شرکت با مسئولیت محدود از رایح ترین انواع ثبت شرکت بازرگانی در ایران به حساب می آید که بین انواع آشنایان یا اقوام تشکیل می گردد. همانطور که قبلا هم در مورد شرکت با مسئولیت محدود توضیح داده شد در قانون تجارت طبق ماده ۹۴ اینطور تعریف شده است که این نوع از شرکت بین دو یا چند نفر تشکیل شده است و سهام افراد در شرکت صرفا به میزان آورده آنها می باشد و برای پرداخت دیون شرکت هر یک از افراد به میزان سهام خود مسئول می باشد.

در نظر داشته باشید که شرکت های مسئولیت محدود که بر خلاف مواد ۹۷و ۹۶ قانون تجارت یعنی پرداخت سرمایه نقدی و تقویم سرمایه غیر نقدی شرکا تشکیل شده باشد طبق ماده ۱۰۰ قانون تجارت از درجه اعتبار ساقط می باشد. بنابراین شرکا در مقابل اشخاص ثالث خق استناد به این مورد را ندارند.

شرکت های با مسئولیت محدود ممکن است مانند دیگر شرکت ها به دلایل عام یا خاص انحلال شوند که در ادامه به آنها اشاره می کنیم.

عوامل انحلال شرکت با مسئولیت محدود طبق ماده ۱۱۴ قانون تجارت عبارتند از:

– انقضای مدت فعالیت تعیین شده در اساسنامه

– خاتمه ماموریت شرکت و یا عدم تحقق ماموریت شرکت

– ورشکستگی شرکت

– بر اساس تصمیم سهامدارانی که بیشترین سهام شرکت را در اختیار دارند (منتفی شدن تعدد شرکا)

– تقاضای انحلال توسط یکی از شرکا (زمانی که سرمایه اولیه شرکت به دلیل زیان های پی در پی به نصف یا کمتر از سرمایه اولیه کاهش پیدا کند)

– در صورت فوت یکی از شرکا بر اساس اساسنامه

مدارک مورد نیاز جهت انحلال شرکت با مسئولیت محدود:

– آخرین روزنامه رسمی شرکت

– اصل صورتجلسه انحلال

– فتوکپی شناسنامه مدیر تصفیه در صورتی که خارج از شرکا انتخاب شده باشد

– ارسال مستند مبنی بر تشکیل مجمع عمومی فوق العاده با حدنصاب اکثریت تشکیل شده

تصفیه شرکت با مسئولیت محدود:

– طبق ماده ۲۴۵ قانون تجارت تصفیه شرکت بر عهده مدیران است مگر در اساسنامه طور دیگری مقرر شده باشد

– طبق ماده ۲۱۴ قانون تجارت مسئول تصفیه شرکت وقتی حق صلح و تعیین داور دارد که در اساسنامه یا مجمع عمومی این حق به او داده شده باشد

– طبق ماده ۲۴۵ قانون تجارت تقسیم دارایی شرکت بین شرکا چه در زمان تصفیه و یا بعد از آن باید سه نوبت در یکی از مجلات رسمی و یکی از جراید اعلان شده باشد و یک سال از تاریخ اولین انتشار در روزنامه گذشته باشد و همین طور طبق ماده ۲۱۶ قانون تجارت تخلف از قاعده اخیر متصدیان تصفیه را مسئول خسارت طلبکارانی قرار می دهد که به خسارت خود نرسیده اند.