای رسمی باید عبارت شرکت با مسئولیت محدود قبل یا بلافاصله بعد از نام شرکت ذکر شود.
    حداقل سرمایه تعریف‌شده جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود یک‌میلیون ریال معادل 100 هزار تومان است.
    بعدازآنکه از شرایط فوق اطمینان حاصل کردید می‌توانید جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود در کرمان اقدام کنید. این مراحل مستلزم یکسری مدارک است که در ادامه هم به مدارک لازم و هم به مراحل اداری اشاره‌شده است.

    مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در کرمان

    امضای قرارداد با   شرکت   (پس از اعزام رایگان وکیل مجرب به محل کار شما)
    کامل کردن مدارک لازم (کپی مدارک شناسایی، گواهی عدم سوءپیشینه، اطلاعات و هزینه‌های لازم)
    ثبت‌نام در سایت «اداره‌ی ثبت شرکت‌ها»
    مشخص کردن نام شرکت
    امضای فرم‌ها و مدارک
    ارسال مدارک به اداره‌ی ثبت شرکت‌ها
    پایان کار و دریافت شماره ثبت شرکت با مسئولیت محدود در کرمان
    مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود در کرمان

    کپی مدارک شناسایی اعضا
    وکالت‌نامه
    گواهی عدم سوءپیشینه‌ی هیئت‌مدیره
    دو نسخه صورت‌جلسه‌ی هیئت‌مدیره
    دو برگ اظهارنامه‌ی شرکت با مسئولیت محدود
    دو جلد اساسنامه‌ی شرکت با مسئولیت محدود
    دو نسخه صورت‌جلسه‌ی مجمع عمومی مؤسسان
    در زمینه مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود و یا تهیه و تنظیم مدارک موردنیاز آن هرگونه ابهام و یا سؤالی برایتان به وجود آمده کافی است با  ما تماس گرفته و جواب را از متخصصان دریافت نمایید.

    شرایط و مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در کرمان

    یکی دیگر از انواع شرکت‌های پرآوازه جهت ثبت در آماری که از سایت اداره کل ثبت شرکت کشور صورت گرفته، ثبت شرکت سهامی خاص است؛ اما لازم است بدانیم به چه شرکت‌هایی شرکت سهامی خاص گفته می‌شود تا بتوانیم تصمیم به اقدام جهت ثبت آن بگیریم. به‌طورکلی طبق تعریف قانون در عرصه تجارت به شرکت‌هایی شرکت سهامی خاص گفته می‌شود که هدف از تأسیس آن توسط شرکا، انجام امور تجاری بوده و در زمینه تأمین سرمایه آن منحصراً و متاکدا خود اعضا شرکت دارند. از این جهت که سرمایه این شرکت قابلیت تقسیم و اختصاص به اشخاص را دارد پس با در نظر گرفتن تأکید بر شیوه تأمین سرمایه، تامین‌کنندگان سرمایه شرکت را نیز تنها اعضای شرکت تشکیل می‌دهند و به زبان ساده‌تر سرمایه شرکت فقط بین اعضا تقسیم می‌شود. حیطه مسئولیت افراد نیز محدود به سهم‌الشرکه آن‌ها است.

    اگر شما با توجه به تعریف ارائه‌شده تصمیم گرفتید اقدام به ثبت شرکت سهامی خاص در کرمان بکنید لازم است در وهله اول شرایط اولیه آن را دارا باشد تا در روند اداری دچار مشکل نشوید.

    این شرایط بدین شرح هستند:

    تعداد سهامداران نباید از سه نفر کم‌تر باشند.
    مسئولیت صاحبان سهام، بر اساس مبلغ اسمی سهام است.
    حداقل 3 نفر عضو اصلی شرکت باید به سن قانونی (18 سال تمام) رسیده باشند. حداقل 2 نفر باید عضو هیئت‌مدیره و یک نفر سهام‌دار شود.
    حداقل 2 نفر از اعضای شرکت باید به‌عنوان بازرس اصلی و علی‌البدل معرفی شوند. این دو نفر نباید با اعضای هیئت‌مدیره نسبت نسبی داشته باشند (نباید هم فامیل باشند).
    هیئت‌مدیره و اعضای شرکت باید حداقل یک سهم داشته باشند.
    هیئت‌مدیره و اعضا نباید سوءپیشینه‌ی کیفری داشته باشند.
    حداقل 100 هزار تومان باید به‌عنوان سرمایه‌ی شرکت معرفی شود. 35 درصد از مبلغ تعهد شده باید در یک حساب بانکی واریز شود.
    بعدازآنکه شما مشمول شرایط فوق شدید می‌توانید جهت ثبت شرکت سهامی خاص در کرمان اقدام کنید. لازم است در نظر داشته باشید که مراحل و مدارکی که بدین منظور باید تهیه و تنظیم کنید چیست. ما در ادامه خلاصه‌ای از این دو مورد را آورده‌ایم.

    مدارک ثبت شرکت سهامی خاص در کرمان

    کپی مدارک شناسایی اعضا
    گواهی عدم سوءپیشینه اعضا
    ارائه گواهی واریز حداقل 35 درصد سرمایه
    اظهارنامه
    اساسنامه
    صورت‌جلسه مجمع عمومی
    صورت‌جلسه هیئت مدیره
    وکالت‌نامه
    مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در کرمان
     
    کامل کردن مدارک لازم (کپی مدارک شناسایی، گواهی عدم سوءپیشینه و اطلاعات و هزینه‌های لازم)
    ثبت‌نام در سایت «اداره‌ی ثبت شرکت‌ها»
    مشخص کردن نام شرکت
    واریز حداقل 35 درصد سرمایه و ارائه‌ی گواهی آن
    امضای فرم‌ها و مدارک
    ارسال مدارک به اداره‌ی ثبت شرکت‌ها
     
    اکنون‌که با مراحل و مدارک موردنیاز جهت ثبت شرکت سهامی خاص در کرمان آشنا شدید ممکن است سؤالاتی در این زمینه برای شما به وجود آمده باشد به همین منظور «ثبت شرکت  آماده پاسخ‌گویی به سؤالات شما عزیزان درزمینه ثبت تمامی شرکت‌ها است.f

  • نظرات() 
  • شنبه 30 شهریور 1398

     
    شرکت های مختلف به منظور داشتن فعالیت های بین المللی می توانند اقدام به ثبت شرکت بصورت بین المللی بکنند.  شرکت های بین المللی در واقع شرکت هایی هستند که محصولات خود را به سایر کشور های دنیا صادر می کنند. این شرکت ها با داشتن حساب های بین المللی و قبول بسیاری از معاهدات و توافقات بین المللی اقدام به تجارت و داد و ستد در عرصه بین المللی می کنند و در این راستا هم پا با بسیاری از شرکت های بزرگ دنیا بخشی از نیاز های مورد نیاز سایر کشورهای دنیا را فراهم می کنند.

    اما استفاده از این موقعیت مطلوب بین المللی که بسیار سود اور است نیاز دارد تا حمایت هایی از شرکت های حقوقی را در این عرصه به همراه داشته باشد. صرف داشتن موقعیت تجاری خوب نمی توان انگیزه کافی را به بسیاری از شرکت ها برای سرمایه گذاری و تجارت بین الملل بدهد و این موضوع ، موضوعی نبوده که از طرف بسیاری از نهاد های بین المللی و موسسات تجاری دنیا نادیده قلمداد شود.

    در این راستا بسیاری از معادهات بین المللی و حتی اغلب کشورهای سرمایه پذیر دنیا به منظور حمایت از شرکت های خارجی و چند ملیتی قواعد و قوانینی را مشخص نموده اند تا از طریق آن سرمایه گذار با خیال آسوده بتواند اقدام به تجارت با شرکت ها و یا تجار این کشورها نموده و از حمایت های تعریف شده در این کشورها بهره مند باشد.

    با تمامی تحریم ها و مشکلاتی که سایه سنگینی بر روابط تجاری برخی از کشورها مانند ایران شده اما باز هم شاهد رشد تعاملات بین المللی و ارتباط هر چه بیشتر کشورها برای تامین خواسته ها و نیاز های خودشان بواسطه دسترسی و داشتن امکانات لازم در دیگر کشورها و بواسطه اشخاص حقوقی دیگر هستیم. به عنوان مثال منابع نفتی و پتروشیمی موجود در کشورهایی مانند ایران و تامین نیاز بسیاری از شرکت ها به این مهم با داشتن ارتباط بین شرکت های تجاری تنها محقق خواهد شد که از این نمونه ها بسیار داریم.

    شرایط موجود جغرافیایی، شرایط آب و هوایی، منابع و زیر ساخت ها، دانش و اطلاعات و ... از عواملی هستند که بصورت متمرکز در دست یک کشور وجود ندارند و بنا بر تجربه و نگاه به قرن ها زندگی بشر روی زمین داشتن همه این امکانات هم نمی تواند برای یک کشور محقق شود. لیکن داشتن تعاملات و ارتباطات تجاری امری ضروری در بین کشورها است.

    وجود شرکت های چند ملیتی عمدتا تامین کننده این مراودات است که همانگونه که توضیح داده شد هر چند این شرکت ها در یک کشور ثبت می شوند ولی بواسطه حضور در بازارهای مختلف توسط کشورهای متفاوتی حمایت مالی و دیپلماتیک می شوند و حتی نیروی مالی و انسانی آنها هم در این کشور ها معمولا تامین می شود.

    حال وجود قواعد و مقررات متفاوت در کشورهای مختلف و حتی زیر ساخت ها ، خواسته ها، توقعات، قوانین و ... متفاوت نمی تواند الگوی مناسبی برای تعمالات بین الملل باشد. از این رو نیاز است که شرکت ها بواسطه یک سری قوانین و مقررات بین المللی حمایت شوند.

    حمایت دیپلماتیک از شرکت های تجاری بین المللی

    توضیح دادیم که برای تجارت و داد و ستد بین المللی و به منظور حمایت از انواع شرکت های فعال در حوزه بین المللی مجموعه ای از قوانین و مقررات در سازمان هایی مانند سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا، اتحادیه انگلیس و ... وجود دارد که کشورهای سرمایه گذار و سرمایه پذیر را موظف به رعایت برخی موارد و حمایت همه جانبه بخصوص از سرمایه گذار می کند.

    در این راستا کشورهایی که خواهان سرمایه گذاری در کشور خود هستند باید امکانات لازم از جمله ایجاد زمینه های سرمایه گذاری، تضمین و بیمه سرمایه، منع مصادره سرمایه بصورت ناگهانی، دریافت حداقل مالیات از شرکت های خارجی و حتی معافیت مالیاتی در برخی از زمینه ها و ... را برای شرکت های سرمایه گذار خارجی و شرکت های چند ملیتی مشخص و فراهم نماید.

    ضمن اینکه این کشورها باید شرایط سرمایه گذاری را برای شرکت های خارجی تسهیل کنند و حتی برخی از زمینه ها را برای سرمایه گذاری فراهم نمایند.

    این کشورها باید با عقد قراردادی مشخص سرمایه گذاری شرکت های چند ملیتی و بین المللی را در کشور خود ضمانت نمایند  و موجبات ایمنی و امنیت سرمایه ، سرمایه گذاران خارجی را کاملا فراهم کنند.

    چگونگی حمایت از سرمایه گذاران خارجی و شرکت های چند ملیتی در کشورهای دیگر

    بصورت کلی تمامی کشورهای دنیا که خواهان سرمایه گذاری شرکت های چند ملیتی و خارجی در کشور خود هستند باید حمایت های لازم را از این شرکت ها انجام دهند. حتی جالب است بدانید که بعضا در برخی از کشورها سیاست ها و قوانینی اتخاذ شده که این کشورها شرکت های سرمایه گذار داخلی خود را برای سرمایه گذاری در دیگر کشورها تشویق و حمایت می کنند.

    به عنوان مثال در قوانین کشورهای انگلیس و آمریکا بند هایی دیده شده که باعث تشویق و ترغیب سرمایه گذاران و اتباع محلی خودشان برای سرمایه گذاری در کشورهای دیگر است. مثلا به آنها امتیازاتی داده می شود که در صورت متضرر شدن خود  دولت ضرر انها را جبران می کند.

    یکی از این قوانین بیمه سرمایه گذاری خارجی است. این نوع بیمه که نوعی بیمه ملی است هرگونه سرمایه گذاری شرکت ها و افراد را در سایر کشورها پشتیبانی می کند تا در صورت بروز هر گونه اتفاق سیاسی و یا احتمالی که خارج از کنترل شرکت ها بوده و باعث ضرر به انها شده بتوانند ضرر خود را از بیمه جبران کنند.

    راهکار دیگر حمایت از سرمایه گذار انجام معاهدات بین المللی با کشور سرمایه پذیر می باشد. بر این اساس شرکت های بین المللی یا چند ملیتی برای سرمایه گذاری در یک کشور دیگر با ان کشور یک معاهده امضا می کنند. این معاهده متضمن سرمایه گذاری شرکت سرمایه گذار در کشور سرمایه پذیر است و در واقع هیچ یک از طرفین نمی تواند بدون توافق معاهده را نقض و در غیر اینصورت باید تمام خسارت های طرف مقابل پرداخت شود.

    نحوه حمایت از شرکت ها در حقوق بین الملل

    حال با تمامی پیش بینی های صورت گرفته و قوانین موجود اگر شرکت سرمایه گذار و یا کشور سرمایه پذیر دچار ضرر و زیان شوند راهکار چیست؟

    دادگاه بین المللی لاهه به عنوان مرجع رسیدگی کننده به شکایات در این خصوص شناخته می شود. در این حالت چه سرمایه گذار و چه سرمایه پذیر در صورت بد عهدی و یا اختلال در بند های قرارداد می تواند از طرف مقابل خود به این مرجع با ارائه مستندات کافی شکایت کند.

    مطابق با قوانین و مقررات  بین المللی داشتن تابعیت، پاکدستی مدعی و رجوع به محاکم کشور میزان سه اصل مهم دیپلماتیک  برای حمایت دیپلماتیک از شرکت ها شناخته می شود.

    داشتن تابعیت

    تابعیت یعنی رابطه سیاسی هر شخص به یک دولت به صورتیکه این شخص حقوقی و یا حقیقی در واقع تابع قوانین و مقررات این کشور می باشد. داشتن تابعیت اهمیت بسیار زیادی در نطر محاکم بین المللی دارد زیرا یکی از اولین مواردی که محاکم قضایی به ان ورود پیدا می کنند تابعیت و حمایت سیاسی از شرکت یا شخص معترض و یا مورد اعتراض می باشد.

    پاکدستی مدعی

    پاکدستی بصورت کلی باید برابر با حسن نیت دعوی در نظر گرفته شود. در حقوق بین الملل در صورت بروز اختلاف در حوزه های سرمایه گذاری و یا سرمایه پذیری مدعی نمی تواند و نباید به هیچ طریقی در مورد اختلاف دخالتی داشته باشد. نداشتن دخالت سیاسی، مفاسد مالی و یا هر گونه فساد دیگر و رعایت قوانین تجاری و اقتصادی کشور میزبان از دیگر نکات قابل اهمیت و شناخته شده در پاکدستی می باشد.

    دادخواهی محلی

    دادخواهی محلی به این معنی است که فرد دادخواه باید ابتدا در محاکم قضایی محلی مراحل دادرسی را سپری نموده باشد و بدون وجود رعایت این مراحل در کشور متبوع نمی توان در محاکم بین المللی ادعایی را به ثبت رساند.

     

  • نظرات() 
  • شنبه 30 شهریور 1398


     
    اگر شما هم از جمله افرادی هستید که به دنبال پیاده سازی ایده ها و یا در راستای برنامه های آتی خود به به فکر ثبت شرکت هستید احتمالا بارها از خود این سوال را پرسیده اید که چگونه باید اقدام به ثبت شرکت کارآمد نمود؟ و یا اساسا شرکت کارآمد چه شرکتی است؟

    در نظر داشته باشید که شرکت کارآمد به شرکتی اطلاق می شود که بعد از اینکه تمامی مراحل قانونی آن برای ثبت پشت سر گذاشته شد و شرکت شرایط بهره برداری قانونی را پیدا کرد بتواند بعد از مدت مشخص به اهداف و برنامه های تعیین شده توسط شرکا دست پیدا کند. در واقع هر فرد به منظور رسیدن به مقاصد و نیازهایی اقدام به ثبت شرکت می کند. برخی برای رسیدن به منافع مادی، برخی در راستای رسیدن به منافع معنوی و برخی در راستای جبران کمبود و یا رفع نیازی در بخش هایی از جامعه و یا مجموع تمامی موارد باعث ثبت یک شرکت می شود.

    اگر افراد یا موسسین شرکت بتوانند به خواسته خود برسند در واقع شرکت برای آنها کار آمد بوده و به این نوع شرکت ها شرکت کارآمد می گویند اما گاها ممکن است شرکت به کارآمدی مورد نظر شرکا نرسد و یا خیلی بیشتر از موارد  مورد نظر شرکا را تحقق بخشیده باشد.

    اگر بیش از برنامه باشد که باز هم شرکت کارآمد است با این تفاوت که از برنامه ها خیلی موفق تر بوده ولی اگر شرکت کارآمد نبود باید دلایل آن بررسی شود و برای بهبود شرایط برنامه ریزی شود. از این رو شناخت عواملی که می تواند منجر به ثبت شرکت کارآمد شود و این هم قبل از ثبت شرکت اهمیت زیادی دارد.

    در ادامه قصد داریم عواملی که باعث ثبت شرکت کارآمد می شوند را بررسی کنیم. عواملی که هر چند گاها به ظاهر خیلی اهمیتی ندارند اما حساسیت و دقت در این عوامل است که در اصل کارآمد بودن یک شرکت را تضمین می کند.

    انتخاب شریک مناسب
    بعضا دیده می شود که برخی از افراد ملاک های مناسبی برای انتخاب شریک برای راه اندازی یک شخصیت حقوقی ندارند. شریک همانگونه که از نامش مشخص است عضوی حقوقی در شرکت است و از همه منافع و سود و زیان شرکت بهره می برد. وجود این شرکا در برخی از قالب شرکت ها دقیقا برابر با اعتبار شرکت است و حتی نام آنها به عنوان شریک در اساسنامه شرکت می تواند باعث ترغیب و یا دوری کردن برخی از مشتریان از شرکت ها بشود.

    افرادی که دارای سوابق عملکردی مناسبی نباشند، از موضوع شرکت و اهمیت فعالیت شرکت آگاهی کافی نداشته باشند، افرادی که به جای همراه بودن مانع و یا سنگ راه باشند، افرادی که عموما با خط مشی ها و قوانین شرکت سر ناسازگاری مخرب دارند و بسیاری از افراد دیگر نباید به راحتی به عنوان شریک تجاری انتخاب شوند.

    معمولا توصیه می شود به عنوان شریک روی افرادی حساب کنید که حتی اگر تجربه حقوقی و یا اجرایی بالایی ندارند شناخت خوبی در حوزه فعالیت شرکت داشته باشند و بتوانند گره ای از گره های شرکت را باز کنند، افرادی که در دامنه شرکا و سهامداران شرکت ها قرار می گیرند باید با قوانین شرکت به خوبی آشنا باشند و حوزه عملکردی خود را بدانند و بتوانند اگر اعتباری بیشتر به شرکت نمی دهند حداقل مانعی برای اعتبار شرکت نباشند.

    بصورت کلی توصیه می شود در انتخاب شریک عوامل تاثیر گذار در ابتدا شناسایی و بعدا شرکا را انتخاب کنید تا این افراد در رسیدن به اهداف و برنامه ها شما را یاری داده تا بتوانید شرکت کارامدی ثبت کنید.

    انتخاب قالب مناسب برای شرکت
    هر چند در قانون تجارت ایران 7 نوع شرکت تجاری دیده شده و بسیاری از افراد تفاوت زیادی در بین این شرکت ها نمی گذارند اما وجود یک مسئله را نباید هیچگاه فراموش کرد. اینکه دلایل وجود 7 نوع شرکت چیست؟ حقیقت این است که شاید بتوان بسیاری از موضوعات را در تمامی قالب های موجود به ثبت رساند اما همیشه انتخاب بهترین قالب می تواند روش فعالیت و ادامه موضوع را تسهیل نماید.

    به صورت کلی در ایران دو نوع شرکت سهامی خاص و شرکت با مسئولیت محدود عمومیت بیشتری دارند. این دو نوع شرکت حتی گاها بهترین نوع قالب شرکت یا کارآمدترین قالب شرکت نامیده می شوند. اما آیا برای اهداف کلان و موضوعات نیازمند سرمایه زیاد هم می توانند مناسب باشند و موجبات ورشکستگی را در آینده نزدیک فراهم نمی کنند؟ یا آیا برای افرادی که خواهان همه کاره بودن در شرکت و استفاده از اعتبار و نام خود در شرکت هستند هم این قالب شرکت ها مناسب است؟

    انتخاب موضوع مناسب
    برخی از دوستان خیلی محدود به موضوع کاری خود نگاه می کنند و برخی دامنه فعالیت شرکت را خیلی وسیع در نظر می گیرند که هر دو این نوع نگاه ها برای ثبت شرکت پسندیده نیست. در حالت کلی موضوع فعالیت شرکت باید به گونه ای باشد که امکان توسعه فعالیت ها را به موسسین بدهد و در ضمن نیازمند پاسخگویی و مشکلات فراوان برای دریافت مجوزهای گوناگون برای هر فعالیت نباشد.

    از نظر موضوعی برخی از موضاعت اصلا قابل ثبت نیستند، برخی نیاز به مجوز ندارند و برخی باید از سازمان و یا ارگان خاصی مجوز داشته باشند.

    انتخاب چندین موضوع گاها منجر به ثبت شرکت بصورت متفاوت خواهد شد زیرا شرکت از نوع شرکت های چند منظوره تلقی خواهد شد. توصیه می شود که در تعریف موضوعات شرکت دقت لازم را داشته باشید. مثلا گاها نیاز به ارائه برخی از تخصص ها در شرکت به عنوان خدمات جانبی مشهود است اما قید دقیق نوع فعالیت در اساسنامه نیاز به دریافت مجوز را الزامی می کند. از این رو بهتر است بصورت غیر مستقیم به این موارد اشاره شود تا هم مشکل مجوز نداشته باشید و هم محدودیت فعالیت نداشته باشید.

    حساسیت در انتخاب موضوع بخصوص برای فعالیت های آتی شرکت بسیار حائز اهمیت است. گاها تغییر موضوع نیاز به تغییر نام و یا حتی تغییر برند تجاری دارند و می تواند به اعتبار و سوابق شرکت آسیب وارد کند. از این رو بهتر است قبل از هر تصمیم گیری با متخصصین این حوزه برای تعیین موضوعات مورد نظر حتما مشاوره نمایید.

    تعیین نام شرکت
    هر چند خیلی کم به موضوع نام شرکت ها به عنوان عامل موفقیت و یا ثبت شرکت کارآمد اشاره می شود اما حقیقت این است که نام شرکت معرف اصلی فعالیت و حوزه کاری شرکت است و می تواند اعتبارات زیادی را برای شرکت به همراه داشته باشد. هر چند خود قوانین انتخاب نام برای شرکت محدودیت های زیادی را برای موسسین به همراه دارد و باعث شده تا هر نامی را نتوان برای شرکت گذاشت اما انتخاب یک نام هوشمندانه و با نکته بینی می تواند تاثیر زیادی بر شهرت و اعتبار شرکت داشته باشد.

    با نگاهی به شرکت های کارآمد می توان به خوبی به اهمیت این نکته واقف شد. تعداد سیلاب ها و یا اجزا نام شاید اهمیت داشته باشد اما برخی از این شرکت ها با انتخاب یک نام چندین هدف را مد نظر دارند. برخی از این نام ها بصورت کلی و یا اختصاری به عنوان نام تجاری شرکت معرفی می شود و از همین نام اختصاری برای ساخت نشان تجاری و یا علامت تجاری هم استفاده می شود.

    انتخاب یک نام هوشمندانه باعث می شود تا مشتریان در هر کجا چه فارسی زبان و چه غیر فارسی زبان به راحتی بتوانند موضوع فعالیت شرکت را حدس بزنند، روی نام حساس شوند، خیلی زود به خاطر بسپارند، در همه تعریف نام آن را بکنند و بصورت کلی در حالت روانی درگیر نام شرکت شوند. حال خود تصور کنید چنین نامی چگونه می تواند مشتری جذب کند و در ارتقا نام تجاری و فروش شرکت دخیل باشد.

    میزان سرمایه شرکت
    یکی از اصلی ترین ارکان در تشکیل شرکت ها داشتن سرمایه لازم است . این سرمایه اغلب بصورت ریالی برآورد می شود اما در بسیاری از حالت ها شرکا خود به عنوان سرمایه شرکت در نظر گرفته می شوند. قبلا در همین مقاله اهمیت انتخاب شرکا بحث شد لذا در این بند موضوع داشتن سرمایه را با دیدگاه ریالی بررسی می کنیم.

    هر چند اغلب شرکت ها از نظر سرمایه نقدی و غیر نقدی نیازی به سرمایه سنگین برای شکل گیری ندارند اما در بسیاری از مواقع وجود این سرمایه برای اعتبار شرکت اهمیت فراوانی دارد. هر چه هست برای قید اعتبار شرکت باید در اساسنامه میزان سرمایه شرکت درج شود.

    هیمن موضوع باعث می شود تا در انتخاب شرکت شما بسیاری از شرکت ها و ارگان های بزرگ خیلی رغبتی به خرج ندهند. در مناقصات و مزایده ها نبود این سرمایه و یا کم داشتن سرمایه باعث از دست دادن فرصت ها می شود. ضمن اینکه از همین سرمایه به منظور یکی از اصلی تین معیارهای رتبه بندی شرکت ها استفاده می شود. پس خیالی نیست اگر بگوییم بدون داشتن سرمایه لازم کار ثبت شرکت غیر ممکن نیست اما بسیار در روند کاری شما تاثیر گذار است.

    دانش و مهارت کافی
    برخی از افراد با داشتن دانش و مهارت نسبی اقدام به ثبت شرکت می کنند. در نظر داشته باشید که ثبت شرکت الزاما در همه موارد نیاز به ارائه تخصص و یا مدرک دانشگاهی خاصی ندارد و هر فرد در هر مقام و جایگاهی و با هر میزان از تحصیلات می توان اقدام به ثبت شرکت و شروع به فعالیت بکند.

    اما اگر این دانش و مهارت کفایت نداشته باشد و این عدم کفایت در ادامه مسیر و فعالیت شرکت جبران نشود می تواند با عقد چند قرار داد و ارائه نتایج نا معتبر  و نا مناسب اعتبار شرکت شما را در بین مشتریان به بدی انتشار دهد. عموما استفاده از شرکای کاردان و متخصص و یا به کار گرفتن افراد کار بلد و خبره در حوزه فعالیت شما توصیه می شود.

    در نظر داشته باشید که همه افرادی که شرکت ثبت می کنند قرار نیست همه دانش را به تنهایی داشته باشند اما هنر به کار گرفتن افراد با توانایی های بالا می تواند این کمبودها را جبران و در رشد اعتبار و سرمایه و سود شرکت نقش مستقیم داشته باشد. بی دلیل نیست که بسیاری از شرکت ها برای جذب افراد صاحب دانش و مهارت حاضر به پداخت حقوق های بالا و سرمایه گذاری هستند.

    هدف گذاری و برنامه ریزی دقیق
    از دیگر عوامل تاثیر گذار در ثبت شرکت کارآمد هدف گذاری و برنامه ریزی دقیق است. شرکت های کارآمد برای تمامی فعالیت های خود برنامه ریزی دارند. آنها ابتدا اهداف کلان خود را ترسیم و به دنبال آن با تعریف ریز اهداف و برنامه های عملیاتی متناسب سعی می کنند هر روز خود را با برنامه قبلی و مدون شروع کنند تا به نتایج دلخواه برسند.

    دلیل عدم موفقیت بسیاری از شرکت های ثبت شده و یا به اصطلاح نا کارآمد شدن این شرکت ها می تواند همین نداشتن برنامه و سر درگمی در انجام کار ها باشد. بخصوص این موضوع در ابتدای راه شرکت ها زیاد خود را نشان می دهد. شرکت ها در ابتدای راه در برنامه ریزی و هدف گذاری اشتباهاتی را دارند و همین اشتباهات منجر به بد قولی و نتایج ضعیف و خروجی بد می شود که باعث افت و کاهش اعتبار شرکت می شود.

    انتخاب وکلای کار بلد
    صرف نظر از ابعاد تبلیغاتی و ادعاهای صورت گرفته همیشه این نکته را در نظر داشته باشید که استفاده از تخصص و دانش موسسات حقوقی را واقعا باید جدی بگیرید. بسیاری از شرکت هایی که ثبت می شوند توسط خود افراد متقاضی ثبت می شوند و بسیاری از آنها توسط افرای ثبت می شود که تخصص واقعی در امور ثبت شرکت ها ندارند.

    ثبت شرکت و موسسات غیر تجاری یک فرآیند کاملا حقوقی با نگرش تخصصی است. به این مفهوم که باید در تنظیم اسناد و مدارک ثبت شرکت به نحوی عمل شود تا در آینده برای فعالیت های آتی شرکت مشکلی به وجود نیاید. مشکلات حقوقی و قانونی در بسیاری از مواقع رمق شرکت ها را می گیرند و آنقدر برای موسسین دست و پا گیر می شوند که تمام تمرکز آنها را معطوف جریانات حقوقی و حل مشکلات قانونی می کنند تا جایی که نه تنها شرکت ناکارامد می شود بلکه بسیاری از این افراد در نهایت بدون ریشه یابی موضوع قید شرکت را زده و اقدام به انحلال  شرکت می کنند.

    توصیه می کنیم برای اینکه شرکت کارآمد داشته باشد و اقدام به ثبت شرکت کارآمد متناسب با آرزوها و اهداف خود بکنید اول از همه از وکلا و افراد صاحب نظر بهره بگیرید و دوم افراد توانا و متخصص را جذب کنید. ترس از سابقه کاری و حقوق بالا و یا پرداخت هزینه نداشته باشید که تمامی این موارد در شرکت های موفق به عنوان سرمایه گذاری شناخته می شوند و اغلب به خوبی جوابگوی اعتبار و کارآمدی شرکت هستند.

     

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 شهریور 1398


    در همه ادیان نسبت به مواد غدایی که مصرف می شود حساسیت هایی وجود دارد. دین اسلام دین برگزیده یک سوم مردم جهان می باشد که اهمیت ویژه ای برای یک رژیم غذایی سالم قائل می باشد. در واقع در دین اسلام خواسته شده که برای ذبح حیوانات، خوردن و نوشیدن آداب خاصی رعایت شود. در دین اسلام موادغدایی مجاز می باشد که حلال باشند. حلال یک واژه عربی هست که بر اساس دین اسلام به موادغذایی گفته می شود که مصرف آن برای انسان ها مناسب باشد.

    کشورهای اسلامی از طریق قوانین حکومتی قرن هاست که این وحدت را حفظ کرده اند و در عصر حاضر با توجه به جهانی شدن بهتر هست که معیارهای حلال در همه زمینه ها به شکل استاندارد رعایت شود. شایسته و بایسته است که کلیه تولیدکنندگان قواعد حلال برای کشورهای اسلامی را رعایت کرده تا با درج این نشان بر روی محصولات خود اطمینان خاطر مصرف کنندگان را بدست آورند.

    کلیه کشورهای اسلامی زیر نظر مرکز (ICRIC) که نظام نظارتی بر محصولات حلال (HALAL PRODUT) و غذاهای حلال (HALAL FOOD) را برعهده دارد فعالیت می کنند.

    کلیه متقاضیان دریافت گواهینامه حلال به طور مستقل از این سازمان می توانند گواهینامه مربوطه را دریافت و یا از کارشناسان مجرب در این زمینه برای کسب گواهینماه اطلاعات بدست آورند.

    این گواهینامه مانند ایزوها نمی باشد و صرفا در کشورهای اسلامی دارای اعتبار می باشد. البته اینروزها ورود موادغذایی دارای نشان حلال به سایر کشورها رایج شده و تعداد زیادی از افراد غیرمسلمان نیز علاقمند به مصرف این نوع از مواد خوراکی شده اند.

    برای دریافت گواهینامه حلال معتبر باید از طریق سازمان های مورد تائید کنفرانس اسلامی OIC  اقدام انجام شود.

    مراحل دریافت گواهینامه حلال:

    تکمیل فرم های مربوطه و پرداخت هزینه – بازرسی، نمونه برداری و گزارش از محل – اظهار نظر کارشناس جهت واجد شرایط بودن، تائیدیه و دریافت گواهینامه حلال

    از مزایای دریافت لوگوی حلال می توان به:

    اعتماد مصرف کنندگان مسلمان، صلاحیت سازمانی و سیستمی که تائید غذای حلال را داده است، برچسبی که به مصرف کنندگان اطمینان خاطر می دهد، مزیت رقابتی با سایر محصولات و جایگاه ویژه در بازار، تاکید بر این موضوع که علاوه بر حلال بودن شیوه های بهداشتی کاملا رعایت می شوند، نماد اطمینان یا هویت محصول در سطح بین المللی می باشد.

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 شهریور 1398


    شرکت با مسئولیت محدود از رایح ترین انواع ثبت شرکت بازرگانی در ایران به حساب می آید که بین انواع آشنایان یا اقوام تشکیل می گردد. همانطور که قبلا هم در مورد شرکت با مسئولیت محدود توضیح داده شد در قانون تجارت طبق ماده ۹۴ اینطور تعریف شده است که این نوع از شرکت بین دو یا چند نفر تشکیل شده است و سهام افراد در شرکت صرفا به میزان آورده آنها می باشد و برای پرداخت دیون شرکت هر یک از افراد به میزان سهام خود مسئول می باشد.

    در نظر داشته باشید که شرکت های مسئولیت محدود که بر خلاف مواد ۹۷و ۹۶ قانون تجارت یعنی پرداخت سرمایه نقدی و تقویم سرمایه غیر نقدی شرکا تشکیل شده باشد طبق ماده ۱۰۰ قانون تجارت از درجه اعتبار ساقط می باشد. بنابراین شرکا در مقابل اشخاص ثالث خق استناد به این مورد را ندارند.

    شرکت های با مسئولیت محدود ممکن است مانند دیگر شرکت ها به دلایل عام یا خاص انحلال شوند که در ادامه به آنها اشاره می کنیم.

    عوامل انحلال شرکت با مسئولیت محدود طبق ماده ۱۱۴ قانون تجارت عبارتند از:

    – انقضای مدت فعالیت تعیین شده در اساسنامه

    – خاتمه ماموریت شرکت و یا عدم تحقق ماموریت شرکت

    – ورشکستگی شرکت

    – بر اساس تصمیم سهامدارانی که بیشترین سهام شرکت را در اختیار دارند (منتفی شدن تعدد شرکا)

    – تقاضای انحلال توسط یکی از شرکا (زمانی که سرمایه اولیه شرکت به دلیل زیان های پی در پی به نصف یا کمتر از سرمایه اولیه کاهش پیدا کند)

    – در صورت فوت یکی از شرکا بر اساس اساسنامه

    مدارک مورد نیاز جهت انحلال شرکت با مسئولیت محدود:

    – آخرین روزنامه رسمی شرکت

    – اصل صورتجلسه انحلال

    – فتوکپی شناسنامه مدیر تصفیه در صورتی که خارج از شرکا انتخاب شده باشد

    – ارسال مستند مبنی بر تشکیل مجمع عمومی فوق العاده با حدنصاب اکثریت تشکیل شده

    تصفیه شرکت با مسئولیت محدود:

    – طبق ماده ۲۴۵ قانون تجارت تصفیه شرکت بر عهده مدیران است مگر در اساسنامه طور دیگری مقرر شده باشد

    – طبق ماده ۲۱۴ قانون تجارت مسئول تصفیه شرکت وقتی حق صلح و تعیین داور دارد که در اساسنامه یا مجمع عمومی این حق به او داده شده باشد

    – طبق ماده ۲۴۵ قانون تجارت تقسیم دارایی شرکت بین شرکا چه در زمان تصفیه و یا بعد از آن باید سه نوبت در یکی از مجلات رسمی و یکی از جراید اعلان شده باشد و یک سال از تاریخ اولین انتشار در روزنامه گذشته باشد و همین طور طبق ماده ۲۱۶ قانون تجارت تخلف از قاعده اخیر متصدیان تصفیه را مسئول خسارت طلبکارانی قرار می دهد که به خسارت خود نرسیده اند.

  • نظرات() 
  • سه شنبه 26 شهریور 1398

     
     
     

    همانطور که تا الان با مفاهیم ثبت برند آشنایی کافی پیدا کرده اید می دانید که جهت صادرات و واردات و هرگونه برندسازی در هر زمینه ای ابتدا نیاز به ثبت برند دارید.

    ثبت برند قطعات خودرو در ایران به لوازم یدکی یا قطعات یدکی هم اطلاق می شود. به این ترتیب که انواع خودرو در کشورهای مختلف تولید می شود و برای قطعات یدکی آنها کارخانجات، اصناف و یا تولیدی های کوچک اقدام به تولید لوازم می کنند.

    برخی از لوازم یدکی تولیدی توسط تولیدکنندگان به این شرح می باشد: آینه، روکش صندلی، اگزوز، لنت ترمز، لاستیک، ابزارآلات، رادیاتور و غیره.

    برای متمایز کردن تولیدات خود در زمینه قطعات خودرو حتما باید نام، نشان، علامت تجاری و یا نماد، طرح و هر ویژگی که باعث جداسازی شما در بازار کار با سایر رقبایتان می شود را به ثبت برسانید تا به وسیله آن از سایر خدمات یا محصولات مشابه در بازار متمایز باشید و به همن سبب هم تولیدات با کیفیت را به بازار ارائه کنید.

    زمینه فعالیت لوازم یدکی از آن دسته مواردی است که برای ثبت برند کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی نیاز به اخذ مجوز و یا پروانه بهره  برداری از سازمان ها دارند. پروانه کسب از ادارات مربوطه و یا پروانه بهره برداری از اداره صنعت، معدن و تجارت در همه استان های ایران یا پروانه ساخت صادره از سازمان غذا و دارو و یا دانشگاه علوم پزشکی تهران و یا گواهی از اتحادیه مربوطه جهت کالا یا خدمات مورد نظر از جمله مجوزات مورد نظر به حساب می آید.

    مدارک لازم جهت ثبت برند قطعات یدکی:

    اظهارنامه ثبت برند

    کپی وکالتنامه در صورت انجام کار به صورت وکالتی

    ارائه علامت به صورت گرافیکی در ابعاد ۱۰ در ۱۰ سانتیمتر (از ۵ عدد تا ۱۰ عدد)

    ارائه مدارک مربوط به حق تقدم

    ارائه مدارک مبنی بر فعالیت در حوزه مربوطه به تشخیص مرجع ثبت

    مدارک هویتی شخص متقاضی (کپی کارت ملی و کپی شناسنامه)

  • نظرات() 
  • دوشنبه 25 شهریور 1398

     

     
    همان طور که می دانیم ، برای تاسیس شرکت سهامی ( عام یا خاص ) به کسب مجوز از دولت نیازی نیست . بنابراین ، همه اشخاص – به جزبیگانگان و در حدود اصل " هشتاد و یکم " قانون اساسی- می توانند شرکت سهامی تاسیس کنند و به انتشار سهم برای پذیره نویسی مبادرت ورزند. در واقع، قانونگذار با قرار ندادن شرط اجازه قبلی دولت در تاسیس شرکت های سهامی ( عام یا خاص ) ، خواسته است تا دولت را از هرگونه مسئولیت در قبال اشخاص ثالث مصون نگه دارد.
    به نظر می رسد با نظارت دولت در سیر تاسیس شرکت سهامی عام ، اعتماد مردم در سرمایه گذاری از طریق پذیره نویسی افزایش یافته و جلو سوء استفاده احتمالی گرفته می شود. با این حال، تاسیس شرکت سهامی عام ، منوط به این است که موسسان ، اطلاعات کلی را در اختیار عموم قرار دهند.

    به موجب " قانون بازار اوراق بهادار " در سال " 1384 " ، مرجع ثبت شرکت ها نمی تواند به تنهایی اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی برای ثبت شرکت سهامی عام را صادر کند، مگر آنکه سازمان بورس و اوراق بهادار با آن موافقت کند. قانونگذار برای هر شخصی که بدون رعایت این مقرره قانونی اقدام به انتشار آگهی یا اعلامیه پذیره نویسی کند حبس از " سه " ماه تا " یک " سال یا جزای نقدی معادل " دو " تا " پنج " برابر سودی که شخص ممکن است به دست آورده باشد یا هر دو مجازات در نظر گرفته است.
    بدین ترتیب ، با وضع قانون بازار اوراق بهادار، " دو " مرجع رسمی در مورد ثبت شرکت های سهامی عام دخالت می کنند ؛ " سازمان بورس و اوراق بهادار " و " مرجع ثبت شرکت ها ".
    از آنجا که شرکت سهامی عام فقط از طریق پذیره نویسی تاسیس می شود و پذیره نویسی از طریق عرضه عمومی سهام ممکن است ، ایجاد و انتشار سهام اولیه این نوع شرکت باید نزد " سازمان بورس و اوراق بهادار " به ثبت برسد. برای ثبت سهام شرکت، موسسین باید تقاضای مخصوص به سازمان بورس تسلیم کنند که با تسلیم " بیانیه ثبت " و " اعلامیه پذیره نویسی " همراه است. مفاد بیانیه ثبت و اعلامیه پذیره نویسی باید مطابق دستورالعملی باشد که در اجرای تبصره ذیل ماده " 22 " قانون بازار توسط سازمان بورس تنظیم شده است.
    اگر سازمان فرم تقاضای تکمیل شده ارسالی را برای ثبت و اخذ تاییدیه ناقص تشخیص دهد، طی مدت " سی " روز مراتب را به اطلاع موسسین رسانده، درخواست اصلاحیه می نماید. سازمان در صورت کامل بودن مدارک موظف است حداکثر ظرف " سی " روز از تاریخ ثبت درخواست در سازمان ، مراتب موافقت یا عدم موافقت خود را با ثبت سهام و صدور تاییدیه اعلام نماید.
    در ادامه ، به پذیره نویسی سهم و شرایط آن می پردازیم.
    پذیره نویسی سهم عبارت است از عمل حقوقی ای که به موجب آن ، شخصی تعهد می کند با تامین قسمتی از سرمایه شرکت در حدود مبلغ آورده شده، در شرکت سهامی عام ، شریک شود. در ادامه شرایط پذیره نویسی صحیح را بررسی می کنیم.
    الف) تعداد و خصایص پذیره نویسان
    با توجه به اینکه شرکت سهامی عام باید هیات مدیره ای متشکل از حداقل " پنج " نفر داشته باشد که از میان صاحبان سهم انتخاب می شوند ، تعداد پذیره نویسان باید به حدی باشد که کل شرکاء ، از پنج نفر کمتر نباشند. قانون گذار، حداکثر شرکاء را معین نکرده است و ممکن است شرکتی از هزاران شریک تشکیل شود.
    تمام اشخاصی که دارای اهلیت هستند می توانند در پذیره نویسی شرکت کنند، اعم از اینکه از اشخاص حقیقی باشند و یا از اشخاص حقوقی ؛ با وجود این ، اشخاص حقوقی در حدود هدف و اساسنامه خود مجاز به این امر هستند. از آنجا که پذیره نویسی ، عمل تجاری تلقی نمی شود ، لازم نیست اشخاص، حق تجارت داشته باشند تا بتوانند پذیره نویسی کنند، برای مثال ، انجمنی که هدف آن ترویج هنر یا علم خاصی است ، می تواند پذیره نویسی کند ، حتی اگر مجاز به تجارت نباشد. اشخاص محجور می توانند در حدود مقررات قانون مدنی و قانون امور حسبی با اذن ولی و یا قیم ، در پذیره نویسی شرکت های سهامی شرکت کنند ؛ برای مثال ، صغیر ممیز می تواند پذیره نویسی کند ، مشروط بر اینکه قیم یا ولی او اجازه این کار را به او داده باشد یا بعداَ عمل او را تنفیذ کند. محجورین دیگر نیز با واسطه پدر یا جد پدری یا وصی و یا نماینده قانونی ( قیم ) می توانند پذیره نویسی کنند.
    ب) شرایط پذیره نویسی
    1- طرح اعلامیه پذیره نویسی
    پذیره نویسی مستلزم تهیه طرحی از طرف موسسان است که باید به امضای همه آن ها رسیده باشد و پس از بررسی توسط سازمان بورس و تایید آن ، توسط این سازمان در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ثبت شرکت ها و در نقاطی که دایره ثبت شرکت ها وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم شود. با تلفیق مفاد ماده " 9 " لایحه و ماده " 6 " دستورالعمل می توان گفت که مواردی که باید در اعلامیه پذیره نویسی آورده شود، به شرح ذیل است :
    نام شرکت ؛ موضوع شرکت و نوع فعالیت هایی که شرکت به منظور آن تشکیل می شود ؛ مرکز اصلی شرکت و شعب آن ، در صورتی که تاسیس شعبه مورد نظر باشد؛ مدت شرکت ؛ هویت کامل و اقامتگاه و شغل موسسین که مجموع سهام خود ، شرکت تابعه ، همسر ، فزرندان صغیر و افراد تحت تکفل یا نماینده قانونی آن ها در تاریخ ارائه مدارک حداقل 10 درصد سهام شرکت به آن ها تعلق دارد. در صورتی که تمام یا بعضی از موسسین در امور مربوط به موضوع شرکت یا امور مشابه با آن سوابق یا اطلاعات یا تجاربی داشته باشند، ذکر آن به اختصار ؛ مبلغ سرمایه شرکت یا امور مشابه با آن سوابق یا اطلاعات یا تجاربی داشته باشند ، ذکر آن به اختصار ؛ مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک و تعداد و نوع سهام ؛ در مورد سرمایه غیرنقد شرکت ، تعیین مقدار و مشخصات و اوصاف و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف سرمایه غیرنقدی اطلاع حاصل نمود ؛ در صورتی که موسسین مزایایی برای خود در نظر گرفته اند تعیین چگونگی و موجبات آن مزایا به تفصیل ، تعیین مقداری از سرمایه که موسسین تا آن موقع برای تدارک مقدمات تشکیل شرکت و مطالعاتی که انجام گرفته است ، پرداخت کرده اند و برآورد هزینه های لازم تا شروع فعالیت های شرکت ؛ در صورتی که انجام موضوع شرکت قانوناَ مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد، ذکر مشخصات اجازه نامه یا موافقت اصولی آن مراجع ؛ ذکر حداقل تعداد سهامی که هنگام پذیره نویسی باید به وسیله پذیره نویسی تعهد شود و تعیین مبلغی از آن که باید مقارن پذیره نویسی نقداَ پرداخت گردد؛ ذکر شماره و مشخصات حساب بانکی که مبلغ نقدی سهام مورد تعهد باید به آن حساب پرداخت شود و تعیین مهلتی که طی آن اشخاص ذی علاقه می توانند برای پذیره نویسی و پرداخت مبلغ نقدی به بانک مراجعه کنند ؛ تصریح به اینکه اظهارنامه موسسین به انضمام طرح اساسنامه برای مراجعه علاقه مندان به مرجع مربوطه تسلیم شده است؛ ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که هرگونه دعوت و اطلاعیه بعدی تا تشکیل مجمع عمومی موسس منحصراَ در آن منتشر خواهد شد؛ چگونگی تخصیص سهم به پذیره نویسان .
    قانونگذار بررسی صحت اطلاعات مزبور را بر عهده " سازمان بورس" گذاشته است. به موجب ماده " 10 " لایحه ، تنها وظیفه مرجع ثبت شرکت ها در مورد اعلامیه پذیره نویسی این است که آن را مطالعه کند و با مندرجات قانون ، تطبیق دهد؛ مرجع مربوطه فقط کافی است اطمینان یابد که مواد مندرج در ماده " 9 " این لایحه و ماده " 6 " دستورالعمل سازمان بورس در اعلامیه ذکر شده است و تکلیفی ندارد که مطابقت این اطلاعات را با واقعیت تایید کند. به نظر می رسد مرجع اخیر می تواند در وقت مقتضی از موسسان شرکت در مورد اطلاعات داده شده توضیح بخواهد ، ولی حق تقاضای تغییر مندرجات قانون و نیز تکمیل آن ها را ندارد .
    اعلامیه پذیره نویسی باید توسط موسسین در جراید آگهی شود و نیز در بانکی که تعهد سهام نزد آن صورت می گیرد در معرض دید علاقه مندان قرار داده شود، انتشار پذیره نویسی منوط به اجازه مرجع ثبت شرکت هاست.
    2- مهلت پذیره نویسی
    با توجه به تبصره " 1 " از ماده " 23 " قانون بازار اوراق بهادار، پذیره نویسی باید ظرف مدتی انجام پذیرد که سازمان بورس تعیین می کند. مدت مذکور از " سی " روز تجاوز نخواهد کرد، لیکن سازمان می تواند با تقاضای موسسان و احراز ادله موجه ، حداکثر به مدت " سی " روز دیگر پذیره نویسی را تمدید کند. تبصره " 2 " همان ماده مقرر کرده است که نتایج توزیع و فروش اوراق بهادار ( از جمله سهام شرکت های در شرف تاسیس 9 باید به اطلاع سازمان برسد. برقراری تکالیف فوق برای حفظ حقوق سرمایه گذاران است که سرمایه شان بی دلیل در بانک باقی نماند. در همین راستاست که از طرفی تبصره " 3 " ماده فوق مقرر می کند که : " استفاده از وجوه تادیه شده ، پس از تکمیل فرایند عرضه عمومی توسط سازمان مجاز است " و از طرف دیگر تبصره " 4 " پیش بینی کرده است که : " در صورت عدم تکمیل فرایند عرضه عمومی ، وجوه گردآوری شده باید حداکثر ظرف 15 روز به سرمایه گذاران عودت داده شود ".
    باید توجه کرد که با وضع تبصره " 3 " از ماده " 23 " قانون بازار اوراق بهادار ، از این پس، حتی پس از ثبت شرکت ، برای استفاده از وجوه حاصل از پذیره نویسی باید " اجازه " سازمان بورس اوراق بهادار اخذ شود.
    3- ورقه تعهد سهم
    تعهد پذیره نویسی با امضای نوشته ای تحقق پیدا می کند که در قانون ایران از آن به " ورقه تعهد سهم " تعبیر می شود. این ورقه به پذیره نویسان امکان می دهد اطلاعاتی درباره شرکت به دست آورد. به موجب ماده " 13 " لایحه : " ورقه تعهد سهام باید مشتمل بر نکات زیر باشد :
    نام و موضوع و مرکز اصلی و مدت شرکت ؛ سرمایه شرکت ؛ شماره و تاریخ اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی و مرجع صدور آن ؛ تعداد سهامی که مورد تعهد واقع می شود و مبلغ اسمی آن و همچنین مبلغی که از آن بابت نقداَ در موقع پذیره نویسی باید پرداخت شود؛ نام بانک و شماره حسابی که مبلغ لازم توسط پذیره نویسان باید به آن حساب پرداخت شود ؛ هویت و نشانی کامل پذیره نویس؛ قید اینکه پذیره نویس متعهد است مبلغ پرداخت نشده سهام مورد تعهد را طبق مقررات اساسنامه شرکت پرداخت نماید ".
    قانونگذار ما، برخلاف قانونگذار " فرانسه " ، اجازه نداده است که حین تشکیل شرکت سهامی عام ، یا افزایش سرمایه ، پذیره نویسان به جز وجه نقد چیزی به عنوان آورده به شرکت بیاورند. البته ، قانونگذار ، در ماده " 76 " لایحه در مورد تکلیف صاحبان سهامی که آورده غیرنقدی آورده اند صحبت کرده و ضمن محدود کردن این تکلیف به " موسسان " در مورد پذیره نویسان معین نکرده و در مورد آنان فقط به تسلیم ورقه تعهد سهم اشاره نموده است که وجه آن باید نزد بانک در حسابی که به " نام شرکت در شرف تاسیس " افتتاح شده گذاشته شود.
    تبصره " یک " ماده " 158 " لایحه نیز در این باره صراحت بیشتری دارد. به موجب این تبصره : " فقط در شرکت سهامی خاص، تادیه مبلغ اسمی سهام جدید به غیرنقد مجاز است ". بدین ترتیب ، بدیهی است پذیره نویسان شرکت سهامی عام نمی توانند به عنوان آورده و در قبال سهامی که به آن ها تخصیص داده می شود ، چیزی جز وجه نقد تسلیم کنند.
    4- قطعیت پذیره نویسی
    امضای ورقه تعهد سهم و تسلیم آن از جانب پذیره نویس به بانک به منزله پایان عمل پذیره نویسی است. از این زمان پذیره نویس نمی تواند به تعهد خود به موجب ورقه عمل نکند. پذیره نویسی به منزله قبول ایجاب موسسان به پذیره نویسی است. ماده " 15 " لایحه مقرر کرده است : " امضای ورقه تعهد سهم به خودی خود ، مستلزم قبول اساسنامه شرکت و تصمیمات مجامع عمومی صاحبان سهام می باشد ". منظور قانونگذار این است که امضاء و طبعاَ تسلیم ورقه تعهد سهم به منزله " پیوستن " به شرکت است.
    5- ضمانت اجرای شرایط پذیره نویسی
    در اینجا سوال این است که اگر ورقه تعهد سهم به طریقی که در لایحه مقرر شده، تنظیم نشود، تعهد پذیره نویس قابل قبول است یا به سبب عدم رعایت قواعد شکلی مندرج در قانون اخیر باید آن را باطل تلقی کنیم ؟ به نظر می رسد، مقررات مندرج در ماده " 13 " لایحه جنبه " آمره " دارد ؛ زیرا در جهت حفظ حقوق عمومی وضع شده و قصد قانونگذار این بوده است که پذیره نویس، با اطلاع کامل از وضعیت شرکت ، رضایت خود را به پیوستن به آن اعلام کند. از نظر قانونگذار، رضایتی صحیح خواهد بود که تحت شرایط مندرج در ماده " 13 " لایحه مذکور ابراز شده باشد. بنابراین، هر گاه ورقه تعهد سهم ، متضمن موارد فوق نباشد، از نظر شکلی باطل است.
    ج) : ماهیت حقوقی پذیره نویسی
    قانونگذار در ماده " 15 " لایحه مقرر کرده است : " امضای ورقه تعهد سهم به خودی خود ، مستلزم قبول اساسنامه شرکت و تصمیمات مجامع عمومی صاحبان سهام می باشد " ؛ یعنی در واقع، پذیره نویس با امضای ورقه تعهد سهم ، اساسنامه شرکت را که به منزله قرارداد شرکت است امضاء کرده است.
    بدین ترتیب ، پذیره نویسی به انعقاد قراردادی منجر می شود که برای پذیره نویس هم ایجاد تعهد می کند و هم ایجاد حق. " تعهد " او ، آوردن حصه ای است که تعهد کرده ، و " حق " او نیز این است که عضو شرکت باشد. با وجود این ، تعهد او متضمن حق فسخی است که قانونگذار در ماده " 19 " لایحه برای او قائل شده است. در واقع ، تعهد او منوط به این است که شرکت ظرف " شش " ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه مذکور در ماده " 6 " لایحه به ثبت برسد. هر گاه شرکت در مهلت تعیین شده به ثبت نرسد هر کدام از پذیره نویسان و موسسان می توانند از شرکت خارج شوند.
    د) : میزان پذیره نویسی
    مطابق ماده " 16 " لایحه ، تشکیل شرکت سهامی منوط به این است که " ... تمام سرمایه شرکت صحیحاَ تعهد گردیده و اقلاَ 35 درصد آن پرداخت شده باشد ..." البته پذیره نویسی باید به طور واقعی انجام شود نه صوری، در غیر این صورت معتبر نخواهد بود ؛ مانند وقتی که موسسان از بستگان خود می خواهند که فعلاَ پذیره نویسی کنند تا سرمایه معین شده در طرح اساسنامه تعهد شود و توافق می کنند که بعداَ سهام تخصیص داده شده به آنان را خریداری کنند. با این اقدام ، چون پذیره نویسان ، در واقع، قصد شریک شدن در شرکت را ندارند، پذیره نویسی آنان باطل است و این بطلان ، برحسب مورد ، نتایجی را دربرخواهد داشت.
    موسسان باید تعهد صحیح و کامل سرمایه از طرف پذیره نویسان و موسسان را احراز کنند. قانونگذار در ماده " 16" لایحه ، ضمن بیان این قاعده مقرر کرده که این احراز باید قبل از تشکیل مجمع عمومی موسس صورت گیرد ؛ ولی پیش بینی نکرده است که احرازبه موجب سند رسمی باشد یا عادی؟ در " حقوق ایران " صرف تنظیم سند عادی در مورد احراز پذیره نویسی کفایت می کند و تنظیم آن به منزله تصدیق تعهد صحیح و کامل سرمایه است.
    هر گاه سرمایه شرکت به طور کامل و صحیح تعهد نشود و نیز " 35 " درصد مقرر در قانون پرداخت نگردد، شرکت نمی تواند تشکیل شود. مساله ای که در این جا مطرح می شود این است که اگر سرمایه تعهد شده کمتر از مبلغ تعیین شده در طرح اساسنامه باشد، می توان مبلغ سرمایه شرکت را به اندازه ای که تعهد شده است تقلیل داد یا خیر ؟

  • نظرات() 
  • دوشنبه 25 شهریور 1398


     
    سرمایه گذاری خارجی به موجب ماده 1 قانون سرمایه گذاری عبارت است از : " به کارگیری سرمایه خارجی در یک بنگاه اقتصادی جدید یا موجود پس از اخذ مجوز سرمایه گذاری ". لذا به موجب این تعریف و به اختصار سرمایه گذاری خارجی عبارت از به کارگیری سرمایه خارجی در یک بنگاه اقتصادی است.

    سرمایه گذار خارجی ممکن است یک سرمایه گذاری جدید را راه اندازی نماید یا آن که اقدام به سرمایه گذاری و ثبت نمودن شرکت بنماید. از آن جا که به موجب ذیل تعریف مزبور، پس از اخذ مجوز سرمایه گذاری است که سرمایه گذاری خارجی به موجب قانون سرمایه گذاری مورد شناسایی و حمایت قرار خواهد گرفت و با توجه به آن که به موجب ماده 2 قانون سرمایه گذاری، سرمایه گذاری خارجی در صورتی مورد پذیرش قرار می گیرد که " به منظور عمران و آبادی و فعالیت تولیدی اعم از صنعتی، معدنی ، کشاورزی و خدمات " باشد، بنابراین چنین نتیجه گیری می شود که فعالیت بنگاه اقتصادی جدید یا موجود باید در راستای هدف های فوق انجام شود.
    اگرچه " سرمایه گذاری خارجی " در مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد تعریف نشده است ، لیکن " سرمایه گذاری " طبق مقررات ذکر شده عبارت است از " به کارگیری سرمایه در اشکال مختلف در هر یک از فعالیت های اقتصادی به منظور تولید کالا یا خدمات " .
    با این حال به رغم عدم صراحت قانونی، بدیهی است سرمایه گذاری مزبور تنها پس از اخذ مجوز سرمایه گذاری مورد حمایت قرار خواهد گرفت.

    شرایط پذیرش ثبت شرکت و سرمایه گذاری خارجی
    ماده 4 مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد ، شرایط پذیرش را چنین عنوان می نماید : " سرمایه ها تحت شرایط زیر پذیرفته شده و مشمول این مقررات خواهند بود :
    الف- در فعالیت های مجاز در هر منطقه به کار برده شود.
    ب- مراحل کامل اخذ مجوز سرمایه گذاری و ثبت سرمایه را طی کند.
    ج- مستلزم اعطای امتیاز حقوق انحصاری به سرمایه گذار توسط سازمان نباشد.
    همان گونه که ملاحظه می شود، تنها سه شرط برای پذیرش سرمایه گذاری خارجی در مناطق آزاد مورد توجه قرار گرفته است. شرط اول آن که سرمایه گذاری خارجی در یکی از فعالیت های مجاز در هر منطقه صورت گیرد. لزوم مجاز بودن فعالیت در " منطقه آزاد " از آن جهت است که این مناطق مقررات مخصوص به خود را دارند و مجاز بودن فعالیت هم بر همان اساس و با توجه به همان مقررات سنجیده می شود .
    شرط دوم دو مساله را مورد توجه قرار می دهد. نخست این که سرمایه گذار خارجی مجوز سرمایه گذاری را طبق مقررات اخذ نموده باشد و دوم این که ظرف مدتی که در مجوز سرمایه گذاری تعیین شده است، درصد معینی از سرمایه را طبق مجوز برای شروع عملیات اجرایی به منطقه وارد نماید. لزوم وارد نمودن سرمایه ظرف مدت مشخص اگرچه از جمله شرایطی نمی باشد که در پذیرش پروژه از سوی کمیته سرمایه گذاری مورد توجه قرار می گیرد ، ولی از جمله شرایطی است که سرمایه گذاری را تحت پوشش " مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد " قرار می دهد. مفاد این بند تا حدود زیادی مشابه مفاد ماده 32 آیین نامه سرمایه گذاری می باشد که بر طرح های سرمایه گذاری در سرزمین اصلی حکومت می نماید.
    طبق ماده مزبور اگر سرمایه گذار خارجی در طی مدت مشخص شده در مجوز بخشی از سرمایه خود را که حاکی از عزم سرمایه گذار برای اجرای طرح است به کشور وارد ننماید و یا به تمدید مدت اقدام نکند ، " مجوز سرمایه گذاری وی باطل شده تلفی خواهد شد ". بدیهی است در چنین صورتی، یعنی در صورت بطلان مجوز ، پروژه سرمایه گذاری از پوشش قانون سرمایه گذاری خارج خواهد گردید.
    شرط سوم نیز همان گونه که در ابتدای مقاله آورده شد ، اشاره دارد بر " عدم اعطای امتیاز حقوق انحصاری به سرمایه گذار از سوی سازمان " .
    نکته قابل توجه آن که همان گونه که ملاحظه گردید ، مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد تجاری- صنعتی به انواع و اشکال سرمایه گذاری های قابل پذیرش اشاره ای ندارد ، بنابراین نه تنها هر یک از اشکال سرمایه گذاری های مندرج در ماده 3 قانون سرمایه گذاری، بلکه سرمایه گذاری در قالب سایر اشکال حقوقی نیز در چارچوب قوانین و مقررات عمومی این مناطق، در مناطق آزاد امکان پذیر خواهد بود.
    لازم به ذکر است، هر یک از سازمان های مناطق آزاد تجاری – صنعتی که به موجب اساسنامه ای یکسان به منظور انجام دادن امور زیربنایی، عمران و آبادانی ، رشد و توسعه اقتصادی ، سرمایه گذاری و افزایش درآمد عمومی ، ایجاد اشتغال سالم و مولد ، تنظیم بازار کار و کالا ، حضور فعال در بازارهای جهانی و منطقه ای ، تولید و صادرات کالاهای صنعتی و تبدیلی و ارائه خدمات عمومی تشکیل گردیده اند ، وظیفه صدور مجوز سرمایه گذاری را برای هر یک از طرح های سرمایه گذاری همان منطقه بر عهده دارند.
    با وجود این که وظیفه مراجعه به سازمان هر یک از مناطق آزاد جهت اخذ مجوز سرمایه گذاری وظیفه ای است که بر اساس مقررات سرمایه گذاری در مناطق آزاد به کلیه سرمایه گذاران اعم از داخلی و خارجی تحمیل شده است، لیکن برای رسیدگی به درخواست های سرمایه گذاران خارجی که متقاضی و حمایت های ویژه ای هستند که تنها برای خارجیان وجود دارد ، از جمله جبران خسارت در صورت ملی شدن ، کمیته ای خاص در نظر گرفته شده است. کمیته مزبور که به ظاهر تنها برای تضمین و حمایت موضوع ماده 21 قانون اطلاح قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری- صنعتی در خصوص جبران عادلانه خسارت در صورت ملی شدن یا سلب مالکیت تشکیل می شود، از نمایندگان دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد ( رئیس کمیته ) ، سازمان سرمایه گذاری و کمک های اقتصادی و فنی ( وزارت امور اقتصادی و دارایی ) و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ترکیب یافته است.
    درخواست های سرمایه گذاران خارجی توسط کمیته مزبور بررسی می شود و سپس بر اساس پیشنهاد این کمیته و تصویب اکثریت وزیران عضو شورای عالی مناطق آزاد ، مجوز سرمایه گذاری و ثبت شرکت صادر خواهد شد.لازم به ذکر است هرگونه تغییر در مشخصات درج شده در پرسشنامه و مجوز سرمایه گذاری با اطلاع سازمان هر یک از مناطق و حسب تشخیص سازمان با موافقت مرجع صادرکننده مجوز هر منطقه صورت خواهد گرفت.
    از انتخابتان متشکریم

  • نظرات() 
  • شنبه 23 شهریور 1398


     

    تبدیل و انحلال و تصفیه سه مرحله پایانی شرکت سهامی هستند. با این تفاوت که تبدیل به حیات شرکت خاتمه نمی دهد ولی انحلال قطعاَ به فعالیت شرکت خاتمه می دهد. شرکت همانطوری که در یک لحظه به وجود نیامده است، در یک لحظه خاتمه نمی یابد بلکه در مدتی بعد از تغییر یا انحلال که ممکن است دو سال یا بیشتر به طول انجامد، باید مطالبات شرکت وصول و بدهی های آن پرداخت و حساب ها تصفیه شود و پس از به صفر رسانیدن سرمایه شرکت به حیات شخصیت حقوقی پایان بخشند.

    در این مقاله به بررسی موارد انحلال شرکت سهامی می پردازیم. علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانند مقالات ذیل را نیز مورد مطالعه قرار دهند :
    - آثار انحلال شرکت چیست ؟
    - مدارک و مراحل ثبت انحلال شرکت
    - صورت جلسه انحلال شعبه شرکت سهامی خاص

    موارد انحلال شرکت سهامی :
    موارد انحلال شرکت سهامی گاه در قانون پیش بینی شده است در این صورت انحلال قانونی است و گاهی شرکت به دستور دادگاه منحل می شود در این صورت انحلال قضایی است.
    • الف- انحلال قانونی
    قواعد عمومی انحلال شرکت ها در مورد شرکت سهامی قابل اعمال است .
    طبق بند 1 و 2 ماده 186 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری شرکت سهامی در موارد ذیل منحل می شود :
    1- وقتی که شرکت موضوعی را که برای آن تشکیل شده است انجام داده یا انجام آن غیرممکن شده باشد.
    2- شرکت برای مدت معین تشکیل گردیده و آن مدت منقضی شده باشد، مگر اینکه مدت مذکور قبل از انقضاء تمدید شود.
    3- مجمع عمومی فوق العاده به هر علتی به انحلال شرکت رای دهد .
    4- ادغام یا تجزیه در صورتی که منجر به محو شخصیت حقوقی شرکت شود.
    5- صدور حکم قطعی دادگاه مبنی بر انحلال در مواردی که در قانون مقرر شده است.
    1- انجام موضوع معین
    معمولاَ در اساسنامه شرکت های تجاری موضوع شرکت با اهمیت و دقت خاص معین می شود زیرا شرکت فقط در موضوعی می تواند فعالیت داشته باشد که در اساسنامه قید شده است و چون فعالیت خارج از موضوع شرکت ممنوع است، موسسین سعی می کنند وسیع ترین دامنه شمول را برای فعالیت شرکت انتخاب نمایند. به طوری که در روزنامه رسمی گاهی دو یا سه صفحه از روزنامه به تعیین موضوع یک شرکت اختصاص داده می شود.
    در شرکت سهامی تعیین موضوع شرکت به نظر شرکاء است که حدود عملیات شرکت را معین می کنند. ولی از جهت حفظ حقوق دیگران و رعایت مشروعیت رقابت و ممنوعیت انتخاب یک موضوع برای چند شرکت همنام ، اداره ثبت شرکت ها بر انتخاب موضوع شرکت نظارت دارد. موضوع شرکت معمولاَ نوعی انتخاب می شود. به عنوان مثال شرکتی برای امور ساختمانی تشکیل و به ثبت می رسد. این انتخاب به شرکت اجازه می دهد که پس از انجام یک پروژه ساختمانی اقدام به ساخت پروژه دیگر نماید و یا هم زمان چندین پروژه ساختمانی را در دستور کار خود قرار دهد. در این صورت موضوع انتخاب شده موضوع دائمی انجام فعالیت شرکت است.
    در مواردی دیگر شرکت برای انجام پروژه معین تشکیل می شود و پس از آن شرکت حق ادامه فعالیت در پروژه دیگری ندارد. شرکتی که برای ساخت پروژه ساختمانی معین مانند تونل مانش یا برج مخابراتی تهران تشکیل می شود، پس از ساخت موضوعی که به خاطر آن تاسیس و تشکیل شده است منحل می شود. زیرا در تعیین موضوع شرکت فعالیت دیگری گنجانیده نشده است و شرکت از ابتدا برای انجام موضوع خاص تشکیل شده است و غیر از آنچه در مجمع عمومی موسس سهامداران بر آن توافق نموده اند شرکت حق مبادرت به امر دیگری ندارد. در پایان شرکت بدون موضوع می ماند و به طور قهری منحل می شود.
    موضوع معین شرکت با مشکل دیگری نیز مواجه است که عبارت است از عدم امکان تحقق موضوعی که شرکت برای انجام آن تاسیس شده است. در مواردی که موضوع شرکت نوع عام فعالیتی تعیین شده است با عدم امکان انجام یک پروژه شرکت می تواند پروژه دیگری را در دستور کار خود قرار دهد ، ولی در مواردی که موضوع معین و خاص است در صورت عدم امکان انجام موضوع شرکت منحل می شود. البته مجمع عمومی فوق العاده با تغییر اصلاح اساسنامه و تغییر موضوع می تواند از انحلال شرکت جلوگیری نمایند زیرا در این حالت مشکل اساسی فقدان اراده سهامداران برای ادامه فعالیت شرکت است. عملی شدن موضوع شرکت یا غیرممکن شدن آن مانند انقضاء مدت در لحظه و زمان معین به وجود نمی آید و ارائه دلیل بر تحقق آن در زمان معین مانند ارائه دلیل بر عدم تحقق آن در زمان معین مشکل و گاهی ممکن نیست . لذا منطقی است که تغییر موضوع برای جلوگیری از انحلال شرکت به مدت کوتاه و معقول پس از تحقق موضوع یا اثبات عدم امکان انجام موضوع انجام شود.
    انجام موضوع شرکت و یا عدم امکان انجام موضوع شرکت در شرکت اشخاص نیز از موارد انحلال ذکر شده است. در بند الف ماده 186 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری تجارت ناظر بر فقرات 1 و 2 و 3 ماده 93 قانون تجارت و ماده 199 قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت 1347 وقتی که شرکت برای انجام موضوعی تشکیل شده است و آن موضوع را انجام داده است یا انجام آن غیرممکن باشد، شرکت منحل می شود.
    2- انقضاء مدت
    طبق بند 2 ماده 185 منطبق بر قوانین قبلی و قاعده کلی در صورتی که شرکت سهامی برای مدت معین تشکیل گردیده و آن مدت منقضی شده باشد، منحل می شود. مگر اینکه مدت قبل از انقضاء تمدید شده باشد.
    انقضاء مدت از موارد عام و مخصوص شرکت شخص یا سرمایه نیست زیرا علاوه بر بند 2 ماده 186 مرقوم و بند الف ماده 136 قانون تجارت نیز مقرر شده است که در صورت انقضاء مدت ، شرکت منحل می شود . در بند 3 ماده 54 قانون بخش تعاونی نیز انقضاء مدت از موارد انحلال شمرده شده است.
    در شرکت نامه و اساسنامه شرکت ها، مدت شرکت باید قید شده باشد. در این صورت پس از انقضاء مدت شرکت خود به خود منحل می گردد و نیاز به عمل حقوقی دیگری ندارد. زیرا موضوع شرکت اگرچه معین و عام ، ولی برای مدت معین و محدود بوده است و خارج از مدت مقرر برخلاف اراده سهامداران نمی تواند فعالیت داشته باشد. در مواردی که شرکت برای مدت معین تشکیل می شود نیز با اصلاح اساسنامه و تمدید مدت به صورت محدود یا نامحدود امکان ادامه فعالیت شرکت وجود دارد. ولی در این صورت مدت شرکت قبل از انقضاء مدت تعیین شده باید تمدید شود.
    در عمل انقضاء مدت شرکت و مشکل ناشی از محدودیت موضوع شرکت از طرف اداره ثبت شرکت ها به شرکت اطلاع داده می شود تا در صورت تمایل اقدام به رفع مشکل نمایند. ارسال نامه و وصول آن توسط مدیران شرکت و اقدام برای تغییر موضوع و تمدید مدت ، طوری است که معمولاَ مدتی پس از انقضاء مدت و یا موضوع اقدام به تمدید و یا تغییر موضوع می شود. به این علت یک مدت شش ماهه وقفه در اداره ثبت شرکت ها معمول شده است. به این معنی که تا شش ماه بعد از انقضاء مدت مندرج در اساسنامه و یا شرکت نامه امکان تمدید مدت وجود دارد.
    در اساسنامه های چاپی سازمان ثبت اسناد و املاک مدت شرکت به کرات نامحدود انتخاب نشده است و با همین مدت نامحدود شرکت ثبت می شود. ولی مدت نامحدود یعنی چه ؟ آیا به معنی نداشتن مدت است یا انقضاء و پایان شرکت در هر وقتی که اتفاق افتد. در هر دو مورد مدت شرکت معین نیست و با وجود این ثبت می شود.
    3- ورشکستگی
    ورشکستگی نیز از موارد عمومی و قانونی انحلال همه شرکت ها است با ورشکستگی شرکت سهامی به یکی از دو نهایت خود می رسد به این توضیح که در تاسیس شرکت نفع و ضرر محتمل است و ضرر مکرر به ورشکستگی منجر می گردد.
    4- تصمیم مجمع عمومی فوق العاده
    در هر موقع که مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام به هر علتی رای به انحلال شرکت سهامی دهد، شرکت منحل می شود. برای اعلام انحلال دلیل خاصی لازم نیست و به صرف اینکه مجمع عمومی فوق العاده به درستی دعوت و رای به انحلال دهد، شرکت منحل و وارد مرحله تصفیه می گردد.
    • ب) انحلال قضایی
    همان طور که گفتیم ، انحلال قضایی به مواردی گفته می شود که دادگاه حکم به انحلال شرکت می دهد. موارد انحلال قضایی شرکت سهامی در ماده 187 قانون شرکت های تجاری و اشخاص حقوقی فوق الذکر به شرح ذیل شمرده شده است :
    1- راکد ماندن شرکت
    در صورتی که تا یک سال پس از به ثبت رسیدن شرکت هیچ اقدامی جهت انجام موضوع شرکت صورت نگرفته باشد و نیز در صورتی که فعالیت های شرکت در مدت بیش از یک سال متوقف شده باشد، شرکت باید منحل شود و یا تحرک پیدا نماید.
    پس از تشکیل مجمع عمومی موسس و تاسیس شرکت حداکثر یکسال بعد از ثبت کردن شرکت باید اقداماتی جهت انجام موضوع آن انجام شود. اگر شرکت در این مدت ثبت نشود و یا اینکه پس از ثبت عملاَ فعالیتی نداشته باشد به درخواست ذینفع به دستور دادگاه شرکت منحل می شود.
    2- عدم تشکیل مجمع عمومی سالانه
    در آموزش هیات مدیره شرکت سهامی که بسته به اوضاع و احوال در هر صورت مجمع عمومی سالانه برای رسیدگی به حساب های هر یک از سال های مالی باید تشکیل گردد. ولی اگر با همه تلاشی که انجام شده هیچ کدام از مراجع صلاحیت دار اقدام به دعوت مجمع عمومی عادی ننماید و مجمع عمومی تشکیل نشود و یا اینکه هیچ تلاشی برای تشکیل آن نشود، و مدت ده ماه از تاریخی که اساسنامه برای تشکیل مجمع معین کرده است، سپری شود در این صورت ادامه حیات شرکت با مشکل مواجه می گردد. لذا به درخواست ذینفع و دستور دادگاه شرکت منحل می گردد.
    3- بلاتصدی ماندن پست مدیریت
    همان طور که می دانیم، پست مدیریت شرکت نباید بلاتصدی مانده باشد. در صورتی که پست تمام یا بعضی از اعضای هیات مدیره و همچنین پست مدیر عامل شرکت طی مدتی زائد بر شش ماه بلامتصدی مانده باشد هر ذینفع می تواند به دادگاه جهت انحلال شرکت مراجعه نماید. یا اینکه بیش از شش ماه تعداد شرکاء و یا سهامداران شرکت از حداقل مقرر در قانون کمتر باشد.
    4- سکوت در موارد انحلال قانونی
    یکی دیگر از موارد انحلال قضایی موارد مندرج در مواد 93 و 94 ق. ا. ح. ش. ت است . طبق این مقررات در صورتی که در اثر زیان های وارده سرمایه شرکت از حد قانونی کمتر شود در صورتی که مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام جهت اعلام انحلال شرکت تشکیل نشود و یا رای به انحلال شرکت ندهد، انحلال قانونی تبدیل به انحلال قضایی می شود و از دادگاه می شود تقاضای انحلال شرکت را نمود.
    در موارد فوق الذکر مندرج در بندهای یک و دو و سه ماده 186 قانون جدید دادگاه بلافاصله بر حسب مورد به مراجعی که طبق اساسنامه صلاحیت اقدام دارند مهلت متناسبی که حداکثر از شش ماه تجاوز نکند می دهد تا نسبت به رفع موجبات انحلال اقدام نمایند. با دادن مهلت دادگاه بی میلی خود را نسبت به اعلام انحلال نشان می دهد ولی در صورتی که ظرف مهلت مقرر موجبات انحلال رفع نشود دادگاه ناگزیر از صدور حکم به انحلال شرکت خواهد بود.

  • نظرات() 
  • شنبه 23 شهریور 1398

     

    امروزه نگاهی گذرا به کشورهای اطراف کافی می باشد تا روشن شود که چگونه حضور شرکت های خارجی به بازسازی و پیشرفت کشورهای دیگر منجر گردیده است. باید دانست منظور از " شرکت های خارجی " در این جا، شرکت هایی می باشند که به دلیل داشتن تابعیتی متفاوت از تابعیت ایرانی، " خارجی " تلقی می گردند.

    در این مقاله مقررات مربوط به لزوم ثبت شرکت های خارجی ، شعبه و نمایندگی را مورد بررسی قرار می دهیم . خوانندگان محترم، علاوه بر مطالعه این نوشتار ، می توانند به سایر مقالات سایت نظیر مقالات ذیل مراجعه نمایند :
    - مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت های خارجی
    - مدارک لازم برای ثبت شعبه شرکت خارجی در ایران
    - طریقه ی ثبت شعبه شرکت خارجی
    - نحوه ی ثبت شرکت های خارجی

    لزوم ثبت شرکت خارجی ، شعبه و نمایندگی چیست ؟
    علی رغم آن که قانون اجازه ثبت یا نمایندگی شرکت های خارجی و آیین نامه اجرایی آن، هیچ گونه اشاره ای به لزوم ثبت شعبه یا نمایندگی شرکت های خارجی ندارند و تنها اجازه ثبت آن ها را با رعایت مقررات مخصوصی صادر نموده اند ، با وجود این چون به موجب قانون فوق شرکت های خارجی می توانند " در چارچوب قوانین و مقررات کشور به ثبت شعبه یا نمایندگی خود اقدام کنند " و به موجب قوانین و مقررات کشور لزوم ثبت آن ها ضروری قلمداد گردیده است، بنابراین شرکت های خارجی نه تنها به ثبت شعبه و نمایندگی های خود مجاز می باشند، بلکه برای فعالیت در کشور ایران ملزم به ثبت خواهند بود.
    طبق ماده 3 قانون ثبت شرکت ها، مصوب 1310 : " از تاریخ اجرای این قانون هر شرکت خارجی برای اینکه بتواند بوسیله شعبه یا نماینده به امور تجاری یا صنعتی یا مالی در ایران مبادرت نماید باید در مملکت اصلی خود شرکت قانونی شناخته شده و در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشد ." سوالی که در رابطه با ماده مزبور که هنوز به قوت و اعتبار خود باقی می باشد، مطرح می گردد این است که شرکت خارجی برای آن که بتواند در ایران از طریق شعبه یا نمایندگی به فعالیت مشغول شود، چه چیزی باید در اداره ثبت شرکت ها ثبت گردد ؟ زیرا از یک سو همان گونه که ملاحظه گردید ماده 3 یاد شده به لزوم ثبت خود شرکت خارجی اشاره دارد و همچنین برخی از مواد آیین نامه قانون مزبور تحت عنوان " نظامنامه اجرای قانون ثبت شرکت ها " مصوب 1310 به لزوم ثبت شعبه و نمایندگان آن توجه دارد ، حال آن که از سوی دیگر آیین نامه ثبت شعبه یا نمایندگی، مصوب 1378 تنها به نحوه ثبت شعبه یا نمایندگی اشاره نموده است، بدون آن که توجهی به ثبت خود شرکت خارجی داشته باشد.
    در پاسخ به این سوال به نظر می رسد که باید به هر یک از دو دسته مقررات یاد شده به دقت توجه گردد تا در صورت امکان بین آن ها جمع شود، در غیر این صورت مشخص گردد که کدام دسته از قوانین بر دسته دیگر برتری و ارجحیت دارد.
    از مطالعه دقیق مقررات مصوب 1310 چنین استباط می شود که آن چه که باید در ایران به ثبت برسد، نخست : خود شرکت خارجی و دوم : شعب و نمایندگان شرکت خارجی می باشد. این موضوع نه تنها از مفاد ماده 3 قانون ثبت شرکت ها، بلکه از مفاد ماده 5 نظامنامه یاد شده نیز استباط می شود. طبق ماده 5 مزبور : " برای ثبت هر شرکت خارجی تقدیم اسناد ذیل لازم است ..." بنابراین به طور قطع خود شرکت خارجی باید ثبت شود. اما در خصوص ثبت نماینده با مواد ذیل روبرو هستیم. به موجب بند 3 ماده فوق از جمله این اسناد " یک نسخه مصدق از اختیارنامه نماینده عمده شرکت در ایران و در صورتی که شرکت چند نماینده مستقل در ایران داشته باشد یک نسخه مصدق از اختیارنامه هر یک از آن ها " می باشد. طبق مواد 10، 11 و 12 نظامنامه فوق الاشعار اگر نماینده عمده یا مستقل شرکت خارجی تغییر یابد ، این موضوع باید ثبت شود. مضاف بر این که طبق ماده 8 همان نظامنامه ، ثبت شعبه هر شرکت خارجی به ارائه مدارک وابسته می باشد و طبق ماده 11 آن، اگر شعبه جدیدی تاسیس شود، باید ثبت گردد. بنابراین نتیجه می گیریم که ثبت هر یک از شرکت خارجی، نماینده و شعبه آن به موجب نظامنامه مزبور الزامی خواهد بود.
    به رغم آن که هر یک از مواد فوق نحوه ثبت کردن شرکت ، شعبه و نماینده خارجی را بیان می نماید ، با این حال ماده اصلی که تعیین می نماید چه چیزی در اداره ثبت شرکت ها ثبت می گردد، ماده 14 نظامنامه یاد شده است. طبق ماده مزبور : " در دائره ثبت شرکت ها دفتر مخصوصی برای ثبت کردن شرکت های خارجی خواهد بود و شرکت های مزبور باید در این دفتر به ترتیب تقاضا و در تحت نمره ترتیبی ثبت شوند ." بنابراین آن چه که در دفتر مخصوص ثبت می شود ، شرکت خارجی است. با این حال به موجب دو ماده بعدی آن، نخست : مقرر گردیده است که در دفتر مذکور باید برای ثبت هر شرکت دست کم 4 صفحه سفید تخصیص داده شود و کلیه شعبه های شرکت که تقاضای ثبت آن ها می شود و همچنین تغییرهای دیگر که به تدریج حاصل می شود، ذیل ثبت خود شرکت در صفحه های ذکر شده ثبت گردند . دوم : برای هر شرکت باید پرونده مخصوص تشکیل شود تا اظهارنامه و هر سندی که ضمیمه است و کلیه اوراق راجع به آن شرکت ، شعبه یا نمایندگی در آن ضبط گردد.
    در قانون اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی شرکت های خارجی و آیین نامه اجرایی آن نه تنها به نحوه ثبت خود شرکت خارجی اشاره ای نشده است، بلکه هیچ گونه دفتر مخصوصی برای ثبت شعبه یا نمایندگی شناخته نشده است . عدم پیش بینی دفتر مخصوص این نظر را تقویت می نماید که مقررات سال 1310 مورد نسخ ضمنی نیز واقع نشده است . زیرا اگر بر نسخ مقررات مزبور قائل گردیم، دیگر هیچ دفتری برای ثبت شرکت های خارجی وجود نخواهد داشت. لزوم پیش بینی دفتر در مقررات مربوط تا آن جا اهمیت دارد که همان گونه که در سایر مقالات سایت بیان شد، اگرچه لزوم ثبت اسم تجاری از سال 1311 مورد توجه قانونگذار قرار گرفته است و مقررات مربوط به آن به موجب مقررات پیش بینی نشده است، هیچ گاه اسامی مزبور در اداره مربوطه ثبت نگردیده اند. لذا نتیجه می گیریم که در حال حاضر نیز با توجه به آن که تنها دفتر موجود به موجب مقررات در این زمینه به لزوم ثبت خود شرکت خارجی اشاره دارد، ابتدا شرکت های مزبور باید به ثبت برسند و سپس در کنار ثبت خود شرکت ، شعبه ها و نمایندگی های شرکت خارجی به ثبت خواهند رسید.
    لازم به ذکر است که قانون اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی شرکت های خارجی و آیین نامه اجرایی آن هیچ گونه ضمانت اجرایی برای عدم ثبت شرکت های خارجی بیان نمی نماید. لیکن ماده 5 قانون ثبت کردن شرکت ها در این باره چنین مقرر نموده است : " اشخاصی که به عنوان نمایندگی یا مدیریت شعبه شرکت های خارجی در ایران اقدام به امور تجاری یا صنعتی یا مالی کرده و قبل از انقضاء موعد مقرر تقاضای ثبت نکنند به تقاضای مدعی العموم بدایت و به حکم محکمه ابتدایی طهران محکوم به جزای نقدی از 50 تومان تا هزار تومان خواهند شد و به علاوه محکمه برای هر روز تاخیر پس از صدور حکم متخلف را به تادیه پنج الی پنجاه تومان محکوم خواهد کرد و هر گاه حکم فوق قطعی شده و تا سه ماه پس از تاریخ ابلاغ آن تخلف ادامه یابد، دولت از عملیات نماینده یا مدیر شعبه شرکت متخلف جکوگیری خواهد نمود ."
    صرف نظر از آن که مبلغ جریمه نقدی فوق در حال حاضر فاقد ارزش کافی برای الزام قانونی محسوب می شود ، به نظر می رسد که ضمانت اجرای مندرج در ذیل ماده ، اگرچه هنوز هم قابل قبول است ولی کافی نیست ، و به تجدید نظر و بازبینی نیاز دارد . زیرا نه تنها چون تعقیب شرکت منوط به تقاضای دادستان است ، چنان چه امر مهمی اتفاق نبافتد ، دادستان کمتر متوجه شرکت های مزبور می شود ، بلکه بر فرض توجه نیز در نهایت دولت از عملیات شرکت مزبور جلوگیری به عمل خواهد آورد.
    در خصوص لزوم ثبت شرکت های خارجی در مناطق آزاد تجاری- صنعتی شایان توجه است که با وجود آن که به موجب تبصره 1 ماده 4 ضوابط ثبت شرکت ها و مالکیت های صنعتی و معنوی در مناطق آزاد ج. ا. ا . " هر شرکت یا موسسه خارجی برای اینکه بتواند به وسیله شعبه یا نمایندگی در منطقه به فعالیت های اقتصادی مبادرت نماید باید در کشور متبوع خود مطابق قوانین و مقررات جاری آن کشور به تصدیق نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در آن کشور شرکت قانونی محسوب شود و در واحد ثبتی منطقه نیز به ثبت رسیده باشد " ، با وجود این ضمانت اجرایی برای عدم ثبت در این مناطق در نظر گرفته نشده است.

  • نظرات() 
  • شنبه 23 شهریور 1398

     
     
    امروزه ، تحولات بزرگ اقتصادی باعث شده است تا شرکت های تجاری علاوه بر فعالیت های درون مرزی، به فعالیت های برون مرزی و بین المللی نیز بپردازند. لذا حمایت از حقوق برند این شرکت ها در سایر کشورها نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است.

    همین طور که می دانیم ، اولین اقدام اساسی جهت حمایت بین المللی از علامت تجاری و برخورداری از حقوق مرتبط با ثبت علامت ، انعقاد معاهده پاریس بوده است . به موجب این کنوانسیون جهت حمایت از علائم تجاری در سطح بین المللی، مالک علامت ( شخص حقیقی یا حقوقی ) می بایست به طور جداگانه تعدادی تقاضانامه را در ادارات ثبت کشورهای مختلف عضو به زبان های گوناگون و با پرداخت هزینه های متفاوت و صرف زمان طولانی، تودیع نماید. اما در عین حال ماده 19 کنوانسیون مزبور به کشورهای عضو این اجازه را می دهد که بین خود ، موافقتنامه های ویژه ای برای حمایت از مالکیت صنعتی منعقد کنند. این موافقتنامه ها نباید ناقص مفاد کنوانسیون باشد.
    معاهدات مزبور می تواند دو جانبه یا چند جانبه باشند.
    به منظور ایجاد تسهیلات و رفع موانع موجود در راه گسترش علائم تجاری، تعدادی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس، اتحادیه ای بین المللی را در راستای کنوانسیون مزبور تشکیل داده و در آن سیستم مادرید را به عنوان دستورالعمل ثبت بین المللی علائم تجاری تصویب نمودند .
    ذیلاَ ضمن تشریح چگونگی ثبت علامت تجاری بین المللی مطابق این سیستم، هزینه های ثبت آن را نیز مورد بررسی قرار می دهیم . پیش از هر چیز، پیشنهاد می شود جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه به مقالات ذیل مراجعه نمایید :
    - مدارک لازم جهت ثبت بین المللی نام و علامت تجاری
    - نتایج ثبت بین المللی علامت تجاری

    • نحوه ثبت علامت تجاری بین المللی مطابق سیستم مادرید
    سیستم مادرید تحت مقررات دو معاهده یعنی موافقتنامه مادرید و پروتکل مادرید قرار دارد.
    موافقتنامه مادرید در تاریخ 14 آوریل 1891 منعقد شده و به مورخه های 14 دسامبر 1900 در بروکسل ، 2 ژوئن 1911 در واشنگتن ، 6 نوامبر 1925 در لاهه ، 2 ژوئن 1934 در لندن ، 15 ژوئن 1957 در نیس و 12 ژوئیه 1967 در استکهلم مورد بازنگری قرار گرفته است. آخرین اصلاحات انجام شده در این موافقتنامه به تاریخ 24 سپتامبر 1969 بوده است. پروتکل مربوط به این موافقت نامه نیز به تاریخ 27 ژوئن 1989 در مادرید تصویب شده و در سال 2000 میلادی وارد مرحله اجرایی شده است.
    سیستم مادرید توسط دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت فکری که ثبت بین المللی را انجام می دهد ، اداره می شود. هر کشوری که در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی عضویت دارد می تواند طرف موافقتنامه یا پروتکل یا هر دو قرار گیرد.
    در حال حاضر بیش از 85 کشور جهان عضو سیستم مادرید می باشند و با این نوع ثبت بین المللی علامت شما در یک یا همه این کشورها به انتخاب شما به ثبت می رسد.
    به موجب سیستم مادرید علامت با توجه به قوانین داخلی هر کشور مورد بررسی قرار می گیرد و سپس وارد مسیر بین المللی خود می شود. یعنی ثبت بین المللی علائم تجاری در مرحله اول با ثبت ملی در اداره مربوطه در کشور مبدا صورت می گیرد و سپس به صورت خودکار با تعیین کشورهای مورد نظر در سطح بین المللی انجام می شود.
    به این ترتیب با توجه به ماده 3 بند 1 موافقت نامه می توان مراحل ذیل را در ثبت یک علامت تجاری قائل بود :
    1- تکمیل فرم تقاضانامه ثبت
    2- ارائه به اداره کشور مبدا
    3- مطابقت مشخصات علامت مورد تقاضا در تقاضانامه ارائه شده با مشخصات موجود در دفتر ثبت ملی
    4- صدور گواهی و همچنین ذکر شماره های تشکیل پرونده و ثبت علامت در کشور مبدا و نیز تاریخ تقاضانامه برای ثبت بین المللی
    5- ارائه مدارک تکمیل شده با همه ضمائم به دفتر بین المللی
    با ثبت کردن علامت تجاری بین المللی ، مالک آن از حمایت های قانونی برخوردار می شود و وی می تواند برای متمایز نمودن کالا یا خدمات خود از آن استفاده نموده و یا در ازاء اخذ وجه ، شخص دیگری را مجاز به استفاده از این علامت خاص بنماید. در واقع حق استفاده انحصاری از علامت ثبت شده جهت استفاده بر روی محصولات و خدمات مورد نظر و یا ارائه مجوز استفاده از آن به دیگری، صرفاَ در اختیار صاحب علامت می باشد.
    شایان ذکر است ، تعداد علائم قابل ثبت در سطح جهان تقریباَ نامحدود هستند و مطابق با قانون مصوب کشورها، علامت تجاری ممکن است متشکل از یک یا چند کلمه ، حرف یا عدد باشد.
    همچنین علامت تجاری ممکن است برگرفته از شکل، نماد ، اشکال سه بعدی، نمادهای صوتی مانند اصوات موسیقی ، رایحه و یا رنگ دارای ویژگی متمایزکننده باشد، علامت تجاری می تواند شامل کلمه ، حرف و یا عدد و یا ترکیبی از آن ها باشد. علاوه بر علائم تجاری که مبدا تجاری کالاها یا خدمات را معین می کند، چند دسته دیگر از علائم به نام علائم جمعی و تاییدی نیز وجود دارند.
    علائم جمعی : علائم جمعی نشان ، برچسب ، کلمه یا عبارت یا هر علامت دیگری است که نشان می دهد کالاهای تولیدشده یا خدمات ارائه شده مربوط به اعضای یک سازمان یا اتحادیه خاص است. به طور مثال حروف "ILGWU" روی هر پیراهنی باشد نشان می دهد که این پیراهن از تولیدات اعضای یک اتحادیه بین المللی تولیدکننده لباس می باشد و بدین وسیله این پیراهن را از آن هایی که اشخاص خارج از اتحادیه تولید می کنند ممتاز می سازد.
    علائم تاییدی : علائم تایید کننده یا تصدیقی علائمی هستند که در جهت تایید کیفیت ، منبع ، منشاء و اصالت کالا یا خدمات به کار می رود. این علامت تصدیق و تایید می کند که کالا و خدمات مورد نظر موازین کیفی خاصی را حائزند.
    معمولاَ وقتی علامت تایید کننده بر روی کالاها به کار می رود ، مصرف کنندگان با اطمینان بیشتری به خرید کالاها یا خدمات می پردازند.
    علائم تجاری چنانچه " فاقد صفت مشخصه " و " وجه تمایز " باشند و با " منافع عمومی " مغایرت داشته باشند ، شرایط لازم برای ثبت شدن را ندارند.

    • هزینه ثبت علامت تجاری بین المللی
    مساله هزینه های پروسه ثبت یکی از مسائل مهمی است که ثبت کردن علامت در دفتر بین المللی، بدان موکول شده است. تمامی هزینه های ثبت شامل هزینه اصلی، هزینه بین المللی ، وصولی های اضافی ، هزینه های تبعی و هزینه های تکمیلی در 6 بند با ترتیب پرداخت و میزان و نحوه محاسبه آمده است. طبق موافقتنامه این هزینه ها عبارتند از :
    - حق الثبت اساسی : جهت پوشش دادن هزینه های دفتر بین الملل مرتبط با ثبت بین المللی
    - حق الثبت تکمیلی : که برای تعیین کشورهای مورد نظر برای تحصیل حمایت می باشد و هزینه آن برای تمام کشورها یکسان است. ( 73 فرانک سوئیس )
    - حق الثبت ضمیمه ای : زمانی که فهرست کالاها و خدمات درخواست شده جهت حمایت ، بیش از سه طبقه بندی بین المللی می باشد. ( 73 فرانک سوئیس برای هر طبقه )
    با توجه به آنچه گفته شد، امتیاز استفاده از این سیستم در ارزان و موثر بودن آن می باشد. یعنی تنها به وسیله یک تقاضانامه بین المللی واحد به یک زمان ( فرانسوی یا انگلیسی ) و پرداخت یک تعرفه به فرانک سوئیس، تحصیل و تامین حمایت از علائم اجباری در کشورهای تعیین شده در فرم درخواست میسر می گردد.
    پس از طی روند لازم برای ثبت کردن علامت در دفتر بین المللی، علامت ثبت شده برای مدت 20 سال معتبر خواهد بود.
    البته باید در نظر داشت که در طی پنج سال اول از تاریخ ثبت بین المللی، اعتبار ثبت بین المللی وابسته به ثبت اساسی در کشور مبدا است در بطلان ثبت اساسی طی این دوره ثبت بین المللی نیز هیچ اثری در کشورهای تعیین شده نخواهد داشت و می تواند به تقاضای اداره کشور مبدا باطل گردد. همچنین در صورت اعلام نتیجه دعوی نزد یک دادگاه پیش از انقضای دوره مزبور در خصوص لغو حمایت ملی مثلاَ به دلیل تعارض با یک علامت متقدم در آن کشور نیز ثبت بین المللی باطل می شود.
    ثبت بین المللی باید هر 10 سال یکبار با پرداخت تعرفه های مشخص تجدید شود. 6 ماه قبل از تاریخ انقضا علامت دفتر بین الملل یادداشتی را برای دارنده علامت یا وکیل وی جهت تجدید علامت ارسال خواهد کرد.
    از همراهیتان سپاسگزاریم.
    جهت کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس حاصل نمایید.

  • نظرات() 
  • شنبه 23 شهریور 1398


     
    امروزه شرکت های تجاری بالاخص شرکت های سهامی از نظر حقوقی و اقتصادی یکی از شرکت های مهم تجاری محسوب شده و نقش مهمی در توسعه اقتصادی کشورها ایفا می نمایند. نظر به اینکه شرکت های سهامی تنها مورد توجه پس انداز کنندگان نبوده بلکه با توسعه اقتصادی و رفاه عمومی ارتباط تنگاتنگی دارند دولت ها در مورد این قبیل شرکت ها هرگز بی تفاوت نبوده و با وضع مقررات آمره از منافع جامعه حمایت می نمایند و به این شکل به دنبال راه حل هایی برای جلب اعتماد صاحبان سرمایه می باشند.

    بازرسان که وظیفه کنترل و نظارت بر امور شرکت سهامی را بر عهده دارند می توانند موجبات اعتماد مردم نسبت به این شرکت را فراهم آورند.این بازرسان موضوعات متعددی را در شرکت ها بررسی می کنند. از قبیل رقابت غیرعادلانه ، ادغام شرکت ها، انحصارات شرکت ها و تعهدات شرکت ها .
    ذیلاَ به بررسی نحوه انتخاب بازرسان شرکت سهامی در حقوق انگلیس می پردازیم. علاقه مندان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایر مقالات سایت ، مانند مقالات ذیل مراجعه نمایند :
    - فرآیند ثبت شرکت در انگلستان
    - نحوه ثبت شرکت در انگلستان
    - نقش ثبت شرکت در حقوق تطبیقی

    • نحوه بازرسی در حقوق انگلیس
    در حقوق انگلیس دو نحوه متفاوت بازرسی پیش بینی شده است :
    1- در مورد اول ، وزارت تجارت و صنعت بازرسان را تعیین می کند تا امور شرکت را بررسی نموده و گزارش نمایند. این بازرسی خیلی رسمی و به طور مستقیم است . لازم به ذکر است، تعیین این نوع بازرسان از سوی وزارت فوق ممکن است به درخواست خود شرکت باشد که حداقل 200 عضو یا اعضایی که دارای حداقل یک دهم سهام منتشره می باشند این درخواست را صورت می دهند ، در این صورت این سهامداران باید هزینه را پرداخت نمایند.
    در بعضی مواقع بازرسی ممکن است از سوی دادگاه انجام گیرد. به هنگام بازرسی ها عمدتاَ با روش اول فوق ممکن است این نتیجه حاصل شود که تقلب یا رفتار نادرست دیگری صورت پذیرفته یا اینکه اعضای شرکت همه اطلاعات را که به طور معقول مورد انتظار بوده نداده اند. یا اینکه مالک واقعی سهام یا کنترل کنندگان واقعی شرکت را مشخص نکرده اند. البته این بازرسی در زمانی که منافع عمومی ایجاب کند ممکن است به چاپ برسد.
    2- مورد و نوع دوم بازرسی که ممکن است از سوی وزارت فوق الذکر صورت پذیرد در سطح پایین تر و غیر رسمی است ، گزارش آن چاپ نمی شود. بلکه از شرکت خواسته می شود که اسناد خاص را جهت بازرسی ارائه دهد و اگر اسناد در دسترس نیستند از شرکت خواسته می شود که در کجا می توان این اسناد را یافت.
    هر گاه شرکت خواسته فوق را اجابت نکند ممکن است مورد بازخواست و تنبیه قرار بگیرد. روش دوم هزینه های زیادی را در برندارد و در بسیاری از بازرسی ها از نوع دوم استفاده می شود.

    • آثار و پیامدهای بازرسی در حقوق انگلیس
    بازرسی ممکن است آثاری در پی داشته باشد. هر گاه اقدام مجرمانه ای آشکار شود یا فردی مظنون به عمل مجرمانه باشد یافته های بازرسان ممکن است تعقیب وزارت فوق را در پی داشته باشد. یا ممکن است موجبات انحلال شرکت و یا موجبات جبران خسارت را فراهم نماید البته اگر قرار است موجبات جبران خسارت فراهم شود به موجب قانون سال 2006، وزارت فوق به نام شرکت چنین دعوایی طرح می کند.

    ثبت شرکت
    در پرونده Norwest Holst Ltd V. Secretary of state for Trade (1978)، در این پرونده hord Dening عنوان نمود از سال 1948 مقررات با ارزشی درباره قانون شرکت ها وجود داشته، بسیاری از بازرسی ها از سوی بازرسان انجام شده ، در این پرونده وزیر تجارت و صنعت خارج از اختیارات عمل کرده است. او می بایست ابتدا به شرکت اخطار می کرد و به آن ها فرصت می داده و در عین حال وزیر می بایست دلایل کافی می داشت در حالی که اینگونه نبود. بنابراین رای دادگاه بر این قرار گرفت که وزیر اشتباه کرده که بازرسان را منصوب کرده چون هیچ توجهی نداشته و در نهایت استدلال شد که قانون در صورتی وجود بازرس را موجه می داند که بر طبق عدالت باشد.
    باید توجه داشت که بازرسان که از سوی وزارت تجارت و صنعت تعیین می شوند باید بیطرفانه عمل کنند اما وظایف آن ها قضایی یا شبه قضایی نیست.
    در پرونده دیگری که امر بازرسی انجام شد مربوط به پرونده Press Ltd 3 Re Pergamonبود. در این پرونده مدیران شرکت Maxweii و غیره بودند که این شرکت به موجب ماده 165 قانون 1985 تحت بازرسی قرار گرفت ولی مدیران عنوان کردند که بازرسی نباید انجام شود و خود را ملزم به پاسخگویی به سوالات ندانستند. بلکه عنوان کردند که بایستی یک اطمینان از قبل به آن ها داده شود. در عمل اقدامات طوری انجام شد که گویا یک تحقیق قضایی است. بازرسین که موارد امتناع را به دادگاه اعلام کردند ، دادگاه پژوهش رای داد که مدیران مستحق چنین اطمینانی نیستند.

    • شرایط و نحوه انتخاب بازرسان در حقوق انگلیس
    در حقوق انگلیس بازرسان نمایندگان شرکت محسوب می گردند و همانند دیگر نمایندگان ، مانند مدیران در حدود اختیاراتشان عمل می کنند. به موجب بخش چهارم 434 ( قانون سال 1985 ) بازرس صریحاَ به عنوان نماینده شرکت برای نظارت بر امور شرکت معرفی شده است.
    در حقوق انگلیس بازرسان حافظ حقوق و منافع همه گروه های ذی نفع در شرکت و از جمله بستانکاران آن دانست. به موجب این رویکرد ، نه تنها شرکاء و بستانکاران ، بلکه طرف های رابطه قراردادی یک شرکت تجاری و حتی جامعه از مصادیق مفهوم ذی نفع به شمار می روند.
    در حقوق انگلیس، در خصوص شرایط بازرس مقرر داشته که بازرس باید مستقل و بی طرف باشد.
    به موجب بند یک ماده 25 قانون شرکت های سال 1989 یک شخص در صورتی می تواند به عنوان بازرس انتخاب شود که :
    اولاَ : در موسسه نظارتی رسمی عضو باشد.
    ثانیاَ : بر اساس استانداردهای آن موسسه صلاحیت لازم برای این حرفه را دارا باشد.
    در عین حال وزیر تجارت نیز به شخصی که در خارج از بریتانیا پروانه بازرسی داشته باشد مجوز همان فعالیت در بریتانیا را بدهد.
    در خصوص تعیین بازرسین از اینکه شرکت در بازار بورس (companies quoted) پذیرفته شده باشد یا در بازار بورس پذیرفته نشده باشد باید تفکیک قائل شد.
    انتخاب بازرس در شرکت های پذیرفته شده در بازار بورس می تواند مطابق نظام پیشین انتخاب بازرسان حساب انجام گیرد. یعنی این اشخاص دارای پروانه حسابرسی از هیئت تجاری و یا وزیر تجارت هستند مجاز به انتخاب شدن به عنوان بازرس شرکت های پذیرفته نشده در بازار بورس هستند. در حالی که شرکت های پذرفته شده در بازار بورس بایستی مقررات نظام جدید را که مبتنی بر مقررات جامعه اروپایی است، در انتخاب بازرس حساب رعایت کنند.
    از انتخابتان متشکریم.
    جهت کسب اطلاعات بیشتر ، می توانید با ما تماس حاصل فرمایید.

  • نظرات() 
  • پنجشنبه 14 شهریور 1398


    همان‌طور که میدانید کارت بازرگانی مخصوص صادرات و واردات کالا می‌باشد یعنی هر شخص اعم از حقیقی و حقوقی قصد صادرات کالا یا واردات آن به کشور را داشته باشد باید کارت بازرگانی اخذ نماید. این کارت درواقع برای آن است که تمام اطلاعات ورود یا خروج کالا و میزان آن و نوع آن در این مدرک و سامانه مربوطه ثبت گردد. البته ضمن اخذ کارت بازرگانی دیده شود که این مطالب نیز به اشخاص طریقه ثبت سفارش و ترخیص کالا از گمرک و مدارک موردنیاز را آموزش می‌دهد.

    داشتن کارت بازرگانی به‌ تنهایی و عدم استفاده از آن هزینه مالیاتی ندارد یعنی اگر از کارت بازرگانی خود که مدت اعتبار آن یک‌ ساله است استفاده نکرده و کالایی از مرز کشور وارد یا صادر نگردد هیچ مالیاتی برای آن پرداخت نمی‌شود ولی حق عضویت سالیانه اتاق بازرگانی باید پرداخت گردد .

    جهت ثبت علامت غیرفارسی (به هر زبان دیگری) نیز احتیاج به کارت بازرگانی می‌باشد مطابق قانون منع استفاده از کلمات بیگانه و خارجی در صورت ثبت کلمات غیرفارسی ارائه کارت بازرگانی به اداره ثبت علائم تجاری الزامی است.
    اخذ کارت بازرگانی

    کارت بازرگانی را می‌توان به نام شخص حقیقی دریافت نمود که در این صورت کلیه مدارک مربوطه شخص درخواست‌کننده ارائه می‌گردد. همچنین می‌توان به نام اشخاص حقوقی دریافت نمود در این صورت کارت بازرگانی به نام شرکت درخواست‌کننده صادر می‌گردد و مدیرعامل شرکت مدارک مربوط به خود و مدارک شرکتی را ارائه می‌نماید همچنینی عکس مدیرعامل داخل کارت حقوقی الصاق می‌گردد.
    صدور کارت بازرگانی

    ابتدا باید جهت اخذ اظهارنامه ثبت‌نام در دفاتر بازرگانی که به مختصر اظهارنامه کارت بازرگانی نامیده می‌شود به اداره ثبت شرکت‌ها مراجعه نمود و پس از اخذ این مدرک به اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران مراجعه نموده و کارت بازرگانی را اخذ نمد.
    مدارک مورد نیاز اخذ کارت بازرگانی
    الف) مدارک موردنیاز برای صدور اظهارنامه ثبت‌ نام در دفاتر بازرگانی در اداره ثبت شرکت‌ها:

        اظهارنامه ثبت‌نام در دفاتر بازرگانی که در سه نسخه تهیه‌شده و مشخصات آن کامل تکمیل گردد و اگر شرکتی باشد مشخصات شرکت و اگر شخصی باشد مشخصات فرد متقاضی.
        پلمپ دفاتر تجاری (پلمپ دفاتر مالی روزنامه و کل) مربوط به آخرین سال و گواهی پلمپ اگر کارت بازرگانی شرکتی است پلمپ دفاتر شرکت و اگر شخصی باشد پلمپ دفاتر شخص.
        مدارک شناسایی شخص متقاضی یا مدیرعامل شرکت.
        مدارک ثبتی شرکتی و آخرین تغییرات آن در صورت درخواست کارت بازرگانی شرکتی (حقوقی) .
        فیش پرداخت وجه مربوطه.

    جهت انجام امور فوق و اخذ اظهارنامه کارت بازرگانی به اداره ثبت شرکتها مراجعه نموده و در این اداره قسمتی به نام کارت بازرگانی وجود دارد که درنهایت پس از دریافت مدارک فوق سه نسخه اظهارنامه کارت بازرگانی را تأیید و ثبت می‌نماید. حال با این مدرک و سایر مدارک مربوطه به اتاق بازرگانی مراجعه می‌نمایید.
    ب) مدارک موردنیاز جهت صدور کارت بازرگانی در اتاق بازرگانی:

        اظهارنامه ثبت‌نام در دفاتر بازرگانی ثبت‌شده در اداره ثبت شرکت‌ها (مراحل قبل).
        گواهی پلمپ دفاتر مالی شخص یا شرکت.
        مدارک ثبتی شرکت.
        مدارک هویتی شخص یا مدیرعامل.
        کارت پایان خدمت شخص یا مدیرعامل.
        ارائه دسته‌چک و گواهی بانک مبنی بر حسن اعتبار بانکی و عدم وجود چک برگشتی.
        گواهی عدم سوءپیشینه شخص یا مدیرعامل.
        عکس ۴*۳ شخص یا مدیرعامل.
        اجاره‌نامه رسمی یا سند مالکیت آدرس اعلامی اگر متقاضی کارت بازرگانی شرکت هستید حتماً اجاره‌نامه یا سند مالکیت به نام شرکت باشد در غیر این صورت جهت اخذ کارت بازرگانی شخصی به نام شخص باشد.
        فیش‌های پرداختی که در سایت اتاق بازرگانی اعلام کرده است و به‌عنوان حق عضویت اتاق اخذ می‌گردد.
        آخرین مدارک تحصیلی شخص یا مدیرعامل (حداقل دیپلم).
        حضور در کلاسهای اتاق بازرگانی.
        تکمیل فرم‌های اتاق بازرگانی به زبان فارسی و انگلیسی.
        ثبت‌نام کد اقتصادی شخصی یا شرکتی.
        ثبت‌نام در حوزه دارایی مربوطه به‌منظور اخذ کارت بازرگانی.

    اخذ کارت بازرگانی در حدود ۴۵ تا ۶۰ روز زمان برده و درنهایت به‌وسیله پست به آدرس درخواستی شما پست می‌شود . برخی از مراحل توسط اینترنت و مابقی مراحل بهصورت حضوری است مخصوصاً مرحله آخر که مراجعه به اتاق بازرگانی است و فقط باید توسط شخص متقاضی یا مدیرعامل شرکت صورت گیرد و این مرحله را با وکالت نمی‌توان انجام داد.

    در نظر داشته باشید هر شخصی بیشتر از یک کارت بازرگانی چه شخصی و چه شرکتی نمی‌تواند داشته باشد و این کارت نیز یک‌ساله بوده و هرسال باید تمدید گردد مگر پس از گذشت مدتی و احراز شدن شرایطی که کارت بازرگانی ۵ ساله اخذ نمایید. کارمندان دولت حق اخذ کارت بازرگانی را ندارند.

    در صورت تمایل به اخذ کارت بازرگانی با مشاورین   تماس حاصل فرمایید ما با تجربه اخذ کارت بازرگانی و یا تمدید کارت بازرگانی کوتاه‌ترین راه با کمترین هزینه را به شما پیشنهاد می‌دهیم .

  • نظرات() 
    • تعداد صفحات :2
    • 1  
    • 2